Statues of Zheng He in Thai Society
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article examines the statue of Zheng He in Thailand and develops the understanding of belief and faith behind them. As a result of site visits and research, statues of Zheng He in Thailand are grouped into three types: (a) the Buddha image called Luang Por Tho Sam Po Gong; (b) Chinese monk statue; and (c) Chinese God statue. According to historical records, Zheng He, the Chinese fleet admiral of the Ming Dynasty, visited Thailand three times and provided financial support in the restoration of Wat Phanan Choeng and its revered buddha image. Since then, this enormous seated Buddha image has been called “Sam Po Gong”.
Downloads
Article Details
References
กนกพร นุ่มทอง. (2553). การศึกษาการแปลวรรณกรรมจีนเรื่องไซฮั่นในสมัยรัชกาลที่ 1. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
กรมการศาสนา. (2551). พระอารามหลวง เล่ม 1. กรุงเทพฯ: กรมการศาสนา.
กองบรรณาธิการข่าวสด. (2552). เดินสายไหว้พระพุทธทั่วไทย. กรุงเทพฯ: มติชน.
จุฑามาศ ประมูลมาก และสุรสิทธิ์ อมรวณิชศักดิ์. (2554). ตำนานว่าด้วย “ธิดาพระเจ้ากรุงจีน” ในสังคมสยาม. วารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 4(4), 44-68.
จี. วิลเลียม สกินเนอร์. พรรณี ฉัตรพลรักษ์ และคณะ แปล. (2548). สังคมจีนในประเทศไทย: ประวัติศาสตร์เชิงวิเคราะห์. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และสมถวิล ลือชาพัฒนพร (บรรณาธิการ). (2549). 30 ปี ความสัมพันธ์ไทย-จีน 600 ปี ซำปอกง/เจิ้งเหอ กับอยุธยาและอุษาคเนย์. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโตโยต้าประเทศไทย.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. (2542). อยุธยา: ประวัติศาสตร์และการเมือง. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโตโยต้าประเทศไทย.
ถาวร สิกขโกศล. (2562). จากจีนสู่ปุนเถ้าก๋ง และตั้วแป๊ะกงในโพ้นทะเล. ศิลปวัฒนธรรม, 40(4).
ทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค), เจ้าพระยา. (2548). พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
นริศรานุวัดติวงศ์, สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยา และดำรงราชานุภาพ, สมเด็จกรมพระยา. (2504). สาส์นสมเด็จ เล่ม 12. พระนคร: องค์การค้าของคุรุสภา.
ปริวัฒน์ จันทร. (2548). 600 ปี สมุทรยาตราเจิ้งเหอ: แม่ทัพเรือผู้กลายมาเป็นเทพเจ้า “ซําปอกง” อันศักดิ์สิทธิ์. กรุงเทพฯ: มติชน.
ปริวัฒน์ จันทร. (2553). เจิ้งเหอ แม่ทัพขันที “ซำปอกง” (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: มติชน.
พรพิไล เลิศวิชา บรรณาธิการ. (2543). นิราศสุนทรภู่. กรุงเทพฯ: ธารปัญญา.
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา (หลวงสารประเสริฐและฉบับกรมพระปรมานุชิตฯ) และพงศาวดารเหนือ ฉบับพระวิเชียรปรีชา (น้อย) เล่ม 1. (2504). พระนคร: องค์การค้าของคุรุสภา.
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา (หลวงสารประเสริฐและฉบับกรมพระปรมานุชิตฯ) และพงศาวดารเหนือ ฉบับพระวิเชียรปรีชา (น้อย) เล่ม 2. (2504). พระนคร: องค์การค้าของคุรุสภา.
พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ (ประธานคณะบรรณาธิการ). (2544). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดพังงา. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ ในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว.
ภาษิต จิตรภาษา. (2548). ภาษาใหม่: ความเป็นมาของ “คำ” และ “ความหมาย”. กรุงเทพฯ: มติชน.
มานิต มานิตเจริญ. (2547). พจนานุกรมไทย ฉบับสมบูรณ์-ปรับปรุงใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 22). กรุงเทพฯ: รวมสาส์น (1977).
มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย. (2542). สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคกลาง. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์.
วินัย พงศ์ศรีเพียร. (2559). หมิงสือลู่-ชิงสือลู่ บันทึกเรื่องจริงแห่งราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงฯ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา.
ส. พลายน้อย. (2545). พระพุทธรูปสำคัญในประเทศไทย เล่ม 1. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.
ส.พลายน้อย. (2556). เรื่องเล่าชาวกรุงเก่า. กรุงเทพฯ: พิมพ์คำ.
