รักในพระคัมภีร์ไบเบิลภาษาจีน : การวิเคราะห์วาทกรรมเชิงภาษาและวัฒนธรรมในจดหมายฝากของอัครทูตเปาโล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เพื่อศึกษาคำว่า 爱 (ài รัก) ในจดหมายฝากอัครทูตเปาโล พระคัมภีร์ไบเบิลภาษาจีน ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพและการวิเคราะห์เนื้อหาภายใต้กรอบแนวคิด ISP และ CDA โดยใช้พระคัมภีร์จีนฉบับคณะกรรมการขบวนการคริสต์ศาสนารักชาติตามหลักพึ่งตนเองสามด้านแห่งชาติจีน (2009) กับฉบับยูเนี่ยนปรับปรุงใหม่ (2010) เป็นแหล่งข้อมูล ผลการศึกษาพบว่าคำว่า “รัก” ไม่ได้จำกัดเพียงคำว่า 爱 แต่มีการหลากคำถึง 19 คำ โดยพบมากที่สุดในคำว่า 爱 และ 爱心 (“รัก” ใช้ 爱 29 ครั้ง ร้อยละ48.30 “ความรัก” ใช้ 爱 27 ครั้ง ร้อยละ 45.00 ส่วน “รัก” ใช้ 爱心 1 ครั้ง ร้อยละ 1.66 “ความรัก” ใช้ 爱心 33 ครั้ง ร้อยละ 55.00) คำเหล่านี้สะท้อนความรักพื้นฐาน ความรักเชิงคุณธรรม ความเมตตา สะท้อนการปรับใช้เชิงอุดมการณ์ พร้อมเป็นกลไกทางวาทกรรมสอดคล้องนโยบาย “คริสต์ศาสนาแบบจีน” ข้อค้นพบนี้ชี้ว่าภาษาในพระคัมภีร์เป็นพื้นที่ต่อรองและสร้างอุดมการณ์ทางศาสนา
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกพร นุ่มทอง. (2563). ทักษะการแปลภาษาจีนเป็นภาษาไทย. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, คณะมนุษยศาสตร์, ภาควิชาภาษาตะวันออก.
ธนภัทร พูลสวัสดิ์. (2563). แนวคิดเรื่อง “ความรัก” ตามพระคัมภีร์ในฐานะเครื่องมือในการสร้างความสมานฉันท์. วารสารศาสนาและสังคม, 10(2), 42-61.
นิภาพร อธิษฐานุกุล. (2561). การศึกษาเปรียบเทียบคำแปลภาษาไทยของศัพท์เฉพาะทางศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกและโปรเตสแตนต์จากพระคัมภีร์ไบเบิลโดยวิธีการทางภาษาศาสตร์ข้อมูล [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. Thammasat University Digital Collections. https://doi.org/10.14457/TU.the.2018.1210
พจนานุกรมกรีก-ไทย. (2566). พระคัมภีร์ใหม่ & พจนานุกรมกรีก-ไทย ฉบับศึกษาคำกรีก. สำนักพิมพ์กนกบรรณสาร.
วุฒินันท์ แก้วจันทร์เกตุ. (2558). วาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ตามแนวภาษาศาสตร์: แนวทางการศึกษาภาษาโฆษณาในภาษาไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 9(1), 57-73.
สมใจ รักษาศรี. (2559). โรมอรรถาธิบายพระคัมภีร์. สำนักพิมพ์มูลนิธิสถาบันครอบครัวไทย.
อัญชลี เจริญรุ่งวัฒนา. (2552). ความรักในพระคัมภีร์ใหม่: การศึกษาเปรียบเทียบระหว่างแนวคิดของเปาโลและยอห์น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Allwood, J. (2007). An analytical model of intercultural communication. In H. Hausendorf & A. Borghardt (Eds.), Inside the discourse machine (pp. 25-46). John Benjamins.
Demiray Akbulut, F. (2023). Cross-cultural pragmatics and conceptual metaphor theory: The translation of idiomatic expressions. Söylem Filoloji Dergisi (Çeviribilim Özel Sayısı), 594-606. https://doi.org/10.29110/soylemdergi.1184722
Fairclough, N. (1995). Critical discourse analysis: The critical study of language. Longman.
Ghadamgahi, S. A.-H. M., Sarshar, M., & Ayazi, S. M. (2020). The concept of love in the New Testament and the Qur’an. International Journal of Multicultural and Multireligious Understanding, 7(1), 234-246. http://dx.doi.org/10.18415/ijmmu.v7i1.1307
Kecskes, I. (2014). Intercultural pragmatics. Oxford University Press.
Levinson, S. C. (1983). Pragmatics. Cambridge University Press.
Lewis, C. S. (1960). The four loves. Geoffrey Bles.
McConachy, T., & Spencer-Oatey, H. (2021). Cross-cultural and intercultural pragmatics. In M. Haugh, D. Z. Kádár, & M. Terkourafi, M. (Eds.), The Cambridge handbook of sociopragmatics (pp. 733-757). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/9781108954105.037
Nida, E. A. (1964). Toward a science of translating: With special reference to principles and procedures involved in Bible translating. E. J. Brill.
