บทบาทของวรรณคดีไทยในหนังสือเรียนวรรณคดีวิจักษ์ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เพื่อเสริมสร้างสำนึกรับผิดชอบต่อตนเองและส่วนรวม
คำสำคัญ:
บทบาทของวรรณคดีไทย, สำนึกรับผิดชอบต่อตนเองและส่วนรวม, วรรณคดีวิจักษ์บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้เป็นการวิเคราะห์บทบาทของวรรณคดีไทยในการเสริมสร้างสำนึกรับผิดชอบต่อตนเองและส่วนรวมที่ปรากฏในหนังสือเรียนวรรณคดีวิจักษ์ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยขอบข่ายของบทความจะเป็นเนื้อหาของวรรณคดีไทยในหนังสือเรียนวรรณคดีวิจักษ์ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 5 เรื่อง ได้แก่ 1) นมัสการมาตาปิตุคุณและนมัสการอาจริยคุณ 2) อิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง 3) หัวใจชายหนุ่ม 4) มงคลสูตรคำฉันท์ และ 5) นิทานเวตาลเรื่องที่ 10 จากการวิเคราะห์พบว่า วรรณคดีไทยมีบทบาทสำคัญในการเป็นกระจกสะท้อนสังคมที่แฝงคติธรรมและปรัชญาการใช้ชีวิต ผ่านการแสดงผลลัพธ์ของการกระทำของตัวละคร การชี้แนะหลักธรรมคำสอน และการนำเสนอแบบอย่างของความรับผิดชอบ การนำเนื้อหาวรรณคดีเหล่านี้มาบูรณาการกับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบเชิงรุก (Active Learning) ซึ่งเป็นกระบวนการจัดการเรียนรู้ที่เน้นให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมและลงมือปฏิบัติจริง รวมทั้งสอดแทรกทฤษฎีการพัฒนาทางจริยธรรมของโคลเบิร์ก (Kohlberg) ที่เน้นเรื่องพัฒนาการทางความคิดและการใช้เหตุผลเชิงจริยธรรมของผู้เรียน ซึ่งถือเป็นเครื่องมือสำคัญในการปลูกฝังและเสริมสร้างสำนึกรับผิดชอบต่อตนเองและขยายผลไปสู่ส่วนรวมได้อย่างลึกซึ้งและคงทนถาวร
เอกสารอ้างอิง
คำยวง วราสิทธิชัย, ม.ล. (2546). ขนบในบทสงคราม. วรรณวิทัศน์, 3(1), 107–133.
ชัตสุณี สินธุสิงห์. (2550). วรรณคดีทัศนา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ซูไรดา เจะนิ. (2560). เอกสารประกอบการสอนรายวิชา พัฒนาการวรรณกรรมไทย. ยะลา: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
ดนยา วงศ์ธนะชัย. (2529). การอ่านเพื่อชีวิต. พิษณุโลก: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันราชภัฏพิบูลสงคราม.
บันลือ พฤกษะวัน. (2557). แนวพัฒนาการอ่านเร็ว-คิดเป็น. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2559). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พระเทพเวที (ป.อ. ปยุตฺโต). (2531). กรรมตามนัยแห่งพุทธธรรม. นครปฐม: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระขวัญมนัส แก้วกูล. (2562). บทบาทของบุตรธิดาที่ดีตามคติพระพุทธศาสนา ในชุมชนบ้านดงไชย อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง. มมร ล้านนาวิชาการ, 8(1), 82–91.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2544). วรรณคดีศึกษา. กรุงเทพฯ: ธารปัญญา.
วิภาวรรณ ลิมป์ไพบูลย์ และพระครูโกวิท อรรถวาที. (2565). หลักพุทธธรรมและทฤษฎีการพัฒนาทางจริยธรรมของโคลเบิร์กเพื่อลดการทุจริตในองค์กร. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(5), 175–193.
ศรีเรือน แก้วกังวาล. (2553). จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงวัย (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศรีวิไล ดอกจันทร์. (2529). การสอนวรรณคดีและวรรณกรรมไทย. เชียงใหม่: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2560). ความสุขที่สมบูรณ์. กรุงเทพฯ: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2563). โลกเปลี่ยน คนปรับ หลุดจากกับดัก ขยับสู่ความยั่งยืน. สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. สืบค้น 16 เมษายน 2569, จาก https://www.stkc.go.th/sites/default/files/ebook/1592192149.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2549). แนวการอ่านวรรณคดีและวรรณกรรม เล่ม 4 ช่วงชั้นที่ 4. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). หนังสือเรียน รายวิชาพื้นฐาน ภาษาไทยวรรณคดีวิจักษ์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 (พิมพ์ครั้งที่ 18). กรุงเทพฯ: สกสค. ลาดพร้าว.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). ทักษะที่จำเป็นแห่งอนาคต (Future Skill) เพื่อเตรียมการพัฒนาคุณภาพคนไทยทุกช่วงวัย รองรับการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว (Disruption) ของโลกศตวรรษที่ 21 : ผลการศึกษาและแนวทางการส่งเสริม. กรุงเทพฯ: เพชรเกษมพริ้นติ้ง กรุ๊ป จำกัด.
Organization for Economic Co-operation and Development. (2024). OECD Future of Education and Skills 2030 OECD Learning Compass 2030 A Series of Concept Notes. OECD. Retrieved April 16, 2026, from https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/about/projects/edu/education-2040/1-1-learning-compass/compass/OECD_Learning_Compass_2030_Concept_Note_Seriespdf
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ภาพหรือตารางหรือเนื้อหาอื่นๆ ของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้งแสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์ หากไม่เป็นไปตามข้อกำหนดเบื้องต้น ทางวารสารจะถอดบทความของท่านออกโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆ ทั้งสิ้น

