Topic, Gender, and Conversational Roles as Factors Influencing the Use of Minimal Responses in Thai
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study investigated the influence of topic, gender, and conversational role on the use of minimum responses in Thai. The sample consisted of 20 undergraduate students aged 19–21 years, forming 5 male–male and 5 female–female conversational pairs. Speakers in each pair watched 2 video clips (featuring general and thriller topics). Then, he/she narrated the story to the conversation partner and exchanged their opinions on what they had watched. Statistical analysis of the total number of minimum response occurrences (199) during their opinion exchanges showed that the difference in the number of occurrences from the two types of topics was near statistical significance (p = 0.05). However, the difference in the number of occurrences between conversation partners of different genders and between different conversational roles was not statistically significant. In terms of form, the participants most frequently used the responses “um” and “chai”. The minimum responses produced by the participants fulfilled seven communicative functions: expressing awareness and understanding, expressing emotion, expressing agreement, repetition, confirming information, completing the interlocutor’s statement, and summarizing or interpreting. The absence of significant differences in the three examined factors suggests that the frequency of minimum-response use among the participants was relatively stable and can be considered a key component in Thai conversational interaction.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กิตติพศ วีรอนันต์. (2563). การใช้คำแสดงการรับรู้ของผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชาวไทยระดับกลางขึ้นไป. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 37(1), 27-43. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/japanese/article/view/243230/165017
ทรงธรรม อินทจักร. (2550). แนวคิดด้านวัจนปฏิบัติศาสตร์. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธนภรณ์ อนันต์สิริภิญโญ. (2563). การหยุดเติมเสียงในภาษาไทย: ลักษณะทางกลสัทศาสตร์และอิทธิพลของอายุและหัวข้อเรื่อง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. Thammasat University Digital Collections. https://doi.org/10.14457/TU.the.2020.711
ธนวัฒน์ ปัญญานันท์ และ นฤมล ธีรวัฒน์. (2564). วัฒนธรรมความกลัว: ผี ความรู้ และการรับรู้ในภาพยนตร์ผีไทย. วารสารมนุษย์และสังคม, 5(2), 121-143. https://so08.tci-thaijo.org/index.php/jhuso/article/view/1164
นริศรา หาสนาม. (2558). ถ้อยคำแสดงการเป็นผู้ฟังของผู้ร่วมสนทนาที่มีสถานภาพเท่ากันในบทสนทนาภาษาไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chula DigiVerse. https://doi.org/10.58837/CHULA.THE.2015.1800
นริศรา หาสนาม และ ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2565). ถ้อยคำแสดงการเป็นผู้ฟังในภาษาไทยกับปัจจัยสถานภาพ: กรณีศึกษาการสนทนาระหว่างครูกับนักเรียนจากฐานข้อมูล Mister O Corpus. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 29(1), 189-217.
