การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ข่าวสารเกณฑ์การประเมิน AUN-QA กับการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565 ของบุคลากรมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
คำสำคัญ:
การรับรู้ข่าวสาร, เกณฑ์การประเมิน AUN-QA, ผลลัพธ์การเรียนรู้บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1 ศึกษาลักษณะทางประชากรศาสตร์ การรับรู้ข่าวสารเกณฑ์การประเมิน AUN-QA และการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565 และ 2 ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ข่าวสารเกณฑ์การประเมิน AUN-QA กับการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565 ของบุคลากรมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างเป็นบุคลากรมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี จำนวน 272 คน เก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบไคสแควร์ และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัย พบว่า 1 กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อยู่ในช่วงอายุระหว่าง 40–49 ปี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สถานภาพการทำงานเป็นพนักงานมหาวิทยาลัยสายวิชาการ สังกัดสำนักงานอธิการบดี โดยมีระยะเวลาในการทำงานมากกว่า 15 ปี รับรู้ข่าวสารผ่านช่องทางกิจกรรมหรือโครงการอบรมให้ความรู้ที่จัดโดยหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยซึ่งมีความถี่ในการรับรู้ข่าวสาร 1–2 ครั้งต่อสัปดาห์เป็นจำนวนสูงสุด ส่วนผลการเรียนรู้ที่คาดหวังของหลักสูตรเป็นด้านที่ถูกให้ความสำคัญต่อข่าวสารเกณฑ์การประเมิน AUN-QA มากที่สุด การรับรู้ข่าวสารเกี่ยวกับเกณฑ์การประเมิน AUN-QA และการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565 มีค่าเฉลี่ย () อยู่ระหว่าง 3.99–4.14 เป็นความสำคัญระดับมาก และ 2 ผลการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ข่าวสารเกณฑ์การประเมิน AUN-QA กับการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565 ของบุคลากรมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี ผลการทดสอบสมมติฐานข้อที่ 1 และ ข้อที่ 2 พบว่า ระดับการศึกษา สถานภาพ และสังกัดหน่วยงาน มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 และสมมติฐานข้อที่ 3 การรับรู้ข่าวสารเกี่ยวกับเกณฑ์การประเมิน AUN-QA มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565 (r = 0.91) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
เอกสารอ้างอิง
กัญคดา อนุวงศ์, อาจรี ศุภสุธีกุล, และวัยฑุมน์ อยู่ในศิล. (2563). มโนทัศน์ที่ (อาจจะ) คลาดเคลื่อนเกี่ยวกับระบบการประกันคุณภาพเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน (AUN-QA) ระดับหลักสูตร. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 10(2), 14–23.
ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา เรื่อง รายละเอียดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565. (2565, 9 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา, 139 (ตอนพิเศษ 212 ง), 35–42.
ณัชชา มณีวงศ์. (2566). การรับรู้และความเข้าใจในงานประกันคุณภาพการศึกษาของบุคลากรสำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 43(2), 97–108.
บุญศรี พรหมมาพันธุ์. (2561). เทคนิคการแปลผลการวิเคราะห์ข้อมูลสำหรับการใช้สหสัมพันธ์และการถดถอยในการวิจัย. STOU Education Journal, 11(1), 32-45.
ปรมะ สตะเวทิน. (2546). หลักนิเทศศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
ปาริชาติ บัวเจริญ, และประภัสสร สมสถาน. (2565). แนวทางการประกันคุณภาพการศึกษาระดับหลักสูตร. วารสารปัญญา, 29(3), 141–155.
เพ็ญศรี จึงธนาเจริญเลิศ และภัชญา ธงศิลา. (2554). ความรู้ความเข้าใจและการมีส่วนร่วมของบุคลากรต่อการดำเนินการประกันคุณภาพการศึกษาวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สระบุรี. วารสารพยาบาลและการศึกษา, 4(3), 92–105.
ยุบล เบ็ญจรงค์กิจ. (2542). การวิเคราะห์ผู้รับสาร. กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
รุ่งเรือง สิทธิจันทร์. (2560). การมีส่วนร่วมในการประกันคุณภาพการศึกษาของบุคลากรสำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. PULINET Journal, 4(3), 105–112.
วรรณภัทรพร สิริโพธิ์แก้ว สมประสงค์ เสนารัตน์ และ ธนกร ดรกมลกานต์. (2565). ศึกษาการเปรียบเทียบเกณฑ์การประกันภายในเข้าสู่เกณฑ์การประกันคุณภาพเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน. Journal of modern Learning Development, 7(7), 474-489.
สมภพ มูฮัมหมัด. (2561). การรับรู้และการมีส่วนร่วมของบุคลากรสายสนับสนุนต่อการประกันคุณภาพการศึกษา กรณีศึกษา สำนักงานอธิการบดี สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ASEAN University Network. (2020). Guide to AUN-QA assessment at programmer level. ASEAN University Network.
Assael, H. (1998). Consumer behavior and marketing action (6th ed.). Ohio: South-Western College.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 5-55.
Schermerhorn, J. R., Hunt, J. G., & Osborn, R. N. (2003). Organizational behavior (8th ed.). New York: John Wiley & Sons.
Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2007). Consumer behavior (9th ed.). N.J.: Pearson Prentice Hall.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ภาพหรือตารางหรือเนื้อหาอื่นๆ ของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้งแสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์ หากไม่เป็นไปตามข้อกำหนดเบื้องต้น ทางวารสารจะถอดบทความของท่านออกโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆ ทั้งสิ้น
