Problems in Japanese to Thai Translation: Problems in Sentence Construction
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The aim of this paper is to explore problems of Japanese to Thai translation, focusing on sentence construction. Translation data of Thai learners of Japanese were collected and analyzed. Eight hundred and ninety three errors of sentence construction were founded and categorized into: (1) problems in understanding the source text; it was found that some translators tended to pay attention to only the meaning of the words, without considering the sentence construction carefully; and (2) problems in composing the translation into the target text; some translators understood the source text but could not use the appropriate expressions in the target text, as they tended to pay too much attention to the literal (word-by-word) translation and the word order of the source text. Consequently, the target text did not convey the same meaning as that of the source text or sounded unnatural. Also, some translators carelessly used inappropriate sentence constructions in the target text.
Downloads
Article Details
References
เข้ม แสงคำ. (2556). การศึกษากลวิธีการแปลการ์ตูนภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
ณัฏฐิรา ทับทิม. (2556). การศึกษาวิธีการและประเภทการแปลคำเลียนเสียงธรรมชาติและคำบอกอาการ หรือสภาพจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 30(1), 41-56.
ดวงตา สุพล. (2541). ทฤษฎีและกลวิธีการแปล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นรีนุช ดำรงชัย. (2555). ความคาดหวังและความพึงพอใจต่อคุณสมบัติของผู้จบการศึกษาด้านญี่ปุ่นศึกษาในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
น้ำทิพย์ เมธเศรษฐ, และสมเกียรติ เชวงกิจวณิช. (2546). การถ่ายทอดวัฒนธรรมในงานแปลวรรณกรรมญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พรชัย พรวิริยะกิจ, และวรินทร แดนดี. (2558). ข้อผิดพลาดในการแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล. วารสารสังคมศาสตร์, 4(2), 16-24.
วรนาถ วิมลเฉลา. (2543). คู่มือสอนแปล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมเกียรติ เชวงกิจวณิช. (2558). กลวิธีการแปลสำนวนแสดงวัฒนธรรมภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 32(2), 103-118.
สมเกียรติ เชวงกิจวณิช. (2560ก). เทคนิคการแปลภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยให้เป็นธรรมชาติ -วิเคราะห์การแปลเอกสารธุรกิจ-. วารสารอักษรศาสตร์, 46(1), 210-246.
สมเกียรติ เชวงกิจวณิช. (2560ข). ปัญหาการแปลภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยและสาเหตุของปัญหา. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 34(2), 75-91.
สมเกียรติ เชวงกิจวณิช. (2561ก). ปัญหาการแปลภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย -การแปลคำศัพท์-. วารสารอักษรศาสตร์, 47(2), 271-330.
สมเกียรติ เชวงกิจวณิช.(2561ข). แนวคิดและเทคนิค การแปลภาษาญี่ปุ่น-ไทย. ปทุมธานี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุณีย์รัตน์ เนียรเจริญสุข. (2546). ความพึงพอใจของผู้จ้างงานบัณฑิตภาควิชาภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุพรรณี ปิ่นมณี. (2555). แปลผิด แปลถูก คัมภีร์การแปลยุคใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพรรณี อาศัยราช, ทัศนีย์ จันติยะ, และจิราภรณ์ กาแก้ว. (2560). ปัญหาและกลวิธีการแปลบทความทางการศึกษาจากภาษาอังกฤษเป็นไทยของนิสิตสาขาภาษาอังกฤษศึกษา. วารสารศาสตร์การศึกษาและการพัฒนามนุษย์, 1(1), 71-85.
สุรัตน์ ศรีราษฎร์, และรจเรข รุจนเวช. (2560). ข้อบกพร่องในการเขียนของนักศึกษาวิชาเอกภาษาญี่ปุ่นชั้นปีที่ 2 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วรรณวิทัศน์, 17, 219-250.
สุวัธน์ เรืองศรี. (2561). การแปลคำบุรุษสรรพนามในวรรณกรรมญี่ปุ่นแปลไทย. เครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา [ฉบับพิเศษ], 8(3), 116-130.
Chuugoku IPG kanri, & Jouhou senmon iinkai. (2017). Nihongo kara chuugokugo e honyaku suru sai no honyaku hinshitsu koujou ni kansuru handobukku. Retrieved from https://www.jetro.go.jp/ext_images/world/asia/cn/ip/ipg/2016/04.pdf
Collier-Sanuki, Y. (1993). Word order and discourse grammar: A contrastive analysis of Japanese and English relative clauses in written narratives. Los Angeles: University of California.
Ichikawa, Y. (2013). Gaikokujin nihongo gakushuusha no bunpouteki yosokunoury oku o dou sodateru ka –Shokyuu dankai no gakushuusha ni mukete-. Kokusai kouryuu kikin bankoku nihon bunka sentaa nihongo kyouiku kiyou, 10, 1-14.
Imai, Y. (2009). Honyakusho ni arawareta goyaku ni yoru nikkan taishou gengo kenkyuu no kokoromi -Nihongo kyouiku e no teigen. Kyouto sangyou daigaku ronshuu jinbun kagaku keiretsu, 40, 1-14.
Ishiguro, K. (2010). Sukkiri tsutawaru bijinesu bunsho. Tokyo: Koubunsha.
Matsumoto, Y. (1991). Is it really a topic that is relativized ? Arguments from Japanese.” the 27th Regional Meeting of the Chicago Linguistic Society, 388-402.
Noda, H., Hanada, J., & Fujiwara, M. (2017). Joukyuu nihongo gakushuusha wa gakujutsu ronbun wo donoyouni yomiayamaru ka -Chuugokugo wo bogo to suru daigaku’insei no chousa kara. Nihongo kyouiku, 167, 15-29.
Ohara, K. (2001). Kikai honyaku kara mita nihongo. Senmon nihongo kyouiku kenkyuu, 3, 5-8.
Reiss, K. (1977/1989). Text-types, translation types and translation assessment. In A. Chesterman (Ed.). Readings in translation theory (pp.105-115). Finland: Oy Finn Lectura Ab.
Sunakawa, Y. (1990). Shudai no shouryaku to hi-shouryaku. Bungeigengokenkyuu gengohen, 18, 15-34.
Yamamoto, K. (2010). Recent developments and perspectives on translation studies in Thai context.” The 2nd International conference on language and communication “Dynamism of language and communication in society” proceedings, 25-33.
Yutani, Y. (2002). Goyaku ni motozuku nikkan taishou kenkyuu. Gengo bunka, 5(1), 75-92.