ลภัสรดา รักมนุษย์. (2566). การวิเคราะห์เนื้อหาเรื่องเล่าในรายการเดอะโกสเรดิโอ (The Ghost Radio) [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. Thammasat University Digital Collections. https://doi.org/10.14457/TU.the.2023.842
ศิริพร ปัญญาเมธีกุล. (2562). ถ้อยคำตอบกลับในการสื่อสารผ่านแอปพลิเคชันไลน์. วรรณวิทัศน์, 19(2), 208-226. https://doi.org/10.14456/vannavidas.2019.16
หนึ่งฤทัย ปานแก้ว และ ศุภกิต บัวขาว. (2567). รูปถ้อยคำและหน้าที่ของการแสดงว่ารับฟังอยู่ของผู้ร่วมสนทนาในรายการสัมภาษณ์ข่าวภาษาไทย. มนุษยศาสตร์สาร, 26(1), 160-188. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JHUMANS/article/view/274087
อัจฉริยา วงษ์อินทร์จันทร์, ชลิดา ธนัฐธีรกุล, แก้วกาญจน์ เสือรัมย์, ทิวาวรรณ เทพา, และ ฐิติ สังวรวงษ์พนา. (2564). เด็กวัยเรียนกับความกลัวและโรคกลัว. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 44(2), 11-23. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/nah/article/view/245535
GMM25Thailand. (13 พฤษภาคม 2564). ประสบการณ์สุดหลอน! “แจ็ค The Ghost Radio” [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=YsdjwYYoB8o
GMM25Thailand. (12 กรกฎาคม 2567). ชีวิตยิ่งกว่าละคร ‘ลิลลี่ เหงียน’ โดนหลอกจนหมดตัว [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=q6qhC1XRL_w
GoodDayOfficial. (26 กรกฎาคม 2567). คิวเท-ฮง-เรียวตะ กับภารกิจตามหาสะพานชื่อคล้องจอง [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=aKzWvL1p_8M
Berger, I., & Rae, J. (2012). Some uses of gestural responsive actions. Journal of Pragmatics, 44(13), 1821-1835. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2012.04.012
Bavelas, J. B., Coates, L., & Johnson, T. (2002). Listener response as a collaborative process: The role of gaze. Journal of Communication, 52(3), 566-580. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.2002.tb02562.x
Bavelas, J. B., & Gerwing, J. (2011). The listener as addressee in face-to-face dialogue. International Journal of Listening, 25(3), 178-198. https://doi.org/10.1080/10904018.2010.508675
Bavelas, J. B., Gerwing, J., & Healing, S. (2017). Doing mutual understanding: Calibrating with micro-sequences in face-to-face dialogue. Journal of Pragmatics, 121, 91-112. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2017.09.006
Bell, N. D. (2013). Responses to incomprehensible humor. Journal of Pragmatics, 57, 176-189. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2013.08.019
Cameron, D. (2001). Working with spoken discourse. Sage.
Clancy, P. M., Thompson, S. A., Suzuki, R., & Tao, H. (1996). The conversational use of reactive tokens in English, Japanese, and Mandarin. Journal of Pragmatics, 26(3), 355-387. https://doi.org/10.1016/0378-2166(95)00036-4
Fellegy, A. M. (1995). Patterns and functions of minimal response. American Speech, 70(2), 186-199. https://doi.org/10.2307/455815
Gardner, R. (1998). Between speaking and listening: The vocalization of understandings. Applied Linguistics, 19(2), 204-224. https://doi.org/10.1093/applin/19.2.204
Ha, K. (2022). A response token as an interactional resource for topic closing in Korean conversation. East Asian Pragmatics, 7(1), 57-77. https://doi.org/10.1558/eap.17828
Haakana, M. (2010). Laughter and smiling: Notes on co-occurrences. Journal of Pragmatics, 42(6), 1499-1512. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2010.01.010
Holmes, J. (2005). Why tell stories? Contrasting themes and identities in the narratives of Maori and Pakeha women and men. In S. F. Kiesling & C. B. Paulston (Eds.), Intercultural Discourse and Communication (pp. 110-134). https://doi.org/10.1002/9780470758434.ch8
Jefferson, G. (2004). Glossary of transcript symbols with an introduction. In H. L. Gene (Ed.), Conversation analysis: Studies from the first generation (pp. 13-31). John Benjamins.
