การเตรียมความพร้อมด้านการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของสถานประกอบการในจังหวัดสุราษฎร์ธานีเพื่อการก้าวเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเตรียมความพร้อมด้านการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของสถานประกอบการในจังหวัดสุราษฎร์ธานีเพื่อการก้าวเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบโควต้าจำนวน 396 ตัวอย่างจากฝ่ายบริหารทรัพยากรมนุษย์ขององค์การวิเคราะห์ด้วยการใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน One - way ANOVA และ Content Analysis ผลการวิจัยพบว่า สถานประกอบการส่วนใหญ่ได้รับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับอาเซียนจากแหล่งโทรทัศน์ มีการเตรียมความพร้อมโดยการพัฒนาบุคลากรให้มีคุณภาพและมีทักษะ (ฝีมือ/ภาษา) มากขึ้น สำหรับการเปรียบเทียบความพร้อมของสถานประกอบการประเภทกิจการ และขนาดที่ต่างกัน มีความพร้อมในการบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .05 และมีแนวทางในการเตรียมความพร้อมของฝ่ายบริหารทรัพยากรมนุษย์ได้ 5 ด้าน คือ ด้านการจัดหาทรัพยากรมนุษย์ ด้านการใช้ประโยชน์ทรัพยากรมนุษย์ ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ด้านการธำรงรักษาทรัพยากรมนุษย์ และด้านพนักงานสัมพันธ์และการติดต่อสื่อสาร ข้อเสนอแนะของการวิจัยในครั้งนี้เพื่อนำไปสู่การพัฒนาตนเองของสถานประกอบการในจังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดอื่นๆ ขึ้นอยู่กับนโยบายและความพร้อมของสถานประกอบการที่เห็นความสำคัญในการพัฒนาบุคลากร
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กุลธิดา สิงห์สี. (2557). บทความวิชาการเรื่อง อุดมศึกษาไทยในอาเซียน รูปแบบ แนวโน้มและทิศทางการปรับตัวในอนาคต. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 2(2).
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2555). การเตรียมความพร้อมประเทศไทยสู่ประชาคมอาเซียน. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 10(3).
เขมมารี รักษ์ชูชีพ และคณะ. (2562). การจัดตั้งสถาบันพัฒนาฝีมือแรงงานนานาชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 11(1).
ชนัญญา มาพุทธ, สมหมาย แจ่มกระจ่าง และพรรัตน์ แสดงหาญ. (2557). ความต้องการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของพนักงานมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเพื่อเข้าสู่การเป็นประชาคมอาเซียน. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 10(1).
ชลธิศ ดาราวงษ์. (2556). การบริหารพนักงานข้ามชาติในยุคการค้าเสรีอาเซียน. วารสารบริหารธุรกิจ. 36(138). 30 - 37.
ชัยชนะ ศรีมงคล และวิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2560). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ของบริษัท ปตท. จำกัด(มหาชน) ตามแนวคิดการบริหารจัดการที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 8(2).
ณัฐธภรณ์ โรจน์สัญญากุล. (2559). การเตรียมความพร้อมในการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนของโรงแรมและรีสอร์ทในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 10(1).
ดนัย เทียนพุฒ. (2541). การบริหารทรัพยากรบุคคลในทศวรรษหน้า. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2559). กระบวนทัศน์การบริหารจัดการคนเก่งของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 39(2).
ทรรศนีย์ คีรีศรี, กันทริน รักษ์สาคร และ ศักดิ์ชัย คีรีศรี. (2560). การเตรียมความพร้อมด้านภาษาอังกฤษสู่ประชาคมอาเซียนของอาจารย์คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 17(1).
ทายาท ศรีปลั่ง.(2558). แนวทางการจ้างงานในการเป็นประชาคมอาเซียน (ASEAN Community). JOURNAL OF HR Intettigence, 10(2).
ธิติมา เสาวยงค์, อัจฉรา ศรีพันธ์ และณัฐเชษฐ์ พูลเจริญ. (2560). แนวโน้มการพัฒนากำลังคนสายอาชีวศึกษาประเภทวิชาพาณิชยกรรม ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ภาคเหนือตอนล่าง เพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน. วารสารสักทอง, 23(1).
นิภา วิริยะพิพัฒน์. (2559). บทบาทของการบริหารทรัพยากรมนุษย์: ปรับกลยุทธ์รับมือ AEC. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 36(2).
นิรันดร์ จุลทรัพย์. (2557). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ส่ปู ระชาคมอาเซียน. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยทักษิณ, 14(1).
พิชิต เทพวรรณ์. (2554). การจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ภูสิทธิ์ คฤหัสถ์ และอำนวย คำตื้อ. (2557). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารงานบุคคลในศูนย์หัวใจสิริกิติ์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 9(30).
รัชฎา อสิสนธิสกุล. (2553). เจเนอเรชั่นวาย...ท?ำไมน่าสนใจ?. เฮชอาร์รีซอส โฟกัส, ฉบับที่ 59.
รัชดาพร ใจสว่าง และดนัย ปัตตพงศ์. (2561). ทัศนคติ และความพร้อม การเข้าสู่ตลาดแรงงานประชาคมอาเซียนของประชาชน พื้นที่อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 8(1).
รัตนาวดี กล่อมเกลี้ยง. (2557). การสื่อสารเพื่อเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับประชาคมอาเซียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตวิจัยมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, 5(1).
วาสนา นัยพัฒน์. (2558). พยาบาลกับการเคลื่อนย้ายแบบไร้พรหมแดนในยุค AEC: ความท้าทายของพยาบาล. วารสารพยาบาลและการศึกษา, 8(1).
วิภาวรรณ กลิ่นหอม.(2558). การจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์เพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนของอุตสาหกรรมยางพาราในประเทศไทย. JOURNAL OF HR Intelligence, 10(2).
ศักดิ์ดา สิริภัทรโสภณ. (2559). ศักยภาพในการแข่งขันและความพร้อมของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของไทยในการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. วารสารสมาคมนักวิจัย, 21(1).
สุดารัตน์ โยธาบริบาล.(2557). สิงค์โปร์กับสงครามการแย่งชิงคนเก่งทั่วโลกสู่ ศูนย์กลางคนเก่งสิงค์โปร์: บทเรียนและความท้าทายสู่แนวทางสร้าง ศูนย์กลางคนเก่งภาครัฐไทย ในบริบทอาเซียน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 31(2).
สำนักงานสถิติจังหวัดสุราษฎร์ธานี. (2560). สำมะโนอุตสาหกรรม พ.ศ. 2560 ข้อมูลพื้นฐาน จ.สุราษฎร์ธานี. วันที่ค้นข้อมูล 20 ตุลาคม 2561. เว็บไซต์ https://surat.nso.go.th.
อภิญญา เลื่อนฉวี. (2553). เคลื่อนย้ายแรงงานเสรีในอาเซียน:ผลกระทบอย่างไรกับคนไทย. วารสารพระปกเกล้า, 8(3).
Aminuddin, M. (2011). Human resource management Principle and Practices (2nd ed.). Malaysia. Oxford.
Byars L.L. & Rue L.W. (2008). Human Resource Management. (9 th.ed.). Boston : McGraw-Hill.
Kisumbe, L., Sanga, D. & Kasubi, J.W. (2014). Effective human resource utilization for service delivery improvement: The need to re-balance organizational and an employee’s objectives realization. International Journal of Scientific and Research Publications : IJSRP, 4(12).
Piez, G.L. (2009). Exploring the collaborative process in the context of a cross - cultural team from the United States and Zambia. The University of the Incarnate Word.