กลยุทธ์การชักจูงใจของคณะก้าวหน้าผ่านเฟซบุ๊กแฟนเพจ

Main Article Content

ชมพูนุท วุฒิมา
กรวรรณ กฤตวรกาญจน์

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง กลยุทธ์การชักจูงใจของคณะก้าวหน้าผ่านเฟซบุ๊กแฟนเพจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์การชักจูงใจไปยังกลุ่มเป้าหมายของคณะก้าวหน้า ผ่านเฟซบุ๊กแฟนเพจ โดยศึกษาจากการวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis) ศึกษาจากข้อมูลทุติยภูมิ (secondary data) ได้แก่ ศึกษาข้อมูลจากแพลตฟอร์มออนไลน์ที่เป็นผลกระบวนการวางแผนจากวิธีการสื่อสารทางการเมือง โดยศึกษากระบวนการสื่อสารจากเฟซบุ๊กแฟนเพจ (Facebook Fanpage) ผลการศึกษาพบว่า จากการวิเคราะห์เนื้อหาการสื่อสารทางการเมืองของคณะก้าวหน้าผ่านเฟซบุ๊กแฟนเพจ โดยใช้ข้อมูลที่รวบรวมผ่านแบบบันทึกข้อมูล (coding sheet) มาวิเคราะห์เนื้อหาผ่านแนวคิดกลยุทธ์การชักจูงใจ 9 กลยุทธ์ การใช้กลยุทธ์การชักจูงใจของเพจคณะก้าวหน้า ทั้งหมดจำนวน 208 ครั้ง ซึ่งมีการใช้กลยุทธ์การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในการสื่อสาร (liking) มากที่สุด จำนวน 85 ครั้ง รองลงมาคือ กลยุทธ์การอธิบายรายละเอียดข้อมูล (explanation) จำนวน 40 ครั้ง และกลยุทธ์ที่ใช้น้อยที่สุดคือ กลยุทธ์การทวงบุญคุณ (debt) จำนวน 1 ครั้ง ตามลำดับ


นอกจากนี้คณะก้าวหน้ามีการสื่อสารที่เป็นเอกลักษณ์คือ มีรายละเอียดที่เป็นเนื้อหาในการให้ความรู้ผ่านเหตุการณ์ทางการเมืองเพื่อให้ประชาชนได้เข้าใจในเหตุการณ์โดยง่าย ประกอบการใช้จุดเด่นของเฟซบุ๊กแฟนเพจ คือ เครื่องหมาย #แฮชแท็ก เช่น #คณะก้าวหน้า ในการสื่อสารเพื่อให้เกิดเป็นศูนย์กลางการสื่อสารของคณะก้าวหน้า และการแสดงความคิดเห็นของกลุ่มเครือข่ายทางการเมืองบนเฟซบุ๊กแฟนเพจ เพื่อให้เกิดเป็นกระแสความสนใจของสังคมจากเนื้อหาการสื่อสารทั้ง 2 ส่วน มีลักษณะการส่งสารที่เป็นกิจกรรมทางการเมืองของคณะก้าวหน้า โดยสารที่มีการส่งไปถึงกลุ่มประชาชนนั้นมีเนื้อหาที่ชักชวนหรือเชิญชวนเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมือง ดังนั้นคณะก้าวหน้าจึงได้มีการใช้เทคโนโลยีทางการสื่อสารที่เรียกว่าเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์ที่ประชาชนไทยนิยมใช้ในชีวิตประจำวันอยู่ก่อนแล้ว เพื่อสามารถที่จะลดระยะเวลาในการดำเนินกิจกรรมทางการเมืองได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วุฒิมา ช., & กฤตวรกาญจน์ ก. (2023). กลยุทธ์การชักจูงใจของคณะก้าวหน้าผ่านเฟซบุ๊กแฟนเพจ. วารสารการสื่อสารและสื่อบูรณาการ, 11(2), 173–198. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/masscomm/article/view/267285
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ. (2552). สื่อสารมวลชน ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 1). ห้างหุ้นส่วนจำกัดภาพพิมพ์.

คณะก้าวหน้า. (2563). คณะก้าวหน้าร่วมสานต่อภารกิจจากอนาคตใหม่. https://progressivemovement.in.th

นันทนา นันทวโรภาส. (2558). ทฤษฎีการสื่อสารมวลชน. ใน หลักและทฤษฎีการสื่อสารหน่วยที่ 9 – 15. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

พรรคอนาคตใหม่. (2562). ข้อมูลประวัติพรรคอนาคตใหม่. https://futureforwardparty.org/about-future-forward-party

พฤทธิสาน ชุมพล. (2552). ระบบการเมือง: ความรู้เบื้องต้น. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

พัททดล เสวตวรรณ. (2564). การสื่อสารทางการเมืองของนักการเมือง. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(2), 377-388.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และ, ปริญ ลักษิตานนท์, ศุภร เสรีรัตน์, องอาจ ปทะวานิช. (2541). การบริหารการตลาดยุคใหม่. โรงพิมพ์ธีระฟิล์มและไซเท็กช์.

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอทรอนิกส์. (2565). การสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย. https://www.etda.or.th/th/Thailand-Internet-User-Behavior-1.aspx

Marwell, G. & Schmitt, D. R. (1967). Dimensions of compliance – Gaining Behavior: An empirical analysis. Sociometry, 30(4), 350-364.

Wiseman, R. L., & SchenckHamlin, W. (1981). A multidimensional scaling validation of an inductively derived set of compliance gaining strategies. Communication Monographs, 48(4), 251-270.