การศึกษาความต้องการจำเป็นในการจัดการเพื่อส่งเสริมการออกกำลังกายของผู้สูงอายุ ในชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลในภาคเหนือตอนบน ประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นในการจัดการเพื่อส่งเสริมการออกกำลังกายของผู้สูงอายุในชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตภาคเหนือตอนบน ประเทศไทย กลุ่มตัวอย่าง ผู้วิจัยสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วน (Stratified random sampling จากประชากรผู้สูงอายุในจังหวัดลำพูน จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำปาง จำนวน 690 คน โดยใช้แบบสอบถาม เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูล ด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย (X̅) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ในการแปลความหมายค่าเฉลี่ย และค่าดัชนีลำดับความต้องการจำเป็น (PNIModified)
ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพความต้องการจำเป็นที่เป็นจริงสูงกว่าสภาพที่คาดหวัง ทุกประเด็น โดยทรัพยากรในการบริหารจัดการ ด้านสภาพที่เป็นจริงมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลางทุกด้าน ส่วนด้านสภาพที่คาดหวังมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน 2. เมื่อพิจารณาช่องว่าระหว่างสภาพที่คาดหวังกับสภาพเป็นจริงด้วยดัชนีความต้องการจำเป็น พบว่า ด้านงบประมาณมีค่าดัชนีสูงเป็นอันดับแรก รองลงมา คือ ด้านบุคลากร ด้านการจัดการ และด้านอุปกรณ์ สถานที่ และสิ่งอำนวยความสะดวก ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครองส่วนท้องถิ่น. (2549). มาตรฐานการส่งเสริมกีฬา. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
กระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). แผนพฒนากีฬาแห่งชาติฉบับที่ 6 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์การสงเคราะห์ทหารผ่าศึก.
ธารินท์ ก้านเหลือง. (2561). รูปแบบการจัดการตามแนวประชารัฐเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกายสำหรับผู้สูงอายุในชุมชน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.
พิชัย ณรงค์แก้วทรัพย์. (2557). การพัฒนารูปแบบการจัดการกีฬาและการออกกำลังกายโดยองค์การบริหารส่วนตำบลสำหรับผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษา, มหาวิทยาลัยนเรศวร, พิษณุโลก.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2560). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ.2559. นครปฐม: พริ้นเทอรี่.
สิน พันธุพินิจ. (2554). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จูน พับลิซชิ่ง.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 3 ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: วี.พริ้นท (1991).
สุวิมล ตรีกานนท์. (2551). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์ แนวทางสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
อรนภา ทัศนัยนา. (2559). รูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวเชิงกีฬา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.
อรุณี จิระพลังทรัพย์. (2558). การพัฒนารูปแบบการจัดการกีฬาเชิงนันทนาการของกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Robinson, T., & Gammon, S. (2004). A question of primary and secondary motives: Revisiting and applying the sport tourism framework. Journal of Sport Tourism, 9(3). 221-233.
