การประยุกต์หลักพุทธธรรม เพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมือง ของประชาชนในเขตเทศบาลนครระยอง จังหวัดระยอง

Main Article Content

พระชาญชัย ติสฺสวํโส
จำนงค์ อดิวัฒนสิทธิ์
สุรพล สุยะพรหม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน เปรียบเทียบ และศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะแนวทางการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน เป็นแบบผสานวิธี พบว่า 1. ระดับการมีส่วนร่วมทางการเมