The Study of Ageing Local Wisdom, Values and Challenge in Modern Urbanized Society: A Case Study of Tambon Bang Rak Noi, Nonthaburi Province
Main Article Content
Abstract
The purposes this study were to study: 1) ageing local knowledge and wisdom of Tambon Bang Rak Noi, Nonthaburi Province; 2) values of community local wisdom; 3) values of ageing in the community; and 4) the challenge facing ageing local wisdom in modern urbanized society. The key informants were community leaders and elders having local wisdom. Data was collected by in-depth interviews and participant observation. The results of this study found that: 1) local wisdom of the community consisted of Durian Non wisdom, Yai Glam mango wisdom, rolled banana wisdom and Thai traditional foods; 2) values of community local wisdom as the following: community identity value, historical value, economic value, preserved natural and environmental value, social value; 3) values of ageing in the community consisted of historical value and previous experience, natural conservation and environment value, local philosopher expert, preservation of local wisdom and community identity value, cognitive and intellectual value; 4) the challenge of ageing local wisdom in modern urbanized society consisted of urbanization transformation, population structure change, environmental and natural resources change, the loss of local wisdom and neglecting of elders in the community.
Downloads
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฤษณา วงษาสันต์. (2552). วิถีไทย. กรุงเทพฯ: เธิร์ดเวฟ เอ็ดดูเคชั่น.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2562). สถิติผู้สูงอายุ ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 แยกตามตำบล. สืบค้นจาก http://www.dop.go.th/th/know/1/238.
กองสวัสดิการสังคม องค์การบริหารส่วนตำบลบางรักน้อย. (2560). ฐานข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่นตำบลบางรักน้อย อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี. นนทบุรี: องค์การบริหารส่วนตำบลบางรักน้อย อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี.
กุศล สุนทรธาดา. (2553). คุณค่าด้านเศรษฐกิจของผู้สูงอายุไทย. ใน สุชาดา ทวีสิทธิ์ และสวรัย บุณยมานนท์ (บรรณาธิการ). ประชากรและสังคม 2553: คุณค่าผู้สูงอายุในสายตาสังคมไทย. เอกสารวิชาการสถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล (พิมพ์ครั้งที่ 1). นครปฐม: สำนักพิมพ์ประชากรและสังคม.
โชติกา สิงหาเทพ, ธนิกานต์ ศรีจันทร์, และเสาวนีย์ จันทสังข์. (2561). บทบาทของผู้สูงอายุในการพัฒนาภูมิปัญญาท้องถิ่นตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ตำบลโคกมั่งงอย อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
นันธวัช นุนารถ. (2560). ภูมิปัญญาท้องถิ่น คุณค่าแห่งวิถีชีวิต วัฒนธรรม เพื่อการศึกษาที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 12(34), 17-26.
แผนชุมชนตำบลบางรักน้อย. (2560). แผนชุมชนตำบลบางรักน้อย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี. สืบค้นจาก file:///C:/Users/Maitree/Desktop/แผนชุมชนตำบลบางรักน้อย.pdf.
พงษ์ไพบูลย์ ศิลาวราเวทย์. (2545). สถานภาพและบทบาทของผู้สูงอายุในจังหวัดกาญจนบุรี. กาญจนบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฎกาญจนบุรี.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย (มส.ผส.). (2560). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. ๒๕๕๙. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย (มส.ผส.).
รศรินทร์ เกรย์, อุมาภรณ์ ภัทรวาณิชย์, เฉลิมพล แจ่มจันทร์, และเรวดี สุวรรณนพเก้า. (2556). มโนทัศน์ใหม่ของนิยามผู้สูงอายุ: มุมมองเชิงจิตวิทยาสังคมและสุขภาพ. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคมมหาวิทยาลัยมหิดล.
ศูนย์การเรียนรู้เพื่ออนุรักษ์ทุเรียนพื้นบ้านนนทบุรี. (2562). ประวัติทุเรียนนนท์. สืบค้นจาก https://www.duriannon.com/13771276/ประวัติทุเรียนนนท์.
ศูนย์ข้อมูลประเทศไทย. (2562). จำนวนประชากร ในตำบลบางรักน้อย. สืบค้นจาก http://nonthaburi.kapook.com/เมืองนนทบุรี/บางรักน้อย.
สุริยเดว ทรีปาตี. (2554). รู้จักเด็กทั้งตัว และหัวใจพัฒนาการของเด็กและวัยรุ่น. กรุงเทพฯ: เจี้ยฮั้ว.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2557). การคาดประมาณประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2553-2583. กรุงเทพฯ: เดือนตุลา.
สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงาน โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ. (2562). ตัวอย่างความสำเร็จการประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ประเภทชุมชนเศรษฐกิจพอเพียง ตำบลบางรักน้อย. สืบค้นจาก https://rdpb-2.appspot.com › download › บางรักน้อย.
สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2557). ประชากรสูงอายุไทย: ปัจจุบันและอนาคต. กรุงเทพฯ: ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดศรีสะเกษ. (2562). คลังปัญญาผู้สูงอายุ. สืบค้นจาก http://www.sisaket.m-society.go.th/?page_id=1245.
สำนักงานส่งเสริมและสนับสนุนวิชาการ 2. (2558). โครงการศึกษาการจัดสวัสดิการที่เหมาะสมกับผู้สูงอายุแต่ละช่วงวัย. กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์.
อรทัย อาจอ่ำ. (2553). แก่แล้วไม่มีคุณค่าจริงหรือ?: บทสังเคราะห์ความรู้เกี่ยวกับคุณค่าของผู้สูงอายุ. ใน สุชาดา ทวีสิทธิ์ และสวรัย บุณยมานนท์ (บรรณาธิการ). ประชากรและสังคม: คุณค่าผู้สูงอายุในสายตาสังคมไทย. เอกสารวิชาการสถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล(พิมพ์ครั้งที่ 1). นครปฐม: สำนักพิมพ์ประชากรและสังคม.