ปัจจัยที่มีผลต่อระดับสมรรถนะการปฏิบัติงานของอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดบุรีรัมย์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับสมรรถนะการปฏิบัติงานของอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดบุรีรัมย์ 2. ศึกษาระดับปัจจัยที่มีผลต่อสมรรถนะการปฏิบัติงานของ (อพม.) 3. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติงานกับสมรรถนะการปฏิบัติงานของ (อพม.) 4. ศึกษาอิทธิพลของปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติงานกับสมรรถนะการปฏิบัติงานของ (อพม.) และ 5. เพื่อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาสมรรถนะของ (อพม.) กลุ่มตัวอย่างเป็นอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 364 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม มาตราส่วนประมาณค่า
5 ระดับ การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ค่าสหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัยพบว่า สมรรถนะการปฏิบัติงานของอาสาสมัคร ภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการช่วยเหลือกลุ่มเป้าหมายมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติงาน ภาพรวมอยู่ในระดับมากเช่นกัน โดยด้านจริยธรรมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติงานกับสมรรถนะการปฏิบัติงาน พบว่า ปัจจัยทั้ง 3 ด้าน (ด้านจริยธรรม ด้านองค์ความรู้ และด้านความสามารถและทักษะการปฏิบัติงาน) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับสมรรถนะการปฏิบัติงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยปัจจัยด้านความสามารถและทักษะการปฏิบัติงานมีความสัมพันธ์สูงที่สุด รองลงมา คือ ด้านองค์ความรู้ ส่วนด้านจริยธรรมมีความสัมพันธ์ในระดับปานกลาง การศึกษาอิทธิพลของปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติงานกับสมรรถนะการปฏิบัติงานของอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ โดยการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ พบว่า ปัจจัยทั้ง 3 ด้านสามารถร่วมกันพยากรณ์สมรรถนะการปฏิบัติงานได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่า R = .875 แสดงถึงความสัมพันธ์รวมกันในระดับสูง โดยปัจจัยด้านความสามารถและทักษะการปฏิบัติงานมีอิทธิพลมากที่สุดตามด้วยปัจจัยด้านองค์ความรู้ และปัจจัยด้านจริยธรรมไม่พบอิทธิพลทางสถิติที่มีนัยสำคัญต่อการปฏิบัติงาน