ภาพลักษณ์ตราสินค้าและกลยุทธ์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าของร้าน Uniqlo ในเขตอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

อนุวัต สงสม; คณุตม์ เลิศวนางกูร; ภากร น้อยสร้าง

ผู้แต่ง

อนุวัต สงสม คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ
คณุตม์ เลิศวนางกูร คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ
ภากร น้อยสร้าง คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ

คำสำคัญ:

ภาพลักษณ์ตราสินค้า, การสื่อสารการตลาด, การตัดสินใจซื้อ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาภาพลักษณ์ตราสินค้าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าร้าน Uniqlo ในเขตอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และ 2. ศึกษากลยุทธ์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ (IMC) ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าของร้าน Uniqlo ในเขตอำเภอหาดใหญ่ กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริโภคที่ซื้อสินค้า Uniqlo จำนวน 385 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง โดยกำหนดเงื่อนไขคือลูกค้าที่เคยใช้บริการร้าน Uniqlo ในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และเคยใช้ซื้อสินค้าอย่างน้อย 2 ครั้งขึ้นไป เครื่องมือการวิจัย คือ แบบสอบถามซึ่งมีข้อคำถามแบบตรวจสอบรายการและมาตรวัดประมาณค่า 5 ระดับ การวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยภาพลักษณ์ตราสินค้า ส่งผลเชิงบวกต่อการตัดสินใจซื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยเรียงลำดับตามค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยจากมากไปหาน้อย คือ ความเป็นสากลของสินค้า ภาพลักษณ์ที่แสดงถึงความทันสมัย คุณภาพของสินค้าและความน่าเชื่อถือของสินค้า ตามลำดับ ในขณะเดียวกันปัจจัยกลยุทธ์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ (IMC) ส่งผลเชิงบวกต่อการตัดสินใจ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยเรียงลำดับตามค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยจากมากไปหาน้อย คือ การส่งเสริมการขายการโฆษณา การขายโดยพนักงาน การตลาดทางตรง และการประชาสัมพันธ์ ตามลำดับ

เอกสารอ้างอิง

ชนินันท์ ทิพย์ธัญญา. (2561). ความสอดคล้องในตนเอง คุณภาพสินค้าและบริการ ภาพลักษณ์ตราสินค้า และการออกแบบผลิตภัณฑ์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าแบรนด์ยูนิโคล่ (Uniqlo) ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ญาณวดี มณีโชติ. (2566). ปัจจัยการสื่อสารการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าแบรนด์หรู Chanel ของผู้บริโภคในประเทศไทย (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

ไทยพับลิก้า. (2566). ยูนิโคล่ ปักหมุดความยั่งยืนระยะกลาง ปี 2566 – 2568 จากแคมเปญสู่การลงมือทำจริง. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2568, จาก https://shorturl.asia/3fGSb

พัชรกันย์ สารพัน. (2564). อิทธิพลของภาพลักษณ์ตราสินค้าที่มีต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าของผู้บริโภคกลุ่มเจเนอเรชันแซดในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ภัทรามาศ พรหมสา. (2566). กลยุทธ์การสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการและกลยุทธ์คุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อการเลือกใช้บริการฟิตเนสเซ็นเตอร์ของผู้บริโภค : กรณีศึกษา ดิโอลิมปิค ฟิตเนส คลับ (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วรัชญา ธนูศิลป์. (2564). ปัจจัยการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการและภาพลักษณ์ตราสินค้าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เวชสำอางยูเซอรินของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยรังสิต.

สิริพร พงษ์ศิริ. (2565). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการของร้านค้าปลีกแฟชั่นที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าของกลุ่ม Gen Y (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

อรุณรุ่ง โชติรสกุล. (2565). ปัจจัยด้านภาพลักษณ์ตราสินค้าและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นแบรนด์ H&M (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

Belsley, D. A. (1991). Conditioning diagnostics: Collinearity and weak data in regression. Wiley.

BrandCase. (2024). Summary of Uniqlo Thailand's financial results: Revenue and profit continue to grow. Retrieved December 17, 2025, from https://shorturl.asia/kjMZD

Central Pattana Public Company Limited. (2024). CentralFestival Hatyai: Shopping destination in Southern Thailand. Retrieved December 17, 2025, from https://www.centralpattana.co.th

Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.

Keller, K. L. (1993). Conceptualizing, Measuring, and Managing Customer-Based Brand Equity. Journal of Marketing, 57(1), 1–22.

Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory. (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.

Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49–62.