Application of An Automated Question Answering Chatbot to Support Teaching Physical Education Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The aims of this research were 1) to assess suitability of an automated question answering chatbot, 2) to compare learning achievement after learning with the automated question answering chatbot with the 70-percent threshold, and 3) to study students' satisfaction towards the application of the automated question answering chatbot. Purposive sampling was used to select the target group for this research, which were 60 third-year students of Physical Education Program, Faculty of Education, Rajabhat Maha-Sarakham University, who were enrolled in 1014013 Rhythmic Activity Class, 2nd semester of academic year 2023. The equipment employed in this research were 1) Rhythmic Activity Course Syllabus, 2) a 4-choice learning achievement test on “Basic Movement” (30 items), and 3) a 5-scale rating satisfaction questionnaire (30 items). Statistics used in analyzing the collected data were mean, standard deviation, and one-group t-test.
The research findings revealed that 1) the overall suitability of the automated question answering chatbot was at a highest level ( = 4.83, S.D. = 0.30), 2) the learning achievement after learning with the automated question answering chatbot was higher than the determined threshold (70-percent threshold) with a statistical significance level at .05, and 3) the students' satisfaction towards the automated question answering chatbot was overall at a highest level
( = 4.87, S.D. = 0.47).
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Critical thinking in journals is the right of the author. The Association of Health Education, Physical Education and Recreation of Thailand is not always required, to create diversity in ideas and creativity.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
References
กออิศเรศ ประชาอาทร และธนภัทร ฆังคะจิตร. (2564). ไลน์แชทบอทสำหรับการบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
กลุ่มพัฒนานโยบายด้านการเรียนรู้ สำนักมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้. (2563). ห้องเรียนโลกแห่งอนาคต. วารสารการศึกษาไทย, 17(3), 8-15.
จตุรงค์ จิตติยพล และพงษ์ศักดิ์ ดรพินิจ. (2565). การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการเรียนรู้คำศัพท์เครือข่ายคอมพิวเตอร์ผ่านแอปพลิเคชัน Line Chatbot. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 2(4), 607-618.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2552). ทักษะการเคลื่อนไหวพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ทิพยรัตน์ สำราญ และนพดล ผู้มีจรรยา. (2564). การพัฒนาแชทบอทช่วยสอนการเขียนภาษา HTML ร่วมกับการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน สำหรับนักศึกษาสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. ในการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 13 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม (หน้า 760-768). นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ณัฐพร สุดดี. (2562). ทักษะการเคลื่อนไหวพื้นฐานกับการพัฒนาเด็ก. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ทางการศึกษา.
ปรีชา ตั้งเกรียงกิจ. (2563). การประยุกต์ระบบปัญญาประดิษฐ์ตอบแชทอัตโนมัติเพื่อการเรียนรู้. วารสารแพทยสารทหารอากาศ, 66(2), 64-73.
ผู้จัดการออนไลน์. (2566). รู้จัก “Chat GPT” AI น้องใหม่ที่ทำเหล่าอาจารย์กังวล จนต้องกลับมาใช้วิธีสอบปากเปล่า และเขียนตอบบนกระดาษแบบเดิม ๆ. สืบค้นเมื่อ 20 เมษายน 2566, from https://mgronline.com/science
พิชญะ พรมลา และสรเดช ครุฑจ้อน. (2563). ผลการใช้แชทบอทช่วยในการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานสำหรับผู้เรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพในสถานศึกษา สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 1. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 19(2), 100-109.
รัตนาภรณ์ เชยชิต และอรนุช ลิมตศิริ. (2565). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจที่มีต่อรายวิชาภาษาอังกฤษด้วยระบบตอบกลับข้อความอัตโนมัติ (Chatbot). วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(11), 1-10.
ลิลลา อดุลยศาสน์ และสุภา ยธิกุล. (2559). การบูรณาการไอซีทีกับการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21. ใน สุชาติ เพชรเทียนชัย, ศุภวรรณ วงศ์สร้างทรัพย์ และธีรศักดิ์ สร้อยคีรี (บ.ก.), การจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัล (หน้า 120-135). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.
ศราวุธ มากชิต. (2565). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานผ่านแชทบอท สำหรับวิชาวิทยาการก้าวหน้าทางคอมพิวเตอร์. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 21(1), 44–55.
ศันสนีย์ เลี้ยงพานิชย์. (2561). รูปแบบการเรียนแบบดิจิทัลโดยใช้ปัญหาเป็นฐานในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 10(ฉบับพิเศษ), 208-224.
ศุภวรรณ วงศ์สร้างทรัพย์, ธีรนันท์ ตันพานิชย์, ฐิติกมลสิริ ลาโพธิ์, วิชนนท์ พูลศรี และธนวัฒน์ ชลานนท์. (2564). การพัฒนาการเรียนการสอนโดยใช้ Google Classroom ในรายวิชากิจกรรมพลศึกษา. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 47(2), 166-176.
สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน). (2561). รายงานการพัฒนาครูยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้.
สโรชา ครุฑจับนาค. (2564). การศึกษาและพัฒนาแชตบอทเพื่อการสื่อสารบริการการแพทย์ฉุกเฉินบริเวณพื้นที่เมืองพิษณุโลก. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สุดาวรรณ วุฒิชาติ, ธีรนันท์ ตันพานิชย์ และนิรอมลี มะกาเจ. (2565). ทักษะการเคลื่อนไหวพื้นฐานสู่ทักษะกีฬาพื้นฐานสำหรับเด็ก. วารสารศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ, 9(2), 1-14.
Care, E. (2018). Twenty-first century skills: From theory to action. In P. Griffin, B. McGaw, & E. Care (Eds.), Assessment and Teaching of 21st Century Skills (pp. 3-17). Dordrecht: Springer.
