การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการปฏิบัติงานของบุคลากรกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

Pisit Yooplee; Boonton Dockthaisong; Kiettisak Suklueang

Authors

Pisit Yooplee Faculty of Social Sciences Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Boonton Dockthaisong Faculty of Social Sciences Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Kiettisak Suklueang Faculty of Social Sciences Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

Four Gharavasadhamma Principles, Application, Human Resource Retention

Abstract

This research article had three objectives: 1. To examine the work performance competency of personnel; 2. To investigate the factors affecting personnel work performance competency; and 3. To propose the application of Buddhist principles to enhance personnel work performance competency. A mixed methods research design was employed. The quantitative research collected data from personnel of the Department of Social Development and Welfare using a questionnaire with satisfactory overall reliability. The qualitative research involved in-depth interviews with key informants, and the data were analyzed using descriptive content analysis. A focus group discussion was conducted to validate the body of knowledge after data synthesis.

Findings were as follows: 1) the overall work performance competency of personnel was at a high level across five dimensions. Ranked in descending order of mean scores, these were adherence to integrity and ethics, service excellence, understanding of the organization and work systems, achievement orientation, and teamwork, respectively. 2) The factors affecting work performance competency consisted of three dimensions of public sector personnel retention: organizational commitment, human resource management practices, and quality of work life; together with three dimensions of the Gharavasadhamma principles: caga, Dama, and Sacca. 3) The application of the Four Gharavasadhamma principlesb:Sacca truthfulness, Dama self discipline, Khanti patience, and caga generosity integrated with the four dimensions of public sector personnel retention, namely organizational commitment, perceived organizational support, quality of work life, and human resource management practices, can effectively enhance the work performance competency of personnel in the Department of Social Development and Welfare. This body of knowledge can be applied as a policy framework for human resource development in public sector organizations responsible for serving vulnerable populations

References

กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. (2567). แผนพัฒนาบุคลากรกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ ประจำปีงบประมาณ 2567. สืบค้น 16 ธันวาคม 2567, จาก https://dsdw.go.th/Personnel/DataDetail/533/1

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2564). รายงานประจำปี กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ 2564. สืบค้น 16 ธันวาคม 2567, จาก https://www.dsdw.go.th

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2559). สถิติสำหรับงานวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: หจก. สามลดา.

ณัชชา อมราภรณ์. (2564). รูปแบบการสร้างความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรมหาวิทยาลัยสงฆ์ในประเทศไทย (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

บุญส่ง ศรีสวัสดิ์. (2565). ความเครียดในการทำงานของบุคลากรในหน่วยงานพัฒนาสังคม. วารสารพัฒนาสังคม, 8(2), 15–25.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พลัฏฐ์ อารีวงศ์ศิลป์. (2567). การพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานีตามหลักพุทธธรรม (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พัชรี บุญประเสริฐ. (2560). แนวคิดสังคมสวัสดิการและบทบาทของกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ราชกิจจานุเบกษา. พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545. (2545, 3 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา, 119(ตอนที่ 99ก), 1–29.

วิโรจน์ เจษฎาลักษณ์. (2565). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2553). คู่มือการกำหนดสมรรถนะในราชการพลเรือน. นนทบุรี: ประชุมช่าง.

สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2545). หลักธรรมเพื่อชีวิต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ธรรมสาร.

อรพิน ตันติวิรุฬห์. (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการปฏิบัติงานของบุคลากรศาลเยาวชนและครอบครัวภาค 2 (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

อวยชัย รางชัยกุล. (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานเกษตรจังหวัดชลบุรี (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Armstrong, Michael. (2020). Armstrong's Handbook of Human Resource Management Practice (15th ed.). London: Kogan Page.

Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.

Meirinhos, V., Abrunhosa, S., & Martins, D. (2018). Employees' retention: Concept, practices, and impact factors. Journal of Human Resources Management Research, Vol. 2018, 1–10.

Robbins, Stephen P., & Judge, Timothy A. (2013). Organizational Behavior (15th ed.). New Jersey: Pearson Education.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.