FACTORS AFFECTING THE SUCCESS OF EDUCATIONAL NETWORKING OF ELDERLY SCHOOLS

Main Article Content

Ratchanikorn Inthachue
Werawat Punnitamai

Abstract

Objectives of this research article were to study the managerial factors affecting the success of the educational network of the elderly school. The study used quantitative research approach. The samples of this research were 228 personnel who worked in the model elderly schools. The tools used in the research were questionnaires that were related to policy and strategy, collaboration, management process, leadership, local political factors and the success of the educational networking of the elderly schools. Statistics used in data analysis were correlation and multiple regression analysis. Findings were that   leadership (gif.latex?\bar{X}= 4.06, S.D.=.586) management processes (gif.latex?\bar{X}=3.82, S.D.=.548), collaboration (gif.latex?\bar{X}= 3.90, S.D.= .519 ) policy and strategy (gif.latex?\bar{X}= 4.04, S.D.= .585) and local politics (gif.latex?\bar{X}= 3.70, S.D.= .648) with Beta value at 0274,230,0178,.156 and .144.accordingly and statistically significant value at 0.05.  Suggestions from this study were that the successful management of the elderly schools should emphasize job-oriented leadership with creative thinking to develop the elderly schools. Leaders must have open characteristics, welcoming new experiences and can work well with others Management process factors should focus on planning and leading that were the most important to the success in networking. The evaluation, controlling and organizing factors were the second level importance.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Inthachue, R., & Punnitamai, W. . (2021). FACTORS AFFECTING THE SUCCESS OF EDUCATIONAL NETWORKING OF ELDERLY SCHOOLS. Journal of MCU Social Science Review, 10(1), 195–209. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/249311
Section
Research Articles

References

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2560). ทำเนียบโรงเรียนผู้สูงอายุต้นแบบ. กรุงเทพฯ: กรมกิจการผู้สูงอายุ.

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2561). รายงานประจำปี กรมกิจการผู้สูงอายุ 2560. กรุงเทพฯ: กรมกิจการผู้สูงอายุ.

กฤษณ์ รักชาติเจริญและคณะ. (2559). ปัจจัยชี้วัดความสำเร็จในการขับเคลื่อนมติสมัชชาสุขภาพแห่งชาติสู่การปฏิบัติ. BU Academic Review, 15(2), 1-16.

กุลวดี โรจน์ไพศาลกิจและวรากร เกรียงไกรศักดา. (2560). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานของชุมชนในการพัฒนาสุขภาวะผู้สูงอายุ. วารสารสมาคมนักวิจัย, 22(1), 81-97.

ทวีคูณ สวรรค์ตรานนท์และคณะ. (2552). การสร้างเครือข่ายภาคประชาชนเพื่อสนับสนุนการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลแบบมีส่วนร่วมในเขตพื้นที่ 10. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2(1), 49-61.

นฤมล นิราทร. (2543). การสร้างเครือข่ายการทำงาน: ข้อควรพิจารณาบางประการ. กรุงเทพฯ: สาขาพัฒนาแรงงานและสวัสดิการ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

เนาวเรศ น้อยพานิช. (2552). รูปแบบการจัดองค์กรเครือข่ายการจัดการศึกษานอกระบบในชุมชน (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยอีสเทอร์นเอเซีย.

สาคร อินโท่โล่. (2552). การมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในการดูแลผู้สูงอายุชุมชนจังหวัดมหาสารคาม (รายงานผลการวิจัย). มหาสารคาม: สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดมหาสารคาม.

สุรวุธ ชยานันท์โชตินันท์. (2559). รูปแบบการบริหารเครือข่ายการจัดการศึกษาของวิทยาลัยชุมชน (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2549). คู่มือเทคนิคและวิธีการบริหารจัดการสมัยใหม่ตามแนวทางการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี : การบริหารราชการแบบบูรณาการ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2557). รายงานฉบับสมบูรณ์: การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2557. กรุงเทพฯ: บริษัท เท๊กซ์ แอนด์ เจเนอรัลด์ พับลิเคชั่น จำกัด.

เสาวลักษณ์ มณีทิพย์. (2560). แนวทางการปฏิบัติที่เป็นเลิศของโรงเรียนผู้สูงอายุตำบลแม่กา อำเภอเมือง จังหวัดพะเยา (การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานโยบายสาธารณะ). พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.

บุญเพิ่ม สอนภักดีและคณะ. (2559). รูปแบบเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนาการจัดการศึกษาของโรงเรียนในสังกัดเทศบาล. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(4), 99-113.

พวงนรินทร์ คำปุก. (2557). ความคิดเห็นของผู้ที่เกี่ยวข้องในการจัดตั้งโรงเรียนผู้สูงอายุตำบลหัวง้ม อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย (การศึกษาค้นคว้าอิสระหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

อัจฉรา พุฒิมา. (2555). การจัดการเครือข่ายผู้สูงอายุและผู้พิการ กรณีศึกษาเทศบาลเมือง3เมืองแกนพัฒนา อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). เชียงใหม่: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.