Guidelines to Promote Sustainable Bru Ethnic Tourism
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to investigate approaches to promoting ethnic Bru tourism through a mixed-methods approach, which includes document and research surveying, fieldwork for participatory observation and questionnaire data collection, and analysis of the data using the concepts of social and cultural capital and sustainable tourism. The research findings indicate that the Bru ethnic group possesses substantial socio-cultural capital with the potential for sustainable tourism. It is essential to establish participatory management systems and foster interactions between tourists and cultural custodians. This approach enables tourists to appreciate the humanity and cultural values of the ethnic group, thereby deriving constructive benefits from state policies aimed at promoting economic development through tourism. Additionally, ethnic groups are able to adapt to the tourism context by forming socio-cultural spaces, expressing their ethnic identity in public with pride using historical and cultural resources, maintaining their ethnicity, developing a multicultural society, and reducing ethnic prejudice.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมศิลปากร. (2564). เอกสารเสด็จตรวจราชการเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ร.ศ. 119-131 (พ.ศ. 2443-2455). กรมศิลปากร, สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์.
กัญญารัตน์ แก้วกมล, นิติคุณ ท้าวทอง, สุปวีณ์ รสรื่น, อนุศิษฎ์ เพชรเชนทร์, อมรรัตน์ รัตนสุภา, และ จันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์. (2564). การใช้ทุนทางวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 11(1), 75-91.
เกนี่ เจอร์รี่. (2528). การศึกษาระบบเสียงภาษากูย บรู และโซ่ในเชิงภาษาศาสตร์เปรียบเทียบ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Intellectual Repository.
เกียรติศักดิ์ บังเพลิง. (2558). ชุมชนชาติพันธุ์ “บรู” ร่วมสมัยบนพื้นที่ชายแดนไทย-ลาว: วิถีชีวิตและการปรับตัวทางวัฒนธรรม [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีนิพนธ์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. Thammasat University Digital Collections.
จิตร ภูมิศักดิ์. (2556). ประวัติความเป็นมาของคำสยาม ไทย ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ. ภาพพิมพ์.
จิตรกร โพธิ์งาม. (2536). โลกทัศน์ของชาวบรู บ้านเวินบึก อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชนาธิป บุณยเกตุ. (2541). การเรียนรู้และการขัดเกลาชนชาติพันธุ์บรู : มุมมองทางสังคม-วัฒนธรรมและบทบาทหญิงชาย. สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ.
ชนิดา เสงี่ยมไพศาลสุข. (2550). ปิแยร์ บูร์ดิเยอ : เศรษฐกิจของทรัพย์สินเชิงสัญลักษณ์. คบไฟ.
ชวดี โกศล. (2561). การบริหารจัดการทุนทางวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ในเขตพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทย. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 6(2), 64-73.
ชาร์ลส์ เอฟ คายส์. (2552). แนวคิดท้องถิ่นภาคอีสานนิยมในประเทศไทย (รัตนา โตสกุล, ผู้แปล). ศูนย์วิจัยสังคมอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง. (ต้นฉบับพิมพ์ปี 1967).
ดารณี พลอยจั่น. (2559). ทุนทางวัฒนธรรมของชาวเขาเผ่าม้งกับกลยุทธ์ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 1(7), 6-17.
ดารารัตน์ เมตตาริกานนท์. (2546). การเมืองสองฝั่งโขง : งานค้นคว้าวิจัยระดับปริญญาเอกของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรื่อง การรวมกลุ่มทางการเมืองของ ส.ส. อีสาน พ.ศ. 2476-2494. มติชน.
ธงชัย วินิจจะกูล (2546). ชนพวกอื่นในแดนตน. ฟ้าเดียวกัน, 1(1), 90-94.
ธีระพันธ์ เหลืองทองคำ และ สี พึ่งป่า. (2523). พจนานุกรมบรู-ไทย-อังกฤษ (A Bruu-Thai-English dictionary). โครงการวิจัยภาษาไทยและภาษาพื้นเมืองถิ่นต่าง ๆ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิติ ภวัครพันธุ์. (2558). ชวนถก ชาติและชาติพันธุ์. ศยามปัญญา.
บงกช เจนชัยภูมิ, กีรติพร จูตะวิริยะ, และ จักรพันธ์ ขัดชุ่มแสง. (2560). เรื่องเล่าจากวังเวียง : ทุนทางสังคมและวัฒนธรรมในพื้นที่ท่องเที่ยว. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันติพล, 3(1), 150-159.
ปีเตอร์ เอ. แจ๊คสัน. (2566). เทวา มนตรา คาถา เกจิ : ไสยศาสตร์ยุคใหม่กับทุน(ไทย)นิยม (วิราวรรณ นฤปิติ, ผู้แปล). มติชน.
พนัส ดอกบัว. (2553). เครือญาติข้ามพรมแดนรัฐชาติของกลุ่มชาติพันธุ์บรู บ้านท่าล้ง อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี]. Ubon Ratchathani University Portal site for E-Thesis & E-Research.
พนิตสุภา ธรรมประมวล และ กาสัก เต๊ะขันหมาก. (2566). การพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์บนฐานทุนทางวัฒนธรรมสู่เศรษฐกิจชุมชนของชมรมโฮมสเตย์เพื่อนเกษตร อําเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 40(1), 65-83.
พัฒนา กิติอาษา. (2555). สู่วิถีอีสานใหม่. ใน อภิราดี จันทร์แสง (บรรณาธิการ), ประวัติศาสตร์นอกขนบ (น. 75-171). อินทนิล.
พิสิฏฐ์ บุญไชย. (2545). ชาวบรูจังหวัดมุกดาหาร. วารสารรักษ์ศิลป์, 2(2), 5-17.
พุฒิภัณฑ์ พูลลาภ. (2555). การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์บรู กรณีศึกษา ตำบลกกตูม อำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR : Sukhothai Thammathirat Open University Intellectual Repository.
ไพฑูรย์ โพธิสว่าง. (2554). การทำวิจัยทางสังคมหลักการปฏิบัติวิธีปฏิบัติและสถิติ. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ภัททิยา ยิมเรวัต. (2525). ระเปิ๊บ : งานบุญของชาวบรู. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 2(2), 85-93.
ยุกติ มุกดาวิจิตร. (2548). อ่าน ‘วัฒนธรรมชุมชน’ วาทศิลป์และการเมืองของชาติพันธุ์นิพนธ์แนววัฒนธรรมชุมชน. ฟ้าเดียวกัน.
ยุพา อุทามนตรี. (2539). ประเพณี พิธีกรรมของชาวบรูบ้านเวินบึก ตำบลโขงเจียม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต].มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
รุจิภาส บุญสําเร็จ และ สันติธร ภูริภักดี. (2564). ทุนทางสังคมและทุนทางวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์อาข่าสําหรับการ กําหนด กลยุทธ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 21(2), 7-18.
วิธวิทย์ ประสานศักดิ์ทวี, จารุวรรณ ขำเพชร, และ กัมปนาท บริบูรณ์. (2560). การจัดการศึกษาตลอดชีวิตโดยใช้ทุนทางวัฒนธรรมของชนเผ่าญัฮกุร. วารสาร Veridian E-Journal, Silpakorn University ฯ สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 10(2), 110-123.
ศิริจิต สุนันต๊ะ. (2556). สถานการณ์โต้แย้งเรื่องพหุวัฒนธรรมในประเทศไทย. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 32(1), 5-30.
สมใจ ศรีหล้า. (2550). กลุ่มชาติพันธุ์ข่า-บรู : การสร้างและการปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์. วารสารสังคมลุ่มน้ำโขง, 3(1), 73-113.
สมรักษ์ ชัยสิงห์กานานนท์. (2559). ชาติพันธุ์ข้ามรัฐ วิชาการข้ามพรมแดน. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, 9(1), 15–48.
สำนักงานจังหวัดมุกดาหาร. (2565). แผนพัฒนาจังหวัดมุกดาหาร (พ.ศ.2561-2565) ฉบับทบทวน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. สำนักงานจังหวัดมุกดาหาร.
สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดนครพนม. (2564). พ่อเมืองนครพนมเชิญชวนนักท่องเที่ยวชมวิถีชีวิต 8 ชนเผ่า 2 เชื้อชาติ เสน่ห์ชุมชนจังหวัดนครพนม. สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดนครพนม. https://nakhonphanom.cdd.go.th/2021/02/27
สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุดแดน วิสุทธิลักษณ์. (2556). การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ (Creative Tourism). องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
สุรจิตต์ จันทรสาขา. (ม.ป.ป.). รวมเผ่าไทยมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร. สืบค้นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2567, จาก https://www.finearts.go.th/storage/contents/2020/08/file/QXfuThzCsh0PXvMeAUvL0ZuksQsW6sbReGTZZB05.pdf
สุวิไล เปรมศรีรัตน์ และ สุจริตลักษณ์ ดีผดุง. (2547). แผนที่ภาษาของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในประเทศไทย. สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดมุกดาหาร. (2565). ฐานภูมิปัญญาท้องถิ่นและปราชญ์ชาวบ้านจังหวัดมุกดาหาร. องค์การบริหารส่วนจังหวัดมุกดาหาร, กองศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม.
เอกวิทย์ จิโนวัฒน์. (2526). การศึกษาเปรียบเทียบการสร้างคำในภาษากุย บรู และโซ่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Intellectual Repository.
Bourdieu, P. (2014). The social structures of the economy. Cambridge, Polity.
Condominas, G. (1990). From Lawa to Mon, from Saa’ to Thai: Historical and anthropological aspects of Southeast Asian social spaces (S. Anderson, M. Magannon, & G. Wijeyewardene, Trans. & G. Wijeyewardene, Ed.). Department of Anthropology, Research School of Pacific Studies, Australian National University.
Hall, S. (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. Sage.
Keyes, C. F. (1967). Isan: Regionalism in Northeastern Thailand (Cornell-Thailand Project, Interim Reports Series, No. 10). Southeast Asia Program, Department of Asian Studies, Cornell University.
Keyes, C. F. (1966). Peasant and nation: A Thai-Lao village in a Thai state [Unpublished doctoral dissertation]. Cornell University.
Keyes, C. F. (1975). Kin-Groups in a Thai-Lao community in Chang and persistence in Thai society. Cornell University press.
Leach, E. (1964). Political Systems of Highland Burma. The Athlone press.
Putnam, R. D. (1993). Making democracy work: Civic traditions in modern Italy. Princeton University Press.
Seidenfaden, E. (1952). The Kui people of Cambodia and Siam. The Journal of the Siam Society (JSS), 39(2), 144-180.
Turnbull, S. M., Vanholsbeeck, F., Locke, K., & O’Neale, D. R. J. (2019). Bourdieu, networks, and movements: Using the concepts of habitus, field, and capital to understand a network analysis of gender differences in undergraduate physics. PLoS ONE, 14(9), 1-28.
Upton, D. (1996). Ethnicity, authenticity, and invented traditions. Historical Archaeology, 30(2), 1-7.
Sustainable tourism. (2024, November 17). In Wikipedia. https://en.wikipedia.org/wiki/Sustainable_tourism