สิทธิพล เครือรัฐติกาล. (2553). ภาพลักษณ์ของเจิ้งเหอในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของจีน (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
สืบแสง พรหมบุญ. (2549). เจิ้งเหอ ซำปอกงและอุษาคเนย์. กรุงเทพฯ: มติชน.
สุภัทรดิศ ดิศกุล, หม่อมเจ้า และคณะ. (2551). โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เล่ม 1. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
สุรสิทธิ์ อมรวณิชศักดิ์. (2556). ปุนเถ้ากง: เทพ “เจ้าที่” จีนในสังคมไทย. หนังสือรวมบทความวิชาการ การประชุมทางวิชาการจีนศึกษาระดับนานาชาติ ครั้งที่ 1 “จีนภิวัฒน์ในมิติภาษา วรรณกรรม การสอน และวัฒนธรรมศึกษา”. กรุงเทพฯ: สาขาวิชาภาษาจีน คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
แสงอรุณ กนกพงศ์ชัย. (2550). วิถีจีน-ไทยในสังคมสยาม (พิมพ์ครั้งแรก). กรุงเทพฯ: มติชน.
อธิบายแผนที่พระนครศรีอยุธยา กับคำวินิจฉัยของพระยาโบราณราชธานินทร์ ฉบับชำระครั้งที่ 2 และภูมิสถานกรุงศรีอยุธยา. (2550). กรุงเทพฯ: ต้นฉบับ.
Cai, H. B. (2000). Quanzhou shigao. Quanzhou: Quanzhou luyou zhiye zhongzhuan xuexiao. [ 蔡洪波編著：《泉州史稿》，泉州：泉州旅遊職業中專學校，2000年。]
Cai, X. H. (2016). “Tianfei xianshenglu” yu Mazu xinyang. Taipei: Duli zuojia. [ 蔡相 煇：《〈天妃顯聖錄〉與媽祖信仰》，臺北：獨立作家，2016年。]
Chen, D. K. (2000). Mingdai xiaoshuoshi. Shanghai: Shanghai wenyi chubanshe. [ 陳大康著：《明代小說史》，上海：上海文藝出版社，2000年。]
Chen, S. Y. (2000). Jiechu hanghaijia Zheng He. Taizhong: Chenxing. [ 陳水源撰：《傑出航海家鄭和》，臺中：晨星，2000年。]
Chen, Z. P. (2001). Fujian liu da minxi. Fuzhou: Fujian renmin chubanshe. [ 陳支平著：《福建六大民系》，福州：福建人民出版社，2001年。]
Deng, S. J. (2004). Zhongguo gudai xiqu wenxue cidian. Beijing: Renmin wenxue chubanshe. [ 鄧紹基主編：《中國古代戲曲文學辭典》，北京：人民文學出版社，2004年。]
Dong, Y. R. (2008). Taijian Zheng He de huxu zhi mi. Retrieved from http://www.people.com.cn/GB/keji/1058/2717148.html [ 董毅然：“太監鄭和的胡須之謎”，載人民網，2008年08月17日。http://www.people.com.cn/GB/keji/1058/2717148.html ]
Duan, L. S. (1996). Taiguo de zhongshi simiao. Bangkok: Taiguo datongshe chuban youxian gongsi. [ 段立生著：《泰國的中式寺廟》，曼谷：泰國大同社出版有限公司，1996年。]
Feng, H. Y. (2005). “Xiyangji yuanyu xiju”. In Wenshi zazhi, 2005(4). [ 馮漢鏞：“《西洋記》源於戲劇”，載《文史雜誌》，2005年第4期。]
Gong, Z. (2017). Xiyang fanguozhi. D. Xiang (Ed.). Beijing: Huawen chubanshe. [ 鞏珍著；向達校注：《西洋番國志》，北京：華文出版社，2017年。]
Guo, L. & Zhao, Z. H. (1999). “Zheng He xia xiyang mudi bianxi”. In Huaibei meitan shifan xueyuan xuebao (zhexue shehui kexueban), 1999(1). [ 郭琳、趙志輝：“鄭和下西洋目的辨析”，《淮北煤炭師範學院學報（哲學社會科學版）》，1999 年第1期。]
Jiangsusheng shekeyuan mingqing xiaoshuo yanjiu zhongxin. (1997). Zhongguo tongsu xiaoshuo zongmu tiyao. Beijing: Zhongguo wenlian chubanshe. [ 江蘇省社科院明清小說研究中心：《中國通俗小說總目提要》，北京：中國文聯出版社，1997年。]
