Public Opinion on the Bangkok Governor’s PM2.5 Pollution Management: An Impoliteness Study in Critical Pragmatics
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Social media has become a significant platform where citizens express their opinions using impolite language, particularly on public issues that affect quality of life, such as the PM2.5 air pollution problem in Bangkok. An analysis of impoliteness strategies in these comments, based on the framework of critical pragmatics, reveals that commenters intentionally direct their messages toward Mr. Chadchart Sittipunt, the Governor of Bangkok, employing both indirect and direct forms of impoliteness. In addition, emojis, sub-comments, and images—often containing campaign slogans or quotes from the governor—are used to intensify the impolite tone. These instances of impoliteness are not merely features of online language use; rather, they function as linguistic tools for challenging authority and reflecting public expectations concerning the governance of Bangkok.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จันทิมา สว่างลาภ. (2556). กลวิธีความไม่สุภาพในรายการเรียลลิตี้โชว์ภาษาไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. Chula Digital Collections. https://doi.org/10.58837/CHULA.THE.2013.1718
ชัชชาติ สิทธิพันธุ์. (2563). PM2.5 วาง-แผน แพลน-นิ่ง [Image attached] [Status update]. Facebook. https://www.facebook.com/share/p/1BZe9iYuLL/
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2555). เอกสารคำสอนรายวิชา 2201783 การวิเคราะห์ภาษาไทยตามแนววัจนปฏิบัติศาสตร์. ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิคม ชัยขุนพล. (2560). ลักษณะปฏิสัมพันธ์การสื่อสารจากพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมเครือข่ายออนไลน์ของคนไทย. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 27(2), 55-65. https://doi.org/10.14456/pyuj.2017.28
นิธิดา แสงสิงแก้ว. (2561). จับทิศทางการสื่อสารเรื่องการเรียนรู้สำหรับเด็กศตวรรษที่ 21 ในโลกออนไลน์. วารสารศาสตร์, 11(2), 161-199. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcmag/article/view/155389
ปานปั้น ปลั่งเจริญศรี. (2560). กลวิธีความไม่สุภาพที่ใช้ในสัมพันธสารการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจในรัฐสภาไทย. ใน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น, รายงานการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติและนานาชาติ 2560 (น. 1442-1454). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วุฒินันท์ แก้วจันทร์เกตุ และ วิภาดา รัตนดิลก ณ ภูเก็ต. (2561). กลวิธีความไม่สุภาพในรายการเดอะเฟซไทยแลนด์. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 40(2), 177-201. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jasu/article/view/189845/132956
ศิระวัสฐ์ กาวิละนันท์. (2562). ท็อปเชฟไทยแลนด์ ซีซั่น 1: การศึกษาความไม่สุภาพตามแนววัจนปฏิบัติศาสตร์. วรรณวิทัศน์, 19(2), 57-86. https://doi.org/10.14456/vannavidas.2019.11
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2565). การประกาศผลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร. สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
อรวี บุนนาค. (2559). กลวิธีความไม่สุภาพในการแสดงความคิดเห็นผ่านเฟซบุ๊กองค์กรเครือข่ายสัญญาณโทรศัพท์เคลื่อนที่ของไทย.” ใน เครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการระหว่างสถาบันการศึกษาด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ระดับชาติ 4 สถาบัน, รายงานการประชุมวิชาการระดับชาติ SMARTS ครั้งที่ 6 (น. 79-90). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา.
อริญชัย วีรดุษฎีนนท์. (2564). เสียงด่าจากชาวเน็ต พลังขับเคลื่อนสังคมให้ดี. GQ. https://www.gqthailand.com/views/article/the-effects-of-social-power
Thailand Clean Air Network. (7 สิงหาคม 2566). ฝุ่นไทยปีนี้ หนักแน่ !!. https://thailandcan.org/th/blog/thai-dust-this-year
Anderson, M. (2024). Multimodal expression of impoliteness in YouTube reaction videos to Transgender activism, Discourse, Context & Media, 58, Article 100760. https://doi.org/10.1016/j.dcm.2024.100760
Beebe, L. M. (1995). Politeness phenomena in second language acquisition. In G. Kasper & S. Blum-Kulka (Eds.), Interlanguage pragmatics (pp. 55-73). Oxford University Press.
