Fandom Culture and Digital Politics: The “Dom Som” Phenomenon in the Context of Thailand’s 2023 General Election
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article, titled “Fandom Culture and Digital Politics: The Emergence of the “Orange Fandom” in Thailand’s 2023 GeneralElection,” offers an analytical examination of the Orange Fandom as a distinctive form of political fandom that gained prominence during the 2023 general election. Drawing on theoretical frameworks from fan studies and participatory culture, the study seeks to understand the transformation of citizens, particularly younger generations, from passive recipients of political communication into active co-producers and disseminators of political content within digital media environments.
The analysis reveals that the Orange Fandom extends beyond conventional electoral support, functioning instead as a networked fandom that integrates popular culture, digital technologies, and affective political engagement. This phenomenon is manifested through the production and circulation of diverse forms of content, including short-form videos, political memes, fan art, and hashtag campaigns, which collectively contribute to shaping public discourse in online spaces. Such practices reflect a decentralized mode of political participation in which supporters actively construct and circulate political meanings.
The article argues that the rise of the Orange Fandom signifies a broader shift in Thailand’s political communication landscape, from top-down, institutionalized communication toward a participatory, network-driven model. This transformation highlights the growing capacity of younger generations to engage in agenda-setting processes and to negotiate political identities within contemporary digital contexts.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธ์ที่ผู้เขียนบทความต้องยอมรับ
References
ก้าวไกลของประชาชน - Move Forward. (2566, 18 เมษายน). เตรียมพบกับซีรีชุด 'ปาร์ตี้ลิสต์ ก้าวไกล: ล่าความล้าหลังข้ามศตวรรษ. X (Twitter). https://x.com/MFPThai/status/1648293843899678720
ปองคุณ รุ่งสว่าง, คมสัน รัตนะสิมากูล, เกศกนก ชุ่มประดิษฐ์, และ ณัฐพงศ์ รักงาม. (2567). การสร้างและสื่อสารตราพรรคอนาคตใหม่. วารสารการสื่อสารและสื่อบูรณาการ, 12(1), 224–245.
ผู้จัดการออนไลน์. (2566, 6 มิถุนายน). ก้าวไกลชี้แจงภาพค้อน-เคียวในการ์ตูนหาเสียง. https://mgronline.com/politics/detail/9660000051966
ภัทวีย์ ศรีหะไตรย์. (2566, 21 กรกฎาคม). คีพเมนสู่แฟนวอร์: ด้อมการเมืองเคลื่อนไหวอย่างไรให้สร้างสรรค์. Thai PBS The Active. http://theactive.thaipbs.or.th/read/political-fandom-movement
ภัสสร คงเอียด. (2568). การจัดการเจเนอเรชันของผู้รับสารในการหาเสียงเลือกตั้งของพรรคการเมือง. วารสารสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยชินวัตร, 2(2), 91-106.
วีรนุช พรมจักร์. (2568). เยาวชนยุคใหม่กับอนาคตการเมืองไทย: การมีส่วนร่วมทางการเมืองในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์สมัยใหม่, 2(1), 11-23.
ศิรินนา วอนเก่าน้อย. (2565). แฟนศึกษาสู่พฤติกรรมสารสนเทศของแฟน. วารสารห้องสมุด, 66(1), 37–51.
เอกรินทร์ ศิโรรัตนชัย. (2564). แนวคิดและพฤติกรรมของเยาวชนไทย: ประชาธิปไตย. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 8(2), 287-397.
Baym, N. K. (2018). Playing to the crowd: Musicians, audiences, and the intimate work of connection. NYU Press.
Bennett, W. L., & Segerberg, A. (2012). The logic of connective action. Information, Communication & Society, 15(5), 739–768.
Burgess, J., & Green, J. (2009). YouTube: Online video and participatory culture. Polity.
De Kosnik, A. (2016). Rogue archives: Digital cultural memory and media fandom. MIT Press. https://doi.org/10.7551/mitpress/10248.001.0001
Fuchs, C. (2014). Social media: A critical introduction. SAGE Publications.
Hills, M. (2002). Fan cultures. Routledge.
Jenkins, H. (1992). Textual poachers: Television fans and participatory culture. Routledge.
Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York University Press.
Khajochi. (2023, May 17). กรณีศึกษา: พรรคก้าวไกล King of TikTok ผู้ชนะเลือกตั้ง 2566 แบบขาดลอยในโลกออนไลน์ใหม่. Rainmaker. https://www.rainmaker.in.th/case-study-moving-forward-party-king-of-tiktok-thailand-election/
Loader, B. D., Vromen, A., & Xenos, M. A. (2014). The networked young citizen: Social media, political participation and civic engagement. Information, Communication & Society, 17(2), 143–150.
Milner, R. M. (2016). The world made meme: Public conversations and participatory media. MIT Press.
Moon, W. K. (2018). Fandom in politics: Scale development and validation [Master’s thesis, University of South Carolina]. University Libraries University of South Carolina. https://scholarcommons.sc.edu/etd/4879
Papacharissi, Z. (2015). Affective publics: Sentiment, technology, and politics. Oxford University Press.
Poell, T., Nieborg, D. B., & Van Dijck, J. (2019). Platformisation. Internet Policy Review, 8(4). https://doi.org/10.14763/2019.4.1425
Ritzer, G., & Jurgenson, N. (2010). Production, consumption, prosumption: The nature of capitalism in the age of the digital ‘prosumer’: The nature of capitalism in the age of the digital ‘prosumer’. Journal of Consumer Culture, 10(1), 13–36.
Sandvoss, C. (2005). Fans: The mirror of consumption. Polity Press.
Sanook. (2023, July 18). ด้อมส้มถล่ม #แสนดี ขึ้นเทรนด์ Twitter. https://www.sanook.com/news/8941506
Shifman, L. (2014). Memes in digital culture. MIT Press.
Sinpeng, A. (2021). Opposing democracy in the digital age: The yellow shirts in Thailand. University of Michigan Press.
Spring. (2023, May 22). ถอดสูตรความสำเร็จ “พรรคก้าวไกล” TikTok ยอดติดตาม–ยอดวิวพุ่งในเลือกตั้ง 66. https://www.springnews.co.th/digital-tech/technology/839053’
Street, J. (2004). Celebrity politicians: Popular culture and political representation. The British Journal of Politics and International Relations, 6(4), 435–452.
Suwantawit, P. (2023, May 5). “Political Fandom” ปรากฏการณ์แฟนด้อมและความมีส่วนร่วมในการเมืองสมัยใหม่. The Matter. https://thematter.co/social/political-fandom/202560
Toffler, A. (1980). The third wave. William Morrow.
Thai PBS. (2023, May 16). เลือกตั้ง 2566: “ด้อมส้ม” ระดมแคมเปญ “31” สะเทือนโลกออนไลน์ ดัน “ก้าวไกล” เข้าสภาฯ. https://www.thaipbs.or.th/news/content/327872
Tufekci, Z. (2017). Twitter and tear gas. The power and fragility of networked protest. Yale University Press.
Van Zoonen, L. (2004). Entertaining the citizen: When politics and popular culture converge. Rowman & Littlefield.
