การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลด้วยหลักพุทธธรรม
คำสำคัญ:
การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, ยุคดิจิทัล, หลักพุทธธรรมบทคัดย่อ
การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลเป็นประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการปรับตัวของบุคคลและองค์กรภายใต้การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และเสนอแนวทางการบูรณาการหลักพุทธธรรมกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ โดยเน้นการผสานทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 เข้ากับคุณธรรมและจริยธรรม บทความวิชาการนี้พบว่า การพัฒนาอย่างยั่งยืนควรตั้งอยู่บนหลักพุทธธรรมสำคัญ ได้แก่ สติ ศีล สมาธิ และปัญญา ซึ่งมีบทบาทในการเสริมสร้างการตระหนักรู้ในตนเอง การควบคุมพฤติกรรม การมีสมาธิในการทำงาน และการตัดสินใจอย่างมีเหตุผล การบูรณาการดังกล่าวช่วยให้บุคคลสามารถปรับตัวต่อบริบทดิจิทัลได้อย่างมีประสิทธิภาพ พร้อมทั้งส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพชีวิตและความสมดุลทางจิตใจ อันนำไปสู่การสร้างองค์กรและสังคมที่เข้มแข็ง มีจริยธรรม และยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
บงกชมาศ เอกเอี่ยม คลัคก์. (2549). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ : มนุษย์เป็นศูนย์กลางการพัฒนา. วารสารแม่โจ้ปริทัศน์, 6(2), 66-72.
บรรยงค์ โตจินดา. (2543). การบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์รวมสาสน์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม (ฉบับปรับขยาย). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
พิชญ์สินี มะโน. (2562). ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงในยุค digital disruption ต่อการศึกษา. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 18(1), 1-6.
อรรถยุทธ คงคาวงค์. (2563). การพัฒนามนุษย์ในยุคดิจิทัล. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 8(2), 118-132.
Nadler, Leonard, and Wiggs, Garland D. (1989). Managing Human Resource Development. San Francisco: Jossey-Bass.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
World Economic Forum. (2022). The future of jobs report 2022. weforum.org.
OECD. (2018). The future of education and skills: Education 2030. OECD Publishing.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ภาพหรือตารางหรือเนื้อหาอื่นๆ ของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้งแสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์ หากไม่เป็นไปตามข้อกำหนดเบื้องต้น ทางวารสารจะถอดบทความของท่านออกโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆ ทั้งสิ้น
