ทัศนคติของพนักงาน บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) ต่อปัจจัยส่งเสริมขวัญ และกำลังใจในการทำงาน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับทัศนคติของพนักงานบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) ต่อปัจจัยส่งเสริมขวัญและกำลังใจในการทำงาน 2. เปรียบเทียบทัศนคติดังกล่าวโดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และอายุการทำงาน และ 3. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยสนับสนุนกับทัศนคติของพนักงานต่อการส่งเสริมขวัญและกำลังใจในการทำงาน โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ
ใช้กลุ่มตัวอย่างพนักงานจำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า 1. พนักงานมีทัศนคติต่อปัจจัยส่งเสริมขวัญและกำลังใจในการทำงานโดยรวมอยู่ในระดับมาก สะท้อนให้เห็นว่าพนักงานส่วนใหญ่มีมุมมองเชิงบวกต่อทั้งปัจจัยด้านแรงจูงใจ รวมถึงปัจจัยค้ำจุน ซึ่งล้วนส่งผลให้เกิดความพึงพอใจ ความกระตือรือร้น และความพร้อมในการปฏิบัติงาน 2. การเปรียบเทียบทัศนคติจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่าพนักงานที่มีระดับการศึกษาและรายได้เฉลี่ยต่อเดือนแตกต่างกัน มีทัศนคติต่อปัจจัยส่งเสริมขวัญและกำลังใจแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ขณะที่เพศ อายุ และอายุการทำงานไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ แสดงให้เห็นว่าการศึกษาและรายได้เป็นตัวแปรสำคัญที่มีอิทธิพลต่อมุมมองของพนักงานต่อแรงจูงใจในการทำงาน 3. ปัจจัยสนับสนุน เช่น สวัสดิการตามกฎหมาย สวัสดิการเพิ่มเติมจากองค์กร และสวัสดิการจากการเจรจาต่อรอง มีความสัมพันธ์กับทัศนคติของพนักงานต่อการส่งเสริมขวัญและกำลังใจในการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05