บทบาทของชาวไทยเชื้อสายเวียดนามที่มีต่อการเปลี่ยนแปลง ด้านเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม

Main Article Content

ณรงศักดิ์ คูบุญญอารักษ์
พิสิฏฐ์ บุญไชย
ไพบูลย์ บุญไชย

บทคัดย่อ

    การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาประวัติความเป็นมา และบทบาทของชาวไทยเชื้อสายเวียดนามที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงด้านเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม พื้นที่วิจัย ได้แก่ จังหวัดหนองคาย และจังหวัดอุบลราชธานี คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 60 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์ และแบบบันทึกการสนทนากลุ่ม ระหว่างเดือนพฤษภาคม 2556 ถึง กันยายน พ.ศ.2558 ข้อมูลจากเอกสาร และข้อมูลภาคสนาม นำมาวิเคราะห์แบบอุปนัย โดยการจำแนกชนิดข้อมูล และนำเสนอผลการวิจัยโดยวิธีพรรณนาวิเคราะห์
    ผลการวิจัยพบว่า 1) ประวัติความเป็นมาของชาวไทยเชื้อสายเวียดนามในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้มีการอพยพเข้ามาในประเทศไทยหลายครั้ง กระจายกันอยู่หลายพื้นที่ สาเหตุสำคัญ คือ ถูกกวาดต้อนเข้ามาในฐานะเชลยศึกสงครามโดยการถูกบังคับ อพยพลี้ภัยทางการเมืองและศาสนา และอพยพด้วยความสมัครใจ ในอดีตชาวเวียดนามไม่สามารถเลือกประกอบอาชีพได้ เนื่องจากไทยมีพระราชบัญญัติการควบคุมคนต่างด้าว จึงไม่มีที่ดินทำกิน และไม่ได้รับโอกาสการศึกษา ในปัจจุบันมีที่ดินทำกินมาก ประกอบอาชีพได้หลากหลาย จากประสบการณ์ที่อยู่กับคนไทยทำให้สามารถประกอบธุรกิจของตนเองจนประสบความสำเร็จ และได้รับโอกาสทางการศึกษาในระดับสูงขึ้น และ 2) บทบาทของชาวไทยเชื้อสายเวียดนามต่อการเปลี่ยนแปลงด้านเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม บทบาทต่อการเปลี่ยนแปลงด้านเศรษฐกิจ คือ ได้จัดตั้งสมาคมชาวเวียดนาม เพื่อเป็นหน่วยงานติดต่อสื่อสารร่วมมือกับหน่วยราชการ ช่วยเหลือ ร่วมพัฒนาส่งเสริมการท่องเที่ยว ถ่ายทอดความรู้ด้าน    การช่างฝีมือแรงงาน ประกอบกิจการค้าด้านอาหารพื้นเมืองเวียดนามในพื้นที่ สร้างความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างไทย และเวียดนามให้ดีขึ้น ด้านสังคม การมีค่านิยมที่ขยันอดทนช่วยแก้ไขปัญหาสังคมด้านการสร้างงาน เป็นแบบอย่างที่ดี ด้านวัฒนธรรมการยึดมั่นในศาสนา ประเพณี พิธีกรรม ความเชื่อ ความกตัญญู ซึ่งมีผลต่อการปลูกฝังค่านิยม เรื่องการอนุรักษ์วัฒนธรรมสำหรับประเทศไทย

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research article)

เอกสารอ้างอิง

กฤษณะ ทองแก้ว. (2558). การเลื่อนชั้นทางสังคมของครอบครัวชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต.
ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธัญญาทิพย์ ศรีพนา และ Trinh Dieu Thin. (2548). เหวียต เกี่ยว : ในประเทศไทยกับความสัมพันธ์ไทย-เวียดนาม. กรุงเทพฯ : สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรภัทร เจริญสุข. (10 กันยายน 2555). เหวียตเกี่ยวกับเครือข่ายธุรกิจในอีสาน : แรงขับทางเศรษฐกิจอินโดจีน. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2557, จาก https://www.siamintelligence.com/role-of-overseas-vietnamese-to-drive-indochina-economics/
นิภากร กำจรเมนุกูล. (2556). การสื่อสารการเมืองของชาวไทยเชื้อสายเวียดนามในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รู้จัก “คำสั่ง 66/23”. การปรองดองและยุติสถานการณ์สู้รบในชนบทที่ถูกพูดถึงอีกครั้งยุค คสช.. (26 มกราคม 2560). ประชาไทย. สืบค้นเมื่อ 10 กันยายน 2560 จาก https://prachatai.com/journal/2017/01/69790
วัชรี ศรีคำ. (มกราคม-เมษายน 2557). แรงงานย้ายถิ่นเวียดนามในเขตเทศบางเมืองอุบลราชธานี. วารสารสังคมลุ่มน้ำโขง, 10(1), 139-162.
ศริญญา สุขรี. (มกราคม-มิถุนายน 2559). ไทยใหม่ : จากชาวเวียดนามอพยพสู่ชนชั้นนำใหม่ในเมืองนครพนม. วารสารมนุษยศาสตร์สาร, 17(1), 11-43.
สุภางค์ จันทวานิช. (2553). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
_______. (2554). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Barth, F. (1969). Ethnic groups and boundaries: The social organization of cultural difference, Boston : Little Brown and Company.
Poole, P A. (1970). The Vietnamese in Thailand: A historical perspective. USA: Cornell University Press.
Robert, R. (1965). Peasant society and culture: An anthropological approach to civilization. Chicago: University of Chicago Press.
Schrock, JL., Crowe, L., Fromme M., Gosier, D E., McKenzie, V S., Myers, R W., & Stegemon, P.L. (1970). Minority groups in Thailand: Research and writing completed. Washington, D.C: Department of the Army.
Steward, J.H. (1963). Theory of cultural change. Urbana Chicago London : University of Illinois Press