Natural Poetic Images in the Poetry of Contemporary Southern Thai Poets
Main Article Content
Abstract
This article examines natural poetic images in the poetry of nine contemporary southern poets, including Phanom Nanthapruek, Somjai Somkid, Kanokpong Songsompan, Touch Thada, Kanti Na Sattha, Rattanathada Kaewprom, Roon Ranode, Weerasak Yodrabam, and Rangsiman Julrik. The study focuses on how these poets use nature imagery to evoke sensory experiences—sight, taste, smell, hearing, and touch. The findings indicate that these poems present important ideas including nature inspiring poets and nature as a teacher of awakening and to natural crisis problems.
Downloads
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนกพงศ์ สงสมพันธุ์. (2532). ป่าน้ำค้าง. นาคร.
กานติ ณ ศรัทธา. (2538). แก่ขึ้นตามลำพัง. ต้นอ้อ.
กุหลาบ มัลลิกะมาส. (2528). วรรณคดีวิจารณ์. รวมสาส์น.
ธัช ธาดา. (2535). อุ่นลมหายใจ. ประภาคาร.
ธัช ธาดา. (2541). นกเชิงภูเขาหลวง. ใต้ดิน.
นิตยา แก้วคัลณา. (2563). จินตภาพในวรรณกรรมไทย: วัฒนธรรมทางวรรณศิลป์การสืบสรรค์ และแนวทางการศึกษา. สํานักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เบญจพร เนียรนาทสกุล. (2544). จินตภาพที่เกี่ยวกับธรรมชาติในกวีนิพนธ์ของอุชเชนี, เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ และไพวรินทร์ ขาวงาม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chula DigiVerse. https://doi.org/10.58837/CHULA.THE.2001.1681
พนม นันทพฤกษ์. (2529). คือนกว่ายเวิ้งฟ้า. สู่ฝัน.
พนม นันทพฤกษ์. (2531). ณ เพิงพักริมห้วย. สุขภาพใจ.
พนม นันทพฤกษ์. (2541). ทะเล ป่าภูและเพิงพัก. มิ่งมิตร.
รังสิมันต์ จุลหริก. (2564). สะพรั่งบานในสถานการณ์ไม่ปกติ. สำนักกวีน้อยเมืองนคร.
รัตนธาดา แก้วพรหม. (2552). ผู้ชนะ (พิมพ์ครั้งที่ 2). บ้านนูกะนุ่น.
รัตนธาดา แก้วพรหม. (2556). บินหลงฟ้า (พิมพ์ครั้งที่ 1). บ้านนูกะนุ่น.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2540). สีสรรพ์วรรณศิลป์. ต้นอ้อแกรมมี่.
รูญ ระโนด. (2530). คืนวันที่วาดหวัง (พิมพ์ครั้งที่ 1). ประภาคาร.
รูญ ระโนด. (2533). ทะเลดาว (พิมพ์ครั้งที่ 1). ประภาคาร.
รูญ ระโนด. (2559). ปากคำของแผ่นดิน (พิมพ์ครั้งที่ 1). ประภาคาร.
วิศรุต แก้วสมุทร์. (2560). คนพลัดถิ่นในกวีนิพนธ์อีสาน. วารสารมนุษย์กับสังคม, 2(2), 89-107. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal/article/view/272361
วีระศักดิ์ ยอดระบำ. (2562). นกเถื่อนเท่านั้นที่รู้ว่าฤดูใบไม้ผลิยังจะมา. นาคร.
สมใจ สมคิด. (2559). รากนับร้อยรอยนับแสน. นกเช้า.
สมใจ สมคิด. (2563). เสียงแม่ม่ายลองไน. อาร์ตบุ๊คส์.
สุจิตรา จงสถิตย์วัฒนา. (2556). หวังสร้างศิลป์นฤมิต เพริศแพร้ว: การสืบทอดขนบกับการสร้างสรรค์วรรณศิลป์ในกวีนิพนธ์ไทยสมัยใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 2). โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.