THAI POLITICAL PARTIES' STRATEGIES FOR USING ONLINE MEDIA IN ELECTION CAMPAIGNS

Authors

  • Jackapong Chuendoung Independent Scholar
  • Sureewan Sukontharos Independent Scholar

Keywords:

Strategy, Online Media, Political Party

Abstract

This academic article presented and analyzed the role of online media for political parties in the digital age in political communication. It was found that social media played a significant role in fostering participation and communication between political parties and the public, resulting in significant changes to election campaigning and election strategies. Political parties utilized digital platforms such as Facebook, Twitter, YouTube, and TikTok to disseminate information, news, and policies, as well as to quickly and widely gather feedback and suggestions from the public. Digital communication helped build the image of a political party, enhances participation, and reaches new target groups, especially younger generations who used digital media. Furthermore, political parties often used social media to direct their communication, build organizational image, and mobilize public support. This involved using diverse content such as short videos and live broadcasts, to directly reach target audiences and to continuously gather feedback and adjust communication strategies. Therefore, the use of social media by political parties was considered a crucial strategy in political communication

References

กาญจนา สมพื้นและคณะ. (2561). การพัฒนาการสื่อสารเพื่อสร้างจิตสำนึกในการอนุรักษ์เขาเอราวัณของชุมชนช่องสาริกาอย่างยั่งยืน. วารสารลวะศรี, 9(1), 59–71.

ศุภกร เชิดชูธีรกุล และสมบูรณ์ สุขสำราญ. (2568). กลยุทธ์การสื่อสารทางการเมืองผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของพรรคก้าวไกล. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 10(1), 102-112.

ภัสสร คงเอียด. (2569). กลยุทธ์การหาเสียงผ่านสื่อดิจิทัลของพรรคการเมืองไทยในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566. วารสารสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยชินวัตร, 3(1), 38-52.

เสริมศิริ นิลดำและคณะ. (2565). ปัจจัยพยากรณ์การรังแกกันบนสื่อสังคมของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สังกัดสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดเชียงราย. วารสารการวิจัยกาสะลองคำ, 16(1), 67–81.

Barberà, O. et al. (2021). Digital Parties: The Challenges of Online Organization and Participation (Studies in Digital Politics and Governance). Chaim: Springer International Publishing.

Cornelissen, J. (2020). Corporate Communication: A Guide to Theory and Practice (6th ed.). London: Sage Publications.

Chadwick, A. (2013). The hybrid media system: Politics and power. Oxford: Oxford University Press.

Enli, G. (2017). Mediated authenticity: How the media constructs reality. New York: Peter Lang.

Hallahan, K. et al. (2007). Defining strategic communication. International Journal of Strategic Communication. 1(1), 3-35.

McNair, B. (2017). An introduction to political communication (Vol. 5). London: Routledge Taylor & Francis.

Downloads

Published

2026-08-25

How to Cite

Chuendoung, J., & Sukontharos, S. (2026). THAI POLITICAL PARTIES’ STRATEGIES FOR USING ONLINE MEDIA IN ELECTION CAMPAIGNS. Journal of MCU Social Science Review, 15(4), 242–255. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/302047

Issue

Vol. 15 No. 4 (2026): Vol. 15 No. 4 July - August 2026

Section

Academic Articles

License

Copyright (c) 2026 Journal of MCU Social Science Review

Creative Commons License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

In order to conform the copyright law, all article authors  must sign the consignment agreement to transfer the copyright to the Journal including the finally revised original articles. Besides, the article authors must declare that the articles will be printed in only the Journal of MCU Journal of Social Sciences. If there are pictures, tables or contents that were printed before, the article authors must receive permission from the authors in writing and show the evidence to the editor before the article is printed. If it does not conform to the set criteria, the editor will remove the article from the Journal without any exceptions.