การพัฒนาระบบตรวจให้คะแนนคำตอบข้อสอบอัตนัยภาษาไทยแบบคำตอบสั้นอัตโนมัติ ด้วยเทคนิคการประมวลผลภาษาธรรมชาติและตัวจำแนกแบบโลจิสติก รีเกรสชัน

ผู้แต่ง

  • ธัญณิชา ทองอยู่ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี https://orcid.org/0009-0003-3741-5066
  • วิมล อุทานนท์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
  • เอก อุทานนท์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

คำสำคัญ:

ระบบการตรวจให้คะแนนอัตโนมัติ, แบบสอบอัตนัย, ตัวจำแนกข้อมูลแบบโลจิสติก รีเกรสชัน

บทคัดย่อ

การประเมินผลด้วยข้อสอบอัตนัยเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการสะท้อนความเข้าใจเชิงลึกและทักษะการสื่อสารของผู้เรียน อย่างไรก็ตามการตรวจให้คะแนนโดยผู้สอนต้องใช้เวลาและแรงงานจำนวนมาก อีกทั้งยังมีความคลาดเคลื่อนจากดุลยพินิจและความไม่สม่ำเสมอของผู้ตรวจ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อพัฒนาระบบตรวจให้คะแนนคำตอบข้อสอบอัตนัยภาษาไทยแบบคำตอบสั้นอัตโนมัติ ด้วยเทคนิคการประมวลผลภาษาธรรมชาติและตัวจำแนกแบบโลจิสติก รีเกรสชัน และ (2) เพื่อประเมินประสิทธิภาพของระบบตรวจให้คะแนนคำตอบข้อสอบอัตนัยภาษาไทยแบบคำตอบสั้นอัตโนมัติ ด้วยเทคนิคการประมวลผลภาษาธรรมชาติและ ตัวจำแนกแบบโลจิสติก รีเกรสชัน ชุดข้อมูลสำหรับการพัฒนาโมเดลจำแนกคะแนนประกอบด้วยคำตอบข้อสอบอัตนัยภาษาไทยแบบคำตอบสั้นจำนวน 1,000 คำตอบ ซึ่งผ่านการทำให้เป็นข้อมูลนิรนาม โดยรวบรวมข้อมูลจากนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่เรียนรายวิชาความฉลาดรู้ทางดิจิทัล หมวดวิชาศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ระหว่างปีการศึกษา 2565–2566 ใช้ผู้เชี่ยวชาญกำหนดคะแนนตามเกณฑ์ 11 ระดับ ข้อมูลถูกประมวลผลด้วยเทคนิค NLP ประกอบด้วยการลบเครื่องหมายวรรคตอน การตัดคำภาษาไทย และการกำจัดคำที่ไม่มีนัยสำคัญด้วย PyThaiNLP จากนั้นแปลงข้อความเป็นเวกเตอร์คุณลักษณะด้วยเทคนิค Bag-of-Words (BoW) ผ่าน CountVectorizer และแบ่งข้อมูลเป็นชุดฝึกและชุดทดสอบในอัตราส่วน 80:20 เพื่อพัฒนาโมเดลจำแนกคะแนน ผลการทดลองพบว่าระบบมีค่าความแม่นยำ (Accuracy) 90.00% โดยมีค่า Precision อยู่ระหว่าง    0.87–0.94   ค่า Recall อยู่ระหว่าง 0.83–0.94 และค่า F1-score อยู่ระหว่าง 0.86–0.93 ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าการบูรณาการเทคนิคการประมวลผลภาษาธรรมชาติ การสกัดคุณลักษณะข้อความแบบ Bag-of-Words และตัวจำแนกแบบโลจิสติก รีเกรสชัน สามารถทำนายระดับคะแนนได้อย่างถูกต้อง ลดระยะเวลาและภาระงานในการตรวจข้อสอบ ลดความคลาดเคลื่อนในการให้คะแนน และส่งเสริมความเป็นมาตรฐานของการประเมินผล อีกทั้งยังเป็นแนวทางที่สามารถต่อยอดสู่การพัฒนาระบบประเมินผลอัตโนมัติสำหรับการศึกษาไทยได้ 

 

เอกสารอ้างอิง

ฐิติมา จันทะคีรี. (2565). การเรียนการสอนออนไลน์ในยุคดิจิทัล. Journal of Modern Learning Development. 7(10), 349-363.

