A CAUSAL RELATIONSHIP MODEL FOR WELL-BEING DEVELOPMENT IN THE ELDERLY IN LOCAL ADMINISTRATIVE MUNICIPALITY IN PHRA NAKHON SI AYUTTHAYA PROVINCE

Main Article Content

Thasamawadee Chakpap
Kiettisak Suklueang
Surin Niyamangkoon

Abstract

          Objectives of this research were to study the general health status of the elderly, to study the factors affecting the well-beings status of the elderly and to propose a causal relationship model for the development of elderly well-beings in local administrative organizations in Phra Nakhon Si Ayutthaya Province. Methodology was the mixed research methods. The quantitative research used a questionnaire with reliability value at 0.992. The data were collected from 430 samples who were elderly in Phra Nakhon Si Ayutthaya Province and analyzed by using Frequency, Percentage, Mean, Standard Deviation, Structural Equation Model and Confirmatory Factor Analysis. As for the qualitative method, data were collected from 18 key informants by face-to-face in-depth interviews. The qualitative data were analyzed by descriptive interpretation and from 10 participants in focus group discussion to use data to validate the model after the data analysis.


          The research findings were as follows. Well-beings of the elderly in Phra Nakhon Si Ayutthaya Province, by overall was at the highest level Each aspect consisted of social health, intellectual health, 3 mental health and 4 physical health. The Factors affecting for well-being development the elderly in local administrative municipality Phra Nakhon Si Ayutthaya Province consisted management, Health enhancement and Bhavana 4 were factors affecting the elderly well being at local administrative organizations in Phra Nakorn Sri Ayuthaya Province. The causal relationship model of the elderly well being development had 2 external latent variables consisting of management and health promotion factors with Bhavana 4 as   and a mediating variable that well affected the elderly well being at the local administrative organization in Phra Nakhon Si Ayutthaya Province.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Chakpap, T. ., Suklueang, K. ., & Niyamangkoon, S. . (2021). A CAUSAL RELATIONSHIP MODEL FOR WELL-BEING DEVELOPMENT IN THE ELDERLY IN LOCAL ADMINISTRATIVE MUNICIPALITY IN PHRA NAKHON SI AYUTTHAYA PROVINCE. Journal of MCU Social Science Review, 10(2), 226–239. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/250747
Section
Research Articles

References

กุลวดี โรจน์ไพศาลกิจ และวรากร เกรียงไกรศักดา. (2560). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานของชุมชนในการพัฒนาสุขภาวะผู้สูงอายุ. วารสารสมาคมนักวิจัย, 22 (1), 81-97.

จุฑารัตน์ แสงทอง. (2560). สังคมผู้สูงอายุ (อย่างสมบูรณ์): ภาวะสูงวัยอย่างมีคุณภาพ. RUSAMILAE JOURNAL, 38 (1), 6-28.

นวินดา นิลวรรณ และคณะ. (2563). การประยุกต์ใช้หลักภาวนา 4 ตามแนวพระพุทธศาสนาเถรวาท สู่สังคมผู้สูงอายุ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7 (3), 38-49.

นิพาวรรณ ไวศยะนันท์. (2560). หลักไตรสิกขากับการส่งเสริมดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุ. วารสารมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยนครน่านปริทรรศน์, 1(2), 43-49.

ปรีชญา เทพละออง. (2561). รูปแบบการพัฒนาสุขภาวะองค์รวมเชิงพุทธสาหรับชมรมผู้สูงอายุ. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 14, 208-217.

ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์ และคณะ. (2555). ปัจจัยที่มีผลต่อการใช้สมุนไพรในการดูแลสุขภาพเบื้องต้น. วารสารสาธารณสุข, 7 (2), 25-37.

พระภูชิสสะ ปญฺญาปโชโต. (2562). การเสริมสร้างสุขภาวะตามหลักภาวนา 4 ของผู้สูงอายุในตำบลยางฮอม อำเภอขุนตาล จังหวัดเชียงราย. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 4 (1), 4963.

พระมหาสากล สุภรเมธี (เดินชาบัน). (2558). การดูแลสุขภาพแบบองค์รวมตามแนวพุทธปรัชญา. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 4 (2), 351-358.

สุรินทร์ นิยมางกูร. (2561). การบริหารจัดการงานสวัสดิการผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7 (2), 21-36.