The Future of Thai Democracy: Rights, Freedoms, and Political Participation of the New Generation
Keywords:
Democracy, Political participation, New generationAbstract
Abstract
This article aims to study the future of Thai democracy, with a focus on the rights, freedoms, and political participation of the new generation, who play a significant role in driving contemporary Thai politics. The study highlights the importance of the rights and freedoms enshrined in the Constitution of the Kingdom of Thailand (2017), which guarantees citizens' participation in political decisions affecting their lives.
An analysis of the problems and obstacles facing Thai democracy including the patronage system, military intervention in politics, and the lack of institutionalization within political parties reveals that Thai democracy has struggled to achieve its intended goals. Advancements in information technology, digital platforms, and social media have sparked greater political awareness among the younger generation, fostering a collective consciousness aimed at liberating Thai politics from its vicious cycle. This new political awakening envisions a democracy that genuinely responds to the people's needs through public policy decision-making. Emphasis is placed on maintaining a balance between state power and the power of the people, strengthening Thai political society based on the rule of law, and cultivating democratic values among the new generation. These efforts are crucial for ensuring that Thai democracy can truly meet the aspirations of its citizens.
References
กิตติทัศน์ ผกาทอง. (2563). คนรุ่นใหม่กับกิจกรรมทางการเมือง. สืบค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2567,
จาก https://www.matichon.co.th/columnists/news_2408961
เกษียร เตชะพีระ. (2564). การเมืองวัฒนธรรม วิเคราะห์ประเมินม็อบราษฎรเยาวรุ่น. สืบค้นเมื่อ 9 มกราคม 2568, จาก https://www.matichonweekly.com/column/article_355246
เชาวนะ ไตรมาศ. (2540). ขอดเกล็ดรัฐธรรมนูญไทย. กรุงเทพฯ: เอดิสันเพรส โปรดัคส์.
ณัฏฐพล บุณยพิพัฒน์. (2562). ปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาระบอบประชาธิปไตยของไทย (พ.ศ. 2475–ปัจจุบัน): ข้อสังเกตในเชิงทฤษฎี. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2567, จาก https://conference.kku.ac.th/colaimg/files/articles/254ae-o-6-.pdf
ถวิลวดี บุรีกุล. (2552). พลวัตรการมีส่วนร่วมของประชาชน: จากอดีตจนถึงรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550. กรุงเทพฯ: เอ.พี.กราฟฟิค ดีไซน์และการพิมพ์.
ทวี สุรฤทธิกุล. (2562). คนรุ่นใหม่กับประชาธิปไตยใหม่. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2567,
จาก https://www.posttoday.com/politic/columnist/603407
นรนิติ เศรษฐบุตร. (2551). การเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยของไทย. นนทบุรี: สำนักฝึกอบรมเผยแพร่และประชาสัมพันธ์ สถาบันพระปกเกล้า.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ และถวิลวดี บุรีกุล. (2548). ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม (Participatory Democracy). กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
บุญทัน ดอกไธสง. (2550). การจัดองค์กร (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
ปิยบุตร แสงกนกกุล. (2561). ปักธงประชาธิปไตย. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2567, จาก https://futureforwardparty.org/about-fwp/our-policies
ประภัสสร ทองยินดี. (2558). ประชาธิปไตย: แนวคิดและหลักการเบื้องต้น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเซีย (ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์), 5(3), 11-21.
ประมวล รุจนเสรี. (2547). การใช้อำนาจเป็นธรรมชาติของมนุษย์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สุเมธ รุจนเสรี.
พงศธร ไชยเสน. (2558). การพัฒนาระบอบประชาธิปไตยให้มั่นคงและยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2567,
จาก https://www.Constitutionalcourt.or.th/occ_web/ewt_dl_link.php?nid=1457
พิพิธภัณฑ์รัฐสภา. (2563). รัฐธรรมนูญไทย. สืบค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2567,
จาก https://parliamentmuseum.go.th/constitution.html
รณชัย โตสมภาค. (2557). ประชาธิปไตย. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2567, จาก http://wiki.kpi.ac.th
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: นามมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
สุนีย์ มัลลิกะมาลย์. (2545). รัฐธรรมนูญกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพิทักษ์รักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2566). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2561). การมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ เพื่ออนาคตที่ยั่งยืน. (2564). เพราะอนาคตของประเทศคือเรื่องของคนรุ่นใหม่ นโยบายก็เช่นกัน. สืบค้นเมื่อ 7 มกราคม 2568, จาก https://thailandpolicylab.com/youth_participation_thai/
อรทัย ก๊กผล. (2552). คู่มือ คู่คิด การมีส่วนร่วมของประชาชนสำหรับผู้บริหารท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: จรัญสนิทวงศ์การพิมพ์.
อุทัย หิรัญโต. (2542). Politics: การเมือง ในสารานุกรมศัพท์ทางรัฐศาสตร์. กรุงเทพฯ: เขษมบรรณกิจ.
โอกาส เตพละกุล. (2559). การปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2567, จาก https://index.library.tu.ac.th/cgi-bin/koha/opac-detail.pl?biblionumber=200467
Archon, F. and Erik, O. W. (2003). Deepening Democracy. London: Verso.
Rizal, S. and Yoshihide, S. (2013). Beyond 2015: ASEAN-Japan Strategic Partnership for Democracy, Peace, and Prosperity in Southeast Asia. Retrieved June 9, 2024,
form https://jcie.org/analysis/books-reports/asean-japan-partnership/
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Roi Et Rajabhat University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
