จินตภาพธรรมชาติในกวีนิพนธ์ของกวีภาคใต้ร่วมสมัย
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์จินตภาพธรรมชาติในกวีนิพนธ์ของกวีภาคใต้ร่วมสมัย และศึกษาแนวคิดที่สื่อผ่านจินตภาพธรรมชาติในกวีนิพนธ์ดังกล่าว โดยเลือกศึกษาจากตัวแทนกวีนิพนธ์ของกวีภาคใต้ร่วมสมัย 9 คน คือ พนม นันทพฤกษ์ สมใจ สมคิด กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ธัช ธาดา กานติ ณ ศรัทธา รัตนธาดา แก้วพรหม รูญ ระโนด วีระศักดิ์ ยอดระบำ และรังสิมันต์ จุลหริก ผลการศึกษาพบว่า จินตภาพธรรมชาติที่ปรากฏในกวีนิพนธ์ของกวีภาคใต้ร่วมสมัย เป็นการใช้จินตภาพเพื่อสื่อภาพทางผัสสะ คือ จินตภาพการเห็น จินตภาพการลิ้มรส จินตภาพการได้กลิ่น จินตภาพการได้ยิน และจินตภาพการสัมผัส กวีนิพนธ์เหล่านี้นำเสนอแนวคิดสำคัญ ได้แก่ ธรรมชาติเป็นแรงบันดาลใจแก่กวี ธรรมชาติคือครูและปัญหาวิกฤตธรรมชาติ
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกพงศ์ สงสมพันธุ์. (2532). ป่าน้ำค้าง. นาคร.
กานติ ณ ศรัทธา. (2538). แก่ขึ้นตามลำพัง. ต้นอ้อ.
กุหลาบ มัลลิกะมาส. (2528). วรรณคดีวิจารณ์. รวมสาส์น.
ธัช ธาดา. (2535). อุ่นลมหายใจ. ประภาคาร.
ธัช ธาดา. (2541). นกเชิงภูเขาหลวง. ใต้ดิน.
นิตยา แก้วคัลณา. (2563). จินตภาพในวรรณกรรมไทย: วัฒนธรรมทางวรรณศิลป์การสืบสรรค์ และแนวทางการศึกษา. สํานักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เบญจพร เนียรนาทสกุล. (2544). จินตภาพที่เกี่ยวกับธรรมชาติในกวีนิพนธ์ของอุชเชนี, เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ และไพวรินทร์ ขาวงาม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chula DigiVerse. https://doi.org/10.58837/CHULA.THE.2001.1681
พนม นันทพฤกษ์. (2529). คือนกว่ายเวิ้งฟ้า. สู่ฝัน.
พนม นันทพฤกษ์. (2531). ณ เพิงพักริมห้วย. สุขภาพใจ.
พนม นันทพฤกษ์. (2541). ทะเล ป่าภูและเพิงพัก. มิ่งมิตร.
รังสิมันต์ จุลหริก. (2564). สะพรั่งบานในสถานการณ์ไม่ปกติ. สำนักกวีน้อยเมืองนคร.
รัตนธาดา แก้วพรหม. (2552). ผู้ชนะ (พิมพ์ครั้งที่ 2). บ้านนูกะนุ่น.
รัตนธาดา แก้วพรหม. (2556). บินหลงฟ้า (พิมพ์ครั้งที่ 1). บ้านนูกะนุ่น.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2540). สีสรรพ์วรรณศิลป์. ต้นอ้อแกรมมี่.
รูญ ระโนด. (2530). คืนวันที่วาดหวัง (พิมพ์ครั้งที่ 1). ประภาคาร.
รูญ ระโนด. (2533). ทะเลดาว (พิมพ์ครั้งที่ 1). ประภาคาร.
รูญ ระโนด. (2559). ปากคำของแผ่นดิน (พิมพ์ครั้งที่ 1). ประภาคาร.
วิศรุต แก้วสมุทร์. (2560). คนพลัดถิ่นในกวีนิพนธ์อีสาน. วารสารมนุษย์กับสังคม, 2(2), 89-107. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal/article/view/272361
วีระศักดิ์ ยอดระบำ. (2562). นกเถื่อนเท่านั้นที่รู้ว่าฤดูใบไม้ผลิยังจะมา. นาคร.
สมใจ สมคิด. (2559). รากนับร้อยรอยนับแสน. นกเช้า.
สมใจ สมคิด. (2563). เสียงแม่ม่ายลองไน. อาร์ตบุ๊คส์.
สุจิตรา จงสถิตย์วัฒนา. (2556). หวังสร้างศิลป์นฤมิต เพริศแพร้ว: การสืบทอดขนบกับการสร้างสรรค์วรรณศิลป์ในกวีนิพนธ์ไทยสมัยใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 2). โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.