Lang, Y. (2009). Qixiuleigao. Shanghai: Shanghai shudian chubanshe. [ 朗英撰：《七修類稿》，上海：上海書店出版社，2009年。]
Li, D. G. (2001). “Xianluoguo si Zheng He Sanbaomiaokao -- du Dongxiyangkao”. In Dongnanya yanjiu, 2001(3). [ 黎道綱：“暹羅國祀鄭和三寶廟考———讀 《東西洋考》” ，載《東南亞研究》，2001年第3期。]
Lin, J. Y. (1988). Zhongguo shenming baike baodian. Taipei: Jinyuan shuju. [ 林進源編著：《中國神明百科寶典》，臺北：進源書局，1988年。]
Luo, M. D. (2001). Sanbao taijian xiyangji. Beijing: Kunlun chubanshe. [ 羅懋登：《三寶太監西洋記》，北京：昆侖出版社，2001年。]
Qian, Z. L. (2000). Zhongguo wenxue dacidian. Shanghai: Shanghai cidian chubanshe. [ 錢仲聯等著：《中國文學大辭典》，上海：上海辭書出版社，2000年。]
Shi, N. A. & Luo, G. Z. (1996). Shuihuzhuan. Beijing: Renmin wenxue chubanshe. [ 施耐庵、羅貫中著：《水滸傳》，北京：人民文學出版社，1996年。]
Shi, X. Q. (2006). “Dongnanya huaren minjian xinyan zhong de “Zheng He chongbai””. In Baguiqiaokan, 2006(3). [ 施雪琴：“東南亞華人民間信仰中的“鄭和崇拜””， 載《八桂僑刊》，2006年第3期。]
Uesugi, C., (2005). Zheng He xia xiyang. Taipei: Shangzhou chuban. [上杉千年著：《鄭和下西洋》，臺北：商周出版，2005年。]
Wang, G. W. (1988). Nanhai maoyi yu nanyang huaren. N. Yao (Ed.). Hong Kong: Zhonghua shuju Xianggang fenju. [ 王賡武著；姚楠編譯：《南海貿易與南洋華人》，香港：中華書局香港分局，1988年。]
Wang, L. M. (2011). “Lun Zhongguo gudai hanghai wenhua diyun -- yi Zheng He xia xiyang de Quanzhou yuansu wei shidian”. In Dongfang luntan, 2011(3). [ 王麗明：“論中國古代航海文化底蘊——以鄭和下西洋的泉州元素為視點”，載 《東方論壇》，2011年第3期。]
Wang, S. Z. (2013). Yanshantang bieji. L. K. Wei (Ed.). Beijing: Zhonghua shuju. [ 王世貞撰；魏連科點校：《弇山堂别集》，北京：中華書局，2013年。]
Wu, C. E., (1996). Xiyouji. Beijing: Renmin wenxue chubanshe. [ 吳承恩著：《西遊 記》，北京：人民文學出版社，1996年。]
Xu, G. S. (2015). “Zheng He yu Quanzhou guanxi xinzheng -- zupu li de Zheng Xu lianyin”. In Haijiaoshi yanjiu, 2015(2). [ 徐恭生：“鄭和與泉州關係新證——族譜裏的鄭徐聯姻”，載《海交史研究》，2015年第2期。]
Yan, C. J. (2000). Shuyu zhouzilu. S. L. Yu (Ed.). Beijing: Zhonghua shuju. [ 嚴從簡著；余思黎點校：《殊域周咨錄》，北京：中華書局，2000年。]
Yin, Y. Z. (1980). “Zheng He mingzi xiaokao”. In Ningxia Daxue xuebao (zhexue shehui kexueban), 1980(4). [ 殷遠卓：“鄭和名字小考”，《寧夏大學學報（哲學社會科學版）》，1980年第4期。]
Zeng. L. (2008). Dongnanya de “Zheng He jiyi” yu wenhua quanshi. Hefei: Huangshan Shushe. [ 曾玲主編：《東南亞的“鄭和記憶”與文化詮釋》，合肥：黃山書社，2008年。]
Zhang, X. (2000). Dongxiyangkao. F. Xie (Ed.). Beijing: Zhonghua Shuju. [ 張燮著； 謝方點校：《東西洋考》，北京：中華書局，2000年。]
Zhang, X. F. (2001). Daojiao shenxian xinyang. Beijing: Zhongguo shehui kexue chubans he. [ 張興發編著：《道教神仙信仰》，北京：中國社會科學出版社，2001年。]
Zheng, H. S. & Zheng, Y. J. (2005). Zheng He xia xiyang ziliao huibian. Beijing: Haiyang chubanshe. [ 鄭鶴聲、鄭一鈞編：《鄭和下西洋資料匯編》，北 京：海洋出版社，2005年。]
