การวิเคราะห์คำศัพท์ในตำราสนทนาภาษาจีน 301 ประโยค
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ศึกษาลักษณะคำศัพท์ภาษาจีนในชุดตำราสนทนาภาษาจีน 301 ประโยค (ฉบับปรับปรุง) ทั้งหมด 2 เล่ม โดยมุ่งเน้นการสำรวจจำนวนคำศัพท์ ระดับความยาก ความถี่ปรากฏ และวิธีการนิยามคำศัพท์ เพื่อนำผลการวิเคราะห์ไปประเมินความเหมาะสมของการคัดเลือกและจัดเรียงคำศัพท์ และเสนอแนวทางปรับปรุงตำราให้ตอบโจทย์การเรียนการสอนภาษาจีนสำหรับผู้เรียนชาวไทยระดับต้น การวิจัยใช้วิธีการวิเคราะห์คลังข้อมูลภาษาจากเนื้อหาตำราเรียนทั้ง 2 เล่ม ด้วยโปรแกรม AntConc เพื่อตรวจสอบความถี่ปรากฏของคำศัพท์ ความสอดคล้องระหว่างรายการคำศัพท์กับบทเรียน ตลอดจนการจัดระดับและนิยามคำศัพท์ใหม่ ผลการศึกษาพบว่า ตำรามีคำศัพท์ใหม่รวม 979 คำ แบ่งเป็นคำศัพท์ระดับต้น 69.9% ระดับกลาง 19% และระดับสูง 4.3% โดยมีคำศัพท์นอกตาราง 145 คำ (14.8%) ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคำนามเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับบริบทไทย นอกจากนี้ พบปัญหาการขาดความสอดคล้องระหว่างคำศัพท์ในบทเรียนกับรายการคำศัพท์ 221 คำ และคำศัพท์ใหม่จำนวน 102 คำที่ไม่ปรากฏในบทเรียน ส่งผลต่อประสิทธิภาพการจดจำของผู้เรียน ด้านวิธีการนิยามคำศัพท์ พบว่าตำราใช้การแปลตรงตัวเป็นหลัก แต่ยังมีข้อบกพร่อง เช่น การระบุชนิดคำไม่ชัดเจน 67 คำ และการนิยามความหมายคลาดเคลื่อน 22 คำ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นความจำเป็นในการปรับปรุงการจัดระดับคำศัพท์ เพิ่มความถี่การเกิดซ้ำของคำศัพท์ใหม่ และพัฒนาการนิยามคำศัพท์ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาจีนอย่างมีประสิทธิภาพ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เกวลี เพชราทิพย์. (2553). การศึกษาเปรียบเทียบการเลือกคำศัพท์ของตำราภาษาจีนเบื้องต้นที่จัดทำโดยมหาวิทยาลัยไทย. วารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 3(3), 21-70.
นาวอน จอน, สิริวรรณ นันทจันทูล, และ พุทธชาติ โปธิบาล (2562). การเปรียบเทียบวิธีการนิยามศัพท์ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 กับวัจนานุกรมภาษาลาว สถาบันวิทยาศาสตร์สังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2555. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 19(2), 07-20.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2560). พจนานุกรมศัพท์ภาษาศาสตร์ (ภาษาศาสตร์ทั่วไป) สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.
Kang Yuhua, & Lai Siping康玉华, 来思平. (2560). สนทนาภาษาจีน 301 ประโยค (กิตติธน ยงประพัฒน์, ผู้แปล). เอบิซ อินเตอร์กรุ๊ป. (ต้นฉบับพิมพ์ปี 2005).
Center for Language Education and Cooperation 教育部中外语言交流合作中心. (2021). 国际中文教育中文水平等级标准: 国家标准·应用解读本. 北京语言大学出版社.
Chi Yuan 池源. (2016).《汉语会话301句》(日语注释版) 教材分析 [硕士学位论文].重庆师范大学.
Chinese Academy of Social Sciences. 中国社会科学院语言研究所词典编辑室. (2016). 现代汉语词典 (第7版). 商务印书馆.
Dong Bingzheng 佟秉正. (1991). 初级汉语教材的编写问题. 世界汉语教学, (01), 33-39.
Feng Doudou 冯豆豆. (2023).《汉语会话301句》中的词汇分析与教学设计 [硕士学位论文]. 陕西中医药大学.
Fu Rao 付饶. (2020). 语言文化因素视角下对初级口语教材的研究——以《汉语会话301句》为例. 中外交流, 27(18), 29.
Gao Yan 高燕. (2008). 对外汉语词汇教学. 华东师范大学出版社.
Geng Zhi 耿直. (2017).《博雅汉语》初级阶段教材词汇重现率研究. 国际汉语教育(中英文), 2(04), 100-107.
Kang Yuhua, & Lai Siping康玉华, 来思平. (2005). 汉语会话301句. 北京语言学院出版社.
Leng Xin 冷昕. (2016).《汉语会话301句》生词表英文译释问题研究 [硕士学位论文]. 江西师范大学.
Li Xingjian 李行健. (2022). 现代汉语规范词典 (第4版). 外语教学与研究出版社.
Liu Siqi 刘思琦. (2021). 对外汉语教材《汉语会话 301 句》语音部分编写调查. 中外交流, 28(1), 1256.
Liu Xun, Deng Enming, & Liu Shehui 刘珣, 邓恩明, & 刘社会 (1982). 试谈基础汉语教科书的编写原则. 语言教学与研究, (04), 64-75.
Liu Xun 刘珣. (2000). 对外汉语教育学引论. 北京语言文化大学出版社.
Liu Yanmei 柳燕梅. (2002). 生词重现率对欧美学生汉语词汇学习的影响. 语言教学与研究, (5), 59-63.
Liu Yulu 刘雨露. (2021). 结合对外汉语教材编写的实用性原则评价《汉语会话301句》. 才智, (25), 177-179.
Su Zhurui, Qiu Qingshan, & Lv Chanjuan苏朱睿, 邱庆山, & 吕婵娟, (2022). 基于词义球结构理论的对外汉语教学生词释义模式研究. 邯郸学院学报, 32(3), 75-81.
Wang Fei 王菲. (2023). 《汉语会话301 句》的适用性分析—以西安博爱国际学校初级班为例 [硕士学位论文]. 南昌大学.
Wang Huiru 王慧茹. (2017).《汉语会话301句》中语用文化的考察和分析 [硕士学位论文]. 黑龙江大学.
Wang Jun 王军. (2022). 对接与调适: 基于《国际中文教育中文水平等级标准》的词汇教学策略. 国际汉语教学研究, 36(4), 10-19.
Wang Qinghua 王庆华. (2024). 面向汉语二语学习者的近义词教学研究. 艺术科技, 37(9), 223-225, 234.
Wang Yuxiang, & Liu Yali王玉响, 刘娅莉. (2013). 初级汉语综合课教材词汇的频率与复现. 华文教学与研究, (4), 75-83.
Wu Feng 吴峰. (2012). 泰国汉语教材研究 [博士学位论文]. 中央民族大学.
Xing Qianqian 邢芊芊. (2022). 汉语作为第二语言教材的时代原则与文化原则评估研究——以《汉语会话301句》为例. 语文教学通讯·D刊 (学术刊), 1198(4), 78-79.
Yang Jizhou 杨寄洲. (2003). 编写初级汉语教材的几个问题. 语言教学与研究, (04), 52-57.
Zeng Huan 曾环. (2021).《汉语会话301 句》词汇编排研究 [硕士学位论文]. 信阳师范学院.