Kjellmer, G. (2009). Where do we backchannel? On the use of mm, mhm, uh huh and such like. International Journal of Corpus Linguistics, 14(1), 81-112. https://doi.org/10.1075/ijcl.14.1.05kje
Kushida, S. (2011). Confirming understanding and acknowledging assistance: Managing trouble responsibility in response to understanding check in Japanese talk-in-interaction. Journal of Pragmatics, 43(11), 2716-2739. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2011.04.011
Li, H. Z., Cui, Y., & Wang, Z. (2010). Backchannel responses and enjoyment of the conversation: The more does not necessarily mean the better. International Journal of Psychological Studies, 2(1), 25-37. https://doi.org/10.5539/ijps.v2n1p25
Maltz, D. N., & Borker, R. A. (1982). A cultural approach to male-female miscommunication. In J. J. Gumperz (Ed.), Language and social identity (pp. 197-216). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511620836.013
Maynard, K.S. (1990). Conversation management in contrast: Listener response in Japanese and American English. Journal of Pragmatics, 14, 397-412. https://doi.org/10.1016/0378-2166(90)90097-W
Norrick, N. R. (2010). Listening practices in television celebrity interviews. Journal of Pragmatics, 42(2), 525-543. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2009.07.002
Norrick, N. R. (2012). Listening practices in English conversation: The responses responses elicit. Journal of Pragmatics, 44(5), 566-576. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2011.08.007
Ohashi, J. (2021). Feedback in Japanese and Australian first encounters. Journal of Pragmatics, 184, 29-51. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2021.07.017
Pasfield-Neofitou, S. E. (2007). The gender differential use of minimal responses in daytime TV interviews: A preliminary investigation. Monash University Linguistics Papers, 5(2), 43-52.
Sacks, H., Schegloff, E. A., & Jefferson, G. (1974). A simplest systematics for the organization of turn-taking for conversation. Language, 50(4), 696-735. https://doi.org/10.2307/412243
Saft, S. (2007). Exploring aizuchi as resources in Japanese social interaction: The case of a political discussion program. Journal of Pragmatics, 39(7), 1290-1312. https://doi.org/10.1016/J.PRAGMA.2007.02.010
Schegloff, E. A., & Sacks, H. (1973). Opening up closings. Semiotica, 8(4), 289-327. https://doi.org/10.1515/semi.1973.8.4.289
Schegloff, E. A. (1982). Discourse as an interactional achievement: Some uses of “uh huh” and other things that come between sentences. In D. Tannen (Ed.), Analyzing discourse: Text and talk (pp. 71-93). Georgetown University Press.
Schegloff, E. A. (1990). On the organization of sequences as a source of “coherence” in talk-in-interaction. In B. Dorval (Ed.), Conversational organization and its development (Advances in discourse processes (Vol. 38, pp. 51-77). Ablex.
Schleef, E. (2009). A cross-cultural investigation of German and American academic style. Journal of Pragmatics, 41(6), 1104-1124. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2009.01.002
Stubbe, M. (1998). Are you listening? Cultural influences on the use of supportive verbal feedback in conversation. Journal of Pragmatics, 29(3), 257-289. https://doi.org/10.1016/S0378-2166(97)00042-8
Sugita, Y. (2012). Minimal affect uptake in a pre-climax position of conversational “scary” stories. Journal of Pragmatics, 44(10), 1273-1289. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2012.05.012
Tajima, K. (2001). Pragmatic use of aizuchi in Japanese discourse: A comparison with English backchannels. Academic Reports of the Faculty of Engineering, Tokyo Polytechnic University, 24(2), 54-60. http://purl.org/coar/resource_type/c_6501
Tanaka, H. (2013). The Japanese response token hee for registering the achievement of epistemic coherence. Journal of Pragmatics, 55, 51-67. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2013.02.003
The jamovi project. (2024). jamovi (Version 2.6) [Computer software]. https://www.jamovi.org
Trouvain, J., & Werner, R. (2022). A phonetic view on annotating speech pauses and pause-internal phonetic particles. In C. Schwarze & S. Grawunder (Eds.), Transkription und Annotation Gesprochener Sprache und Multimodaler Interaktion (pp. 55-73). Narr.
Ward, N., & Tsukahara, W. (2000). Prosodic features which cue back-channel responses in English and Japanese. Journal of Pragmatics, 32(8), 1177-1207. https://doi.org/10.1016/S0378-2166(99)00109-5
Wierzbicka, A. (2003). Cross-cultural pragmatics. Walter de Gruyter.
Yngve, H. V. (1970). On getting a word in edgewise. In R. I. Binnick (Ed.), Papers from the sixth regional meeting of the Chicago Linguistic Society (pp. 567–578). Chicago Linguistic Society.