ธัญณิชา ทองอยู่. (2560). ระบบช่วยตรวจแบบฝึกหัดโดยใช้เทคนิคการเรียนรู้เชิงปรับตัวสำหรับการเรียนการสอนแบบอีเลิร์นนิง [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ].

ธัญณิชา ทองอยู่. (2562). ระบบถามตอบเพื่อช่วยในการเรียนรู้ด้วยตนเองจากวิกิพีเดียภาษาไทย [Q&A system to promote self-learning from Thai Wikipedia]. ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ.

รสสุคนธ์ มกรมณี. (2557). การออกแบบการเรียนรู้เพื่อศตวรรษที่ 21. ใน การประชุมวิชาการประจำปี 2557 ของ คุรุสภา (14–15 กันยายน 2557) (น.1-12). สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.

ศศิกัญชณา เย็นเอง. (2558). ระบบช่วยประเมินการเขียนทักษะการเขียนสรุปผลด้วยเทคนิคไฮบริดจีเอ-เอสวีเอ็มร่วมกับออนโทโลยี [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ].

สมคิด แซ่หลี. (2550). การประเมินระดับสาระเชิงหัวข้อสัมพันธ์สำหรับข้อเขียนภาษาไทย [วิทยานิพนธ์ปรัชญา-ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ].

สมมาตร อังคเศรณีกุล และชุลีรัตน์ จรัสกุลชัย. (2553). การตรวจข้อสอบอัตนัยภาษาไทยแบบอัตโนมัติ. ใน การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 48 (น.35-42). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. คุรุสภา.

Bell, J. (2015). Machine Learning: Hands-on for Developers and Technical Professionals. John Wiley & Sons.

Mayfield, E. & Black, A. W. (2020). Should you fine-tune BERT for automated essay scoring?. In Proceedings of the Fifteenth Workshop on Innovative Use of NLP for Building Educational Applications (pp.151–162). Seattle, WA, USA.

Mitchell, T. M. (1997). Machine Learning. McGraw-Hill.

Russell, S. & Norvig, P. (2021). Artificial intelligence: A Modern Approach (4th ed.). Pearson.

Thongyoo, T. (2014). Analysis of students’ homework clustering using K-means. In Annual International Symposium on Educational and Information Technology (AISEIT 2014) (pp. 244–253). Japan.

Thongyoo, T. (2018). Improvement on automated Thai assignment scoring by using a thesaurus. SNRU Journal of Science and Technology. 10(1), 87–95.

Thongyoo, T., Saelee, S., & Krootjohn, S. (2016). Automated students’ Thai online homework assignment clustering. In The Asian Conference on Education & International Development 2016 Official Conference Proceedings (pp.363-373). Japan. https://papers.iafor.org/proceedings/conference-proceedings-aceid2016/

Thongyoo, T., Saelee, S., & Krootjohn, S. (2016). Automated Thai Online Assignment Scoring. In 2016 Fifth ICT International Student Project Conference (ICT-ISPC) (pp. 33-36). Nakhonpathom, Thailand. https://doi.org/10.1109/ICT-ISPC.2016.7519229

Valenti, S., Neri, F., & Cucchiarelli, A. (2003). An overview of current research on automated essay grading. Journal of Information Technology Education: Research. 2(1), 319–330.

Zupanc, K. & Bosnic, Z. (2015). Advances in the field of automated essay evaluation. Informatica. 39(4), 383–395.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-10

รูปแบบการอ้างอิง

ทองอยู่ ธ., อุทานนท์ ว., & อุทานนท์ เ. (2026). การพัฒนาระบบตรวจให้คะแนนคำตอบข้อสอบอัตนัยภาษาไทยแบบคำตอบสั้นอัตโนมัติ ด้วยเทคนิคการประมวลผลภาษาธรรมชาติและตัวจำแนกแบบโลจิสติก รีเกรสชัน. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, 25(1), 110–124. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/oarit/article/view/301475

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย