องค์ประกอบของสมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษาปริญญาโทสาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

ประพจน์ แย้มทิม; กล้าศักดิ์ จิตต์สงวน

ผู้แต่ง

ประพจน์ แย้มทิม คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
กล้าศักดิ์ จิตต์สงวน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

คำสำคัญ:

สมรรถนะดิจิทัล, นักศึกษาปริญญาโท, การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาองค์ประกอบของสมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษาปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี และ 2. ตรวจสอบความสอดคล้องขององค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษาปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรีกับข้อมูลเชิงประจักษ์ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี จำนวน 234 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง

ผลการวิจัยพบว่า 1. สมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษาปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือ ทักษะการเรียนรู้และพัฒนาดิจิทัลอย่างต่อเนื่อง รองลงมาคือ ทักษะด้านจริยธรรมและความรับผิดชอบดิจิทัล ทักษะการสื่อสารและทำงานร่วมกันด้วยดิจิทัล ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดคือ ทักษะการใช้เทคโนโลยีเพื่อการศึกษา และทักษะการแก้ปัญหาและคิดวิเคราะห์ดิจิทัล และ 2. ผลการตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลการวัดองค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสองของสมรรถนะดิจิทัลหลังการปรับปรุงโมเดล พบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์เป็นอย่างดี โดยมีค่า χ² = 213.153, p = .1410, χ²/df = 1.11, GFI = 0.989, AGFI = 0.981, CFI = 0.997, TLI = 0.996, RMSEA = 0.022 และ SRMR = 0.022 ซึ่งผ่านเกณฑ์ดัชนีความสอดคล้องทุกตัว แสดงให้เห็นว่าโมเดลที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสม สามารถใช้อธิบายองค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษาปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา หฤหรรษพงศ์. (2564). การรู้ดิจิทัลของนักศึกษามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์. นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์.

บุหลัน กุลวิจิตร. (2565). การศึกษาระดับการรู้ดิจิทัลของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นฤมล สุขสวัสดิ์. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันสมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาในมหาวิทยาลัยของรัฐ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยของรัฐ.

ศิริลักษณ์ จันทร์งาม และคณะ. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันการรู้ดิจิทัลของนักศึกษาวิชาชีพครูในมหาวิทยาลัยของรัฐ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยของรัฐ.

สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ. (2564). แผนและนโยบายการพัฒนากำลังคนสมรรถนะสูงเพื่อรองรับประเทศไทย 4.0. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ.

Bond, M., Bedenlier, S., Marín, V. I., & Händel, M. (2021). Emergency remote teaching in higher education: Mapping the first global online semester. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 18(1), 1–24.

European Commission. (2022). The Digital Competence Framework for Citizens (Dig Comp 2.2). Luxembourg: Publications Office of the European Union.

Ferrari, A. (2022). Digital competence in practice: An analysis of frameworks. Luxembourg: Publications Office of the European Union.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2022). Multivariate data analysis (8th ed.). United Kingdom: Cengage Learning.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

OECD. (2021). 21st-Century Readers: Developing Literacy Skills in a Digital World. PISA Paris: OECD Publishing.

Philip, J., & Gavrilova Aguilar, M. (2022). Digital leadership in higher education: Emerging practices and competencies. Journal of Educational Administration and Leadership, 12(2), 45–59.

Smutny, P., & Schreiberova, P. (2020). Chatbots for learning: A review of educational chatbots for the Facebook Messenger. Computers & Education, 151, 103862.

UNESCO. (2022). Digital learning and transformation of education. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.

van Laar, E., van Deursen, A. J. A. M., van Dijk, J. A. G. M., & de Haan, J. (2020). Determinants of 21st-century digital skills: A large-scale survey among working professionals. Computers in Human Behavior, 72, 577–588.

World Economic Forum. (2023). The future of jobs report 2023. World Economic Forum.