พัฒนาแผนยุทธศาสตร์ส่งเสริมกีฬาเทควันโดสู่ความเป็นเลิศของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแผนยุทธศาสตร์ส่งเสริมกีฬาเทควันโดสู่ความเป็นเลิศของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) โดยมีขั้นตอนการวิจัยดังนี้ 1) ใช้รูปแบบ SPLISS Model เพื่อเป็นกรอบแนวคิดในการศึกษา 2) สัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ทรงคุณวุฒิ 7 คน เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ข้อมูล 3) สร้างแบบสอบถามเพื่อสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 21 คน โดยใช้กระบวนการเทคนิคเดลฟายแบบปรับปรุง (Modified Delphi Technique) จำนวน 2 รอบ เพื่อให้ได้ฉันทามติ และนำข้อมูลมาสรุปร่างแผนยุทธศาสตร์ 4) ตรวจสอบร่างแผนยุทธศาสตร์จากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 9 คน โดยใช้วิธีสนทนากลุ่มและจัดทำประชาพิจารณ์จากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย จำนวน 45 คน ผลการวิจัยพบว่า ผู้วิจัยพัฒนาแผนยุทธศาสตร์ส่งเสริมกีฬาเทควันโดสู่ความเป็นเลิศของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) ซึ่งประกอบด้วย 1 วิสัยทัศน์ 5 พันธกิจ 6 วัตถุประสงค์ 9 ประเด็นยุทธศาสตร์ 9 เป้าประสงค์ 9 ผลผลิต 9 ตัวชี้วัด 9 แผนการดำเนิน และ 149 โครงการ หรือกิจกรรม ซึ่งยุทธศาสตร์ส่งเสริมกีฬาเทควันโดสู่ความเป็นเลิศของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) มีความเหมาะสม และมีความเป็นไปได้ในการนำไปปฏิบัติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการและกีฬา. (2016). วิสัยทัศน์ ถึงปี 2030 ยุทธศาสตร์ ถึงปี 2025 และแผนพัฒนาการศึกษา และกีฬา 5 ปี (2016-2020) ครั้งที่8. นครหลวง เวียงจันทน์: โรงพิมพ์กระทรวงศึกษาธิการ และกีฬา สปป.ลาว, 2015.
กระทรวงศึกษาธิการและกีฬา สปป.ลาว. (2015). แผนยุทธศาสตร์พัฒนากีฬาลาว ฉบับที่ 3 (2016-2020).นครหลวง เวียงจันทน์: กระทรวงศึกษาธิการและกีฬา.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2555). แผนพัฒนากีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2555-2559). เข้าถึงได้ http//www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=4405
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). แผนพัฒนากีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพฯ: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
กรมกีฬาระดับสูง. (2016). เอกสารบทสรุปผลการปฏิบัติงานปี 2015-2016. (2016).
กฎหมายกีฬาลาว. (2012). ว่าด้วย กีฬา-กายกรรม ฉบับปรับปรุง. นครหลวงเวียงจันทน์: โรงพิมพ์กระทรวงศึกษาธิการและกีฬา, 2015.
กฤษณะ บุญประสิทธิ์. (2560). กลยุทธ์เพื่อส่งเสริมกีฬายูยิตสูไทยสู่ความเป็นเลิศ (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สมาคมเทควันโดแห่งชาติลาว. (2017) เอกสารบทสรุปเทควันโดแห่งชาติลาว. ปี 2017.
สมาคมเทควันโดแห่งชาติลาว. (2018) เอกสารบทสรุปเทควันโดแห่งชาติลาว. ปี 2018.
Certo & Peter. (1991). Strategic Management : concept and applications. New York
De Bosscher, V., De Knop, P., van Bottenburg, M., &Shibli, S. (2006). A conceptual framework for analysing sports policy factors leading to international sporting success. European Sport Management Quarterly, 6(2), 185–215.
De Bosscher, V., De Knop, P., Van Bottenburg, M., Shibli, S., & Bingham, J. (2009).
De Bosscher, Veerle, et al. (2015). Successful elite sport policies: An international comparison of the Sports policy Factors Leading to International Sporting Success (SPLISS 2.0) in 15 nations. Meyer & Meyer Verlag, 2015.
De Bosscher, V., Shibli, S.,Westerbeek, H. & van Bottenburg, M. (2015). Successful Elite sport policies. An international comparison of the Sports Policy factors.
Leading to International Sporting Success (SPLISS 2.0) in15 nations. Aachen: Meyer & Meyer.
