THE BUDDHIST INTEGRATED APPROACH TO DEVELOP QUALITY OF LIFE FOR THE ELDERLY BY MONKS IN SAMUTSONGKHAM PROVINCE

Authors

  • Phrakhru Pituksilapakom (Nuchit Vajiravuddho) Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Phrapalad Raphin Buddhisaro Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Phramaha Krisada Kittisobhano Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

the Buddhist integrated, quality of life development, elderly

Abstract

Objectives of this research were to study the general condition, development and present Buddhist integration. The research methodology was the qualitative research by which the researcher collected data from 25 key informants by in-depth interviewing with structured in-depth- interview scripts that had scale-level content validity index of 1.00 as the data collection tool, and the data received was analyzed by content with context analysis technique. Twelve academic dignitaries participated in the focus group discussion, and the data received was analyzed by content with context analysis technique.

The research result finds that 1. The Sangha with the potential to improve the quality of life for the elderly, both physically and mentally, but the shortage of budget. 2. The life development for elderly of Sangha, according to Bh van  principle, it was found that the process of physical development, morality, mentality, and wisdom. 3. The Buddhist integrated to quality of life development for elderly, it was found that it was a form of cooperation of the network in improving the quality of life for the elderly by integrating the Bh van  principles covering all 7 aspects of life elements of the elderly as following; Education, Health and sanitation, Housing aspect, Work and income aspect, Social security, Social services aspect, and Recreation.

References

จันทร์เพ็ญ สันตวาจา. (2548). แนวคิดพื้นฐาน ทฤษฎีและกระบวนการพยาบาล. นนทบุรี: บริษัทธนาเพรส จำกัด.

ฉวีวรรณ สุวรรณาภา. (2562). กระบวนการจัดการเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตและจริยธรรมทางสังคมในชุมชนภาคเหนือ (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

เฉลียว รอดเขียว และคณะ. (2549). การประยุกต์หลักพุทธธรรมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชาวบ้านในชุมชนตลาดวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ธวัลรัตน์ แดงหาญ. (2562). รูปแบบการใช้วัดเป็นศูนย์กลางในการดูแลผู้สูงอายุในอนาคต (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

บานชื่น นักการเรียน และคณะ. (2559). รูปแบบการส่งเสริมและป้องกันปัญหาสุขภาพจิตตามหลักวุฒิธรรม 4 สำหรับผู้สูงอายุในจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร, 9(2), 24.

บำรุง สุขพรรณ์. (2558). การรับข่าวสารเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตจากสื่อมวลชนของพระสังฆาธิการ เพื่อยกระดับสถานภาพความเป็นอยู่ของประชาชนและการพัฒนาท้องถิ่นที่ยั่งยืน (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พระฐิตะวงษ์ อนุตฺตโร และคณะ. (2553). คุณภาพชีวิตของประชาชนไทยที่มีต่อการดำรงชีวิตโดยยึดหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). พุทธธรรมกับการพัฒนาชีวิต. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2548). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. กรุงเทพฯ: บริษัท โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

พระมหาจิตนเรศ วุฑฺฒิธมฺโม. (2562). การจัดสวัสดิการสังคมแก่ผู้สูงอายุและผุ้ทุพพลภาพของชุมชนในจังหวัดอุบลราชธานี (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาอภิวัชร์ อภิวชฺชโร. (2564). คุณภาพชีวิตของประชาชนตามแนวโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 ของชุมชนหนองจอก อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 4(2), 31-41.

พระราเชนทร์ วิสารโท. (2562). บูรณาการพุทธธรรมกับระบบการดูแลสุขภาพระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุของอำเภอศรีวิไล จังหวัดบึงกาฬ (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระอนุวัฒน์ อภิวฑฺฒโน. (2564). การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 ของชุมชน วัดหนองไม้เหลือง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 4(1), 37-46.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วรปรัชญ์ คำพงษ์. (2557). การประยุกต์หลักพุทธรรมเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในชุมชนเขตเทศบาลเมืองน่าน จังหวัดน่าน (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สำนักงานเหล่ากาชาดจังหวัดสมุทรสงคราม. (2563). สารสนเทศเพื่อการประชาสัมพันธ์. สืบค้น 5 มกราคม 2563, จาก http:// contentcenter.prd.go.th

สุรกุล เจนอบรม. (2541). วิทยาการผู้สูงอายุ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: นิชินแอดเวอร์ไทซิ่ง กรู๊พ.

เสาวนีย์ ไชยกุล และคณะ. (2562). การศึกษาองค์ประกอบและเกณฑ์ชี้วัดในการเสริมสร้างสุขภาวะของผู้สูงอายุตามแนวพระพุทธศาสนาในจังหวัดพะเยา (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Downloads

Published

2022-02-23

How to Cite

(Nuchit Vajiravuddho), P. P. ., Buddhisaro, P. R. ., & Kittisobhano, P. K. . (2022). THE BUDDHIST INTEGRATED APPROACH TO DEVELOP QUALITY OF LIFE FOR THE ELDERLY BY MONKS IN SAMUTSONGKHAM PROVINCE. Journal of MCU Social Science Review, 11(1), 124–138. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/253746