Bousfield, D. (2008). Impoliteness in interaction. John Benjamins.
Brown, P., & Levinson, S. C. (1978). Politeness: Some universals in language usage. Cambridge University Press.
Culpeper, J. (1996). Towards an anatomy of impoliteness. Journal of Pragmatics, 25(3), 349-367. https://doi.org/10.1016/0378-2166(95)00014-3
Culpeper, J. (2005). Impoliteness and entertainment in the television quiz show: The Weakest Link. Journal of Politeness Research, 1(1), 35-72. https://doi.org/10.1515/jplr.2005.1.1.35
Dresner, E., & Herring, S.C. (2010). Functions of the nonverbal in CMC: Emoticons and Illocutionary force. Communication Theory, 20(3), 249-268. https://doi.org/10.1111/j.1468-2885.2010.01362.x
Fairclough, N. (1989). Language and power. Longman.
Fairclough, I., & Fairclough, N. (2013). Political discourse analysis: A method for advanced students. Routledge.
Grice. (1975). Logic and Conversation. In P. Cole & J. Morgan (Eds.), Syntax and Semantics 3 (pp. 41-58). Academic Press.
Karina, C., & Ika Putri, N. (2015). Impoliteness in Simon Cowell’s Utterances in “The X-Factor” Reality Show. Anglicist, 4(1), 32-40.
Kádár, D. Z., & Haugh, M. (2013). Understanding politeness. Cambridge University Press.
Kecskes, I. (2015). Intercultural impoliteness. Journal of Pragmatics, 86(4), 43-47. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2015.05.023
Kienpointner, M. (1997). Varieties of rudeness: Types and functions of impolite utterances. Functions of Language, 4(2), 251-287. https://doi.org/10.1075/fol.4.2.05kie
Korta, K., & Perry, J. (2011). Critical pragmatics: An inquiry into reference and communication. Cambridge University Press.
Lachenicht, L. G. (1980). Aggravating language: A study of abusive and insulting language. Papers in Linguistics, 13(4), 607-687. https://doi.org/10.1080/08351818009370513
Leech, G. (1983). Principle of pragmatics. Longman.
Locher, M. A., & Bousfield, D. (2008). Introduction: Impoliteness and power in language. In D. Bousfield & M. A. Locher (Eds.), Impoliteness in language: Studies on its interplay with power in theory and practice (pp. 1-16). De Gruyter Mouton.
Mills, S. (2003). Gender and politeness. Cambridge University Press.
Mills, S. (2009). Impoliteness in a cultural context. Journal of Pragmatics, 41(5), 1047-1060. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2008.10.014
Motazavi, S., M., & Zandi, H. (2025). “#HaveYouNoShame”: Unraveling the pragmatics of impolite political hashtags. Journal of Pragmatics, 235, 238-253.
Panpothong, N. (1996). A Pragmatics Study of Verbal Irony in Thai [Doctoral dissertation, University of Hawaii]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
Searle, R. (1969). Speech acts. Cambridge University Press.
Searle, R. J. (1979). Expression and Meaning: Studies in the Theory of Speech Acts. Cambridge University Press.
Suler, J. (2004). The online disinhibition effect. Cyber Psychology & Behavior, 7(3), 321-326. https://doi.org/10.1089/1094931041291295
Terkourafi, M. (2008). Toward a unified theory of politeness, impoliteness, and rudeness. In D. Bousfield & M. A. Locher (Eds.), Impoliteness in language: Studies on its interplay with power in theory and practice (pp. 45-74). Mouton de Gruyter.
Togans, L. C., Holtgraves, T., Kwon, G., & Zelaya, T. E. M. (2021). Digitally saving face: An experimental investigation of cross-cultural differences in the use of emoticons and emoji. Journal of Pragmatics, 186, 277-288. https://doi.org/10.1016/j.pragma.2021.09.016
Toddington, R. S. (2015). Impoliteness as a vehicle for humour in dramatic discourse [Doctoral dissertation, University of Central Lancashire]. CORE. https://core.ac.uk/reader/42137240
Thompson, D., & Filik, R. (2016). Sarcasm in written communication: Emoticons are efficient markers of intention. Journal of Computer-Mediated Communication, 21(2), 105-120. https://doi.org/10.1111/jcc4.12156
Watts, R. J. (2003). Politeness. Cambridge University Press.
