การพัฒนากรอบการประเมินการจัดการโลจิสติกส์ด้านการขนส่งหอมแดง

ผู้แต่ง

  • ณัฏฐ์พัชร์ วณิชย์กุล มหาวิทยาลัยบูรพา
  • ปริญญา เรืองทิพย์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • ภัทราวดี มากมี มหาวิทยาลัยบูรพา

คำสำคัญ:

โลจิสติกส์สินค้าเกษตรเน่าเสียง่าย, ห่วงโซ่อุปทานหอมแดง, การประเมินประสิทธิภาพโล จิสติกส์; , การขนส่งควบคุมอุณหภูมิ, ระบบสนับสนุนการตัดสินใจ

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: หอมแดงเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญของประเทศไทย อย่างไรก็ตาม การขนส่งหลังการเก็บเกี่ยวยังเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อคุณภาพสินค้า ต้นทุน และประสิทธิภาพการดำเนินงานของผู้ประกอบการ ในขณะที่ยังขาดกรอบการประเมินที่สอดคล้องกับบริบทการจัดการโลจิสติกส์ด้านการขนส่งหอมแดงโดยเฉพาะ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาเกณฑ์ ตัวบ่งชี้ และตัวตรวจสอบของกรอบการประเมินการจัดการโลจิสติกส์ด้านการขนส่งหอมแดง 2) พัฒนาโปรแกรมประเมินออนไลน์ และ 3) ประเมินความสอดคล้องของผลการประเมินระหว่างผู้ประกอบการขายและผู้ประกอบการซื้อหอมแดง
ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยใช้เทคนิคเดลฟายอิเล็กทรอนิกส์กับผู้เชี่ยวชาญจำนวน 19 คน เพื่อสร้างฉันทามติเกี่ยวกับองค์ประกอบของกรอบการประเมิน โดยกำหนดเกณฑ์ฉันทามติที่ค่ามัธยฐานไม่น้อยกว่า 3.50 และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ไม่เกิน 1.50 จากนั้นใช้กระบวนการวิเคราะห์เชิงลำดับชั้นในการจัดลำดับความสำคัญขององค์ประกอบ และพัฒนาโปรแกรมประเมินตามแนวคิดวงจรการพัฒนาระบบ ก่อนนำไปทดลองใช้กับผู้ประกอบการขายและผู้ประกอบการซื้อหอมแดงรวม 30 ราย และวิเคราะห์ความสอดคล้องด้วยค่าสัมประสิทธิ์โคเฮนแคปปา
ผลการวิจัย: ผลการวิจัยพบว่า กรอบการประเมินประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ ต้นทุน การควบคุมอุณหภูมิ คุณภาพการติดตามสินค้า ความตรงเวลา และคุณภาพสินค้า รวม 25 ตัวบ่งชี้ และ 75 ตัวตรวจสอบ โปรแกรมประเมินออนไลน์ที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมและสามารถนำไปใช้ได้จริง ทั้งนี้ ผลการประเมินระหว่างผู้ขายและผู้ซื้อพบว่า ค่าสัมประสิทธิ์โคเฮนแคปปามีค่าเท่ากับ .694 แสดงว่าผลการประเมินของผู้ให้ข้อมูลทั้งสองกลุ่มมีความสอดคล้องกันในระดับดี
สรุปผล: กรอบการประเมินที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมต่อการประยุกต์ใช้เป็นเครื่องมือในการประเมินและปรับปรุงการจัดการโลจิสติกส์ด้านการขนส่งหอมแดง อันจะนำไปสู่การลดความสูญเสีย การรักษาคุณภาพสินค้า และการเพิ่มประสิทธิภาพของผู้ประกอบการในห่วงโซ่อุปทาน

เอกสารอ้างอิง

ภัทราวดี มากมี. (2559). การประเมินผลกระทบของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย กรณีปัญหาน้ำมันดิบรั่วไหลจังหวัดระยอง: การวิจัยแบบผสานวิธี. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย สาขาสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และศิลปะ, 36(1), 1–18.

วรัญญู ทิพย์โพธิ์. (2561). การจัดการระบบโลจิสติกส์และโซ่อุปทานหอมแดงเพื่อยกระดับและเพิ่ม ประสิทธิภาพให้กลุ่มเกษตรกรในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(1), 99–111

Ahumada, O., & Villalobos, J. R. (2009). Application of planning models in the agri-food

supply chain: A review. European Journal of Operational Research, 196(1), 1– 20.

Ahumada, O., & Villalobos, J. R. (2011). Operational model for planning the harvest and

distribution of perishable agricultural products. International Journal of Production Economics, 133(2), 677–687.

Blackburn, J., & Scudder, G. (2009). Supply chain strategies for perishable products: The

case of fresh produce. Production and Operations Management, 18(2), 129–137.

Cohen, J. (1960). A coefficient of agreement for nominal scales. Educational and

Psychological Measurement, 20(1), 37–46.

Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of

information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.

DeLone, W. H., & McLean, E. R. (2003). The DeLone and McLean model of information systems success: A ten-year update. Journal of Management Information Systems, 19(4), 9–30.

Edmonds, W. A., & Kennedy, T. D. (2017). An applied guide to research designs: Quantitative, qualitative, and mixed methods (2nd ed.). SAGE.

Gebresenbet, G., & Ljungberg, D. (2001). Coordination and route optimization of agricultural goods transport to attenuate environmental impact. Journal of Agricultural Engineering Research, 80(4), 329–342.

Macmillan, T. T. (1971, May). The Delphi technique. Paper presented at the annual meeting of the California Junior Colleges Associations Committee on Research and Development, Monterey, CA.

Rong, A., Akkerman, R., & Grunow, M. (2011). An optimization approach for managing fresh

food quality throughout the supply chain. International Journal of Production Economics, 131(1), 421–429.

Singh, D., Thakur, A., & Chaudhary, A. (2015). A comparative study between waterfall and

incremental software development life cycle model. International Journal of Emerging Trends in Science and Technology, 2(4), 2202–2208.

van der Vorst, J. G. A. J., Tromp, S. O., & van der Zee, D. J. (2009). Simulation modelling

for food supply chain redesign: Integrated decision making on product quality, sustainability and logistics. International Journal of Production Research, 47(23), 6611–6631.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-23

รูปแบบการอ้างอิง

วณิชย์กุล ณ., เรืองทิพย์ ป., & มากมี ภ. (2026). การพัฒนากรอบการประเมินการจัดการโลจิสติกส์ด้านการขนส่งหอมแดง . Journal for Developing the Social and Community, 13(1), 791–810. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/300444

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย