5 Mosques, 5 Landmarks in the Inner Bangkok Area: a Case Study of Linguistic and Cultural Landscape to Increase Tourism Value in a New Normal Approach for the Community
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to explore and analyze the linguistic and cultural landscape of five mosques and their communities in inner Bangkok which are: (1) Mahanak Mosque, Pomprab Sattru Phai District, (2) Saifee Mosque (White Building), Klong San District, (3) Ton Son Mosque, Bangkok Yai District, (4) Chakrapong Mosque, Bang Lamphu District, and (5) Bang Uthit Mosque, Bang Kho Laem District. The results of the study can be synthesized and proposed to increase cultural tourism values for communities around mosques. The researchers applied a qualitative method to collect data from site surveys and in-depth interviews within the linguistic and cultural landscapes conceptual framework. The results showed that mosques and their communities can be developed as models for cultural tourism, especially mosques in urban social areas like inner Bangkok which has a unique cultural heritage of Muslim society in each community. They can also be linked to a variety of neighboring cultural sites due to their locations in a multicultural society. Urban community areas have advantages to adjust for new normal tourism, such as convenient transportation and information accessibility. The research also found that the key contribution was the younger generation who are active in communicating and encouraging interest to tourists, and participate in cultural networks both internal and external to the community, as well as interpret at sites and online for driving tourist attractions at present.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กิตติพร ใจบุญ, อนงค์รัตน์ ศักดิ์ภักดี, ยุพา เรืองพุ่ม, และ จุลภัสสร พนมวัน ณ.อยุธยา. (2544). โครงการวิจัยเพื่อการพัฒนาแหล่งวัฒนธรรมให้เป็นแหล่งการเรียนรู้และแหล่งรายได้ของประชาชน: กรณีศึกษาย่านกุฎีจีน. กรมส่งเสริมวัฒนธรรม.
เกรียงไกร เกิดศิริ. (2551). ชุมชนกับภูมิทัศน์วัฒนธรรม. อุษาคเนย์.
ฉัตรชัย พงศ์ประยูร. (2532). ศาสตร์ทางพื้นที่ บทอ่านทางภูมิศาสตร์. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ถนอมจิตต์ สาราต และ สราวุฒิ ไกรเสม. (2562). ความเป็นพหุภาษาในชุมชนเมือง: กรณีศึกษา ความสัมพันธ์ระหว่างภูมิทัศน์ทางภาษากับธุรกิจการค้าย่านนานาฝั่งเหนือ. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 38(1), 24-40.
เธียรชัย พันธ์คง, ศิริรักษ์ จวงทอง, และ สุชาดา สุวรรณขำ. (2559). การบูรณาการการแสดงหนังตะลุงกับการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษา หนังตะลุงนครินทร์ ชาทอง.วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 33(3), 222-240.
นพวรรณ ตรีศิลป และ วรรักษ์ สุเฌอ. (2561). การจัดการภูมิทัศน์วัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยว กรณีศึกษากาดบ้านฮ่อ ชุมชนมุสลิมบ้านฮ่อ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 20(1), 36-50.
นุชนารถ รัตนสุวงศ์ชัย. (2554). กลยุทธ์การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 18(1), 31-50.
พิชัย แก้วบุตร. (2563). ความพร้อมด้านภาษาจีนของท่าอากาศยานนานาชาติจังหวัดสุราษฎร์ธานี กับ MICE CITY: การศึกษาตามแนวภูมิทัศน์เชิงภาษาศาสตร์. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 17(1), 89-104.
รัฐพงศ์ ปิ่นแก้ว และ พัสตราภรณ์ ทิพยโสธร. (2557). การออกแบบภูมิทัศน์วัฒนธรรมปากคลองสวนหมากเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. ใน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี, การประชุมวิชาการทางการศึกษาระดับชาติคร้ังที่ 4 “การพัฒนาประสบการณ์การเรียนรู้ในชีวิตจริง: กระบวนทัศน์การเรียนรู้สู่อาเซียน”. สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี.
วรภพ วงค์รอด. (2557). แนวทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วมของชุมชนวัฒนธรรมในพื้นที่จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 9(26), 13-28.
ศิราพร ณ ถลาง. (2556). คติชนสร้างสรรค์: บทปริทัศน์บริบททางสังคมและแนวคิดที่เกี่ยวข้อง. วารสารอักษรศาสตร์, 42(2), 1-74.
ศรีวราพร คำอ่อง, ชัชชัย สุจริต, และ รดี ธนารักษ์ (2554) รูปแบบการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 1(1), 138-147.
อมรรัตน์ เปี่ยมดนตรี และ ศุภกรณ์ ดิษฐพันธุ์. (2558) การใช้วรรณกรรมขุนช้างขุนแผนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดสุพรรณบุรี. Veridian E-Journal, Slipakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 8(2), 544-555.
เอม อึ้งจิตรไพศาล. (2556). Guidelines for community conservation and development: The traditional communities of Wat Ket, Chiang Mai province [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
D’Antuono, L. P. (2012). Street foods basic definitions and fact. Traditional food International (TFI 2012) street food seminar session. Cesena, Italy.
Wuttipan, C., Kaewnuch, K., & Chaimongkol, W. (2019). International tourist perceived value in food tourism services: Street food in Bangkok, Thailand. Dusit Thani College Journal, 13(3), 109-126.
Jocuns, A. (2016). Discourses of tourism in Thailand: the nexus of religion, commodification, tourism, and other-ness. Journal of Liberal Arts, 16(2), 219-236.
Wangpusit, K. (2019). A comparison of signboard names between two areas of Banglamphu and Siam Square: An analysis of a linguistic landscape. Veridian E-Journal, Silpakorn University. Humanities, Social Sciences and Arts, 12(2), 18-37.
Mooney, A., & Evans, B. (2019). Language, society and power: An introduction. Routledge.
Suaykratok, P., & Manosuthikit, A. (2019). Inclusion of the minority language on public signs: Multilingualism in the deep South of Thailand. NIDA Journal of Language and Communication, 24(35), 1-22.
Riesenweber, J. (2008). Landscape preservation and cultural geography in cultural landscapes. In R. Longstreth (Ed.), Cultural landscape: Balancing nature and heritage in preservation practice (pp. 23-34). University of Minnesota Press.
Shohamy, E., Ben-Rafael, E., & Barni, M. (2010). Introduction. In E. Shohamy, E. Ben-Rafael, & M. Barni (Eds.), Linguistic landscape in the city. https://doi.org/10.21832/9781847692993
Taylor, K. (2009). Cultural landscape and Asia: Reconciling international and Southeast and East Asian regional value. Landscape Research, 34(1), 8-13.
