การบูรณาการเทคนิคเหมืองข้อมูลร่วมกับระบบภูมิสารสนเทศศาสตร์เพื่อประเมินศักยภาพกลุ่มจังหวัดเมืองรองในบริบทการท่องเที่ยวของประเทศไทย

บทคัดย่อ

จังหวัดเมืองรอง (Less Visited Area) เป็นเมืองที่ไม่ได้เป็นเมืองท่องเที่ยวหลักหรือยังมีนักท่องเที่ยวเข้าไปไม่มาก มีศักยภาพในการพัฒนาให้เป็นจุดแข็งด้านวัฒนธรรม เกษตรกรรม สินค้าชุมชน ท่องเที่ยวและอาหาร มีความสะดวกด้านการคมนาคมและการเดินทางเข้าถึง มีทั้งสิ้น 55 จังหวัด การศึกษาครั้งนี้
มีวัตถุประสงค์เพื่อแบ่งกลุ่มตามศักยภาพด้านสังคมและเศรษฐกิจด้วยวิธีเหมืองข้อมูล ใช้เทคนิคการจัดกลุ่มข้อมูล (Cluster) และสร้างแบบจำลองข้อมูลแผนที่ตามกลุ่มศักยภาพจังหวัดท่องเที่ยวเมืองรองโดยใช้ระบบ
ภูมิสารสนเทศ รวบรวมข้อมูลจากสื่อสังคมออนไลน์ โดยกำหนดช่วงระยะเวลาระหว่างปี พ.ศ. 2553-2562 คำนวณหาค่าเฉลี่ยปัจจัยด้านเศรษฐกิจและสังคม ได้แก่ จำนวนประชากรรายจังหวัด จำนวนนักท่องเที่ยวที่ไปเยือนรายจังหวัด และรายได้จากการท่องเที่ยวรายจังหวัด นำข้อมูลวิเคราะห์ด้วยเทคนิคเหมืองข้อมูลโดยใช้วิธี Clustering จัดกลุ่มศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดเมืองรอง แบ่งออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ กลุ่มศักยภาพการท่องเที่ยวระดับสูง ปานกลาง และต่ำ โดยใช้อัลกอริทึม K-Mean Clustering จากนั้นสร้างแบบจำลองแผนที่กลุ่มจังหวัดท่องเที่ยวเมืองรองในแต่ละภูมิภาคตามระดับศักยภาพด้วยระบบภูมิสารสนเทศผลการศึกษาพบว่ากลุ่มศักยภาพความพร้อมระดับสูงพบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลางจำนวน 5, 4 จังหวัดตามลำดับ ภาคเหนือ ภาคตะวันออก ภาคตะวันตก และภาคใต้ ภาคละ 1 จังหวัดกลุ่มศักยภาพความพร้อมระดับปานกลางพบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคเหนือ ภาคกลาง และภาคตะวันตก จำนวน 11, 7,  5 และ 1 จังหวัดตามลำดับ  กลุ่มศักยภาพความพร้อมระดับต่ำพบภาคใต้ ภาคกลางกับภาคตะวันออก และ  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 8, 3 และ 2 จังหวัดตามลำดับ ผลที่ได้จาการศึกษาครั้งนี้สามารถนำเสนอข้อมูลที่สามารถใช้ส่งเสริมการท่องเที่ยวตามแผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งขาติในเมืองรองได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