Taylor, J. R. (1995). Linguistic categorization: Prototypes in linguistic theory. Cambridge University Press.
Venuti, L. (1994). The Translator’s Invisibility: A History of Translation (1st ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203360064
Bo Weiqing 卜维庆. (2024). 认知语用学视角下语言多义现象的研究. Chaina Academic Journal Electronic Publishing House. (4), 61-64. https://doi.org/10.16723/j.cnki.yygc.2024.10.016
Chinese Academy of Social Sciences, Institute of Linguistics, Dictionary Editing Office中国社会科学院语言研究所词典编辑室编. (2016). 现代汉语词典 第7版. 商务印书馆.
Chinese Dictionary Compendium汉语大词典. (1986). 汉语大词典 (Vols. 1-13), 汉语大词典出版社.
Dictionary of Buddhism 佛教大辞典. (2002). 佛教大辞典. 江苏古籍出版社.
Ding Guangxun 丁光训. (2015). 丁光训论建设有中国特色的基督教.中国基督教协会.
Liu Yangfeng 刘洋风. (2014). 《简·爱》中的《圣经》典故, 临沂大学学报, 36(1), 120-125.
Li Yuhong 李宇宏. (2010). 现代汉语多义词词义引申认知研究 [博士学位论文]. 中央民族大学.
Lin Zhengjun 林正军. (2004). 从历时及认知的角度看 “一词多义” 现象 [硕士学位论]. 东北师范大学.
Ma Jiahui 马佳慧. (2017). 从认知语言学视角看 “تۇرماق ” 一词多义现象 [硕士学位论文]. 新疆师范大学.
Shu Zhiming 苏志明. (2022). 新时代基督教中国化理论建构的文化资源. 天风, (10), 132-135.
Sun Lei 孙磊. (2011). 儒家与基督教 “爱” 的思想比较研究 [硕士学位论文]. 徐州师范大学.
Tang Jun., & Wu Shujuan 唐军, 吴舒娟. (2013). 博爱与仁爱-东西方语境下 “爱” 的释读: 以《圣经》和《论语》为例.学术界, (11), 160-168.
The Bible, Chinese Christian Three-Self Patriotic Movement Committee Version圣经中国基督教三自爱国运动委员会出版. (2009). 南京爱德印刷有限公司.
The Bible, Revised Chinese Union Version圣经和合本修订版. (2010). 香港圣经公会.
Xiong Yangyan 熊杨燕. (2017). 耶稣爱的教育思想研究 [硕士学位论文]. 上海师范大学.
Wang Wei 王薇. (2006). 《论语》之 “仁” 与《圣经》之 “爱”. 世界文化, (1), 41–42.
Wang Zhijun 王治军. (2017). 孟子与保罗生死伦理比较研究 [博士学位论文]. 中共中央党校.
Xu Xichun 徐熙纯. (2023). 基督教与 “新中国” 吴耀宗社会改造思想研究 (1931-1949) [硕士学位论文]. 华东师范大学.
Xu Yihua 徐以骅. (2023). 大时代的宗教信仰-当前基督教中国化的挑战与机遇 [J]. 上海市社会主义学院学报, (6), 66-75. https://doi.org/10.3969/J.ISSN.1672-0911.2023.06.066
Yan Baoping, & Shu Hongxia 闫保平, 舒红霞. (2016). 《圣经·旧约》之爱与儒家孝慈之比较. 渭南师范学院学报, 31(3), 65-69. https://doi.org/10.15924/j.cnki.1009-5128.2016.03.009
Yang Zhiyin 杨志银. (2017). 《圣经》暨教义教规和信徒行为中的政治经济学思想研究—学习习近平总书记在2016年 全国宗教工作会议上的讲话精神. 云南社会主义学院学报, (4), 90-105.
Zhao Shuiquan 赵水泉. (2022). 孔子的 “仁” 与耶稣的 “爱”: 儒家文化与圣经思想之比较.中国天主教, (1), 22-25.
Zheng Rong, & Liu Weiping 郑荣, 刘炜评. (2015). “仁爱” 与 “神爱”:《论语》与《圣经》核心价值差异比较. 西北大学学报, 3(45), 28-34. https://doi.org/10.16152/j.cnki.xdxbsk.2015-03-005
Zhou Jie 周杰. (2018). 吴耀宗基督教改革思想研究 [硕士论文]. 郑州大学.
The National Committee of the Three-Self Patriotic Movement of the Protestant Churches in China 中国基督教三自爱国运动委员会. (2024). 中国基督教三自爱 国运动委员会第十届中国基督教协会第八届常务委员会工作报告持续推进基督教中国化办好与社会主义社会相适应的中国教会. 中国基督教协会. https://www.ccctspm.org/cppccinfo/17547
Zhu Jiali 朱佳丽. (2017). 一词多义的认知硏究 [硕士学位论文]. 山东大学.
