การพัฒนาคุณภาพชีวิตด้วยหลักภาวนา 4 ตามแนวพุทธปรัชญา

ผู้แต่ง

  • พระครูวินัยธรบุญธรรม ปญฺญธมฺโม วัดสายสุวพรรณ จังหวัดปทุมธานี
  • พระมหาวิรัตน์ พลทตฺโต วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี

คำสำคัญ:

พุทธปรัชญา, การพัฒนาคุณภาพชีวิต, ภาวนา 4

บทคัดย่อ

บทความวิชาการเรื่อง “การพัฒนาคุณภาพชีวิตด้วยหลักภาวนา 4 ตามแนวพุทธปรัชญา” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหลักภาวนา 4 และวิเคราะห์การประยุกต์ใช้ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามแนวพุทธปรัชญา โดยพิจารณาการพัฒนามนุษย์ใน 4 ด้าน ได้แก่ กาย พฤติกรรม จิตใจ ปัญญา การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเอกสาร โดยรวบรวมข้อมูลจากพระไตรปิฎก หนังสือ ตำรา บทความวิชาการ และเอกสารที่เกี่ยวข้อง แล้วนำมาวิเคราะห์และสังเคราะห์เนื้อหา โดยนำหลักภาวนา 4 เป็นกรอบในการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนากาย พฤติกรรม จิตใจ และปัญญากับการดำเนินชีวิตของมนุษย์ ผลการศึกษาพบว่า หลักภาวนา 4 สามารถนำมาใช้เป็นกรอบในการพัฒนาคุณภาพชีวิตได้อย่างเป็นระบบ โดยกายภาวนาเป็นพื้นฐานของการดูแลร่างกายและการดำเนินชีวิตให้เหมาะสมกับสิ่งแวดล้อม ศีลภาวนาเป็นแนวทางในการกำกับพฤติกรรม การมีความรับผิดชอบ และการอยู่ร่วมกับผู้อื่น จิตภาวนา ช่วยให้เกิดสติ ความมั่นคงทางจิตใจ และความสามารถในการจัดการอารมณ์ และปัญญา ช่วยให้บุคคลรู้จักพิจารณาเหตุและผล เข้าใจปัญหา และเลือกแนวทางในการดำเนินชีวิตได้อย่างเหมาะสมหลักการทั้ง 4 ด้านมิได้แยกออกจากกัน แต่มีความสัมพันธ์เกื้อหนุนกัน โดยการพัฒนาด้านกายและพฤติกรรมเป็นพื้นฐาน การพัฒนาจิตใจเป็นแรงสนับสนุน และการพัฒนาปัญญาเป็นกลไกสำคัญในการกำกับการดำเนินชีวิตได้อย่างมั่นคง

เอกสารอ้างอิง

จินตนา บุญบงการ. (2556). สภาพแวดล้อมทางธุรกิจ (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เดชา บุญมาสุข. (2559). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ยั่งยืน (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2538). การศึกษาเพื่อสันติภาพ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมภ์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2557). ธรรมนูญชีวิต: พุทธจริยธรรมเพื่อชีวิตที่ดีงาม (พิมพ์ครั้งที่ 206). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกแปลไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ยุวัฒน์ วุฒิเมธี. (2552). การพัฒนาชุมชน : จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บางกอกบล็อก.

สนิท ศรีสำแดง. (2544). ปรัชญาเถรวาท. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุนทร ณ รังษี. (2550). พุทธปรัชญาจากพระไตรปิฎก (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ (พิมพ์ครั้งที่ 45). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2549). การพัฒนาดัชนีชี้วัดความอยู่เย็นเป็นสุขร่วมกันในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สามดี พริ้นติ้งค์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-25

รูปแบบการอ้างอิง

ปญฺญธมฺโม พ., & พลทตฺโต พ. (2026). การพัฒนาคุณภาพชีวิตด้วยหลักภาวนา 4 ตามแนวพุทธปรัชญา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 15(5), 343–354. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/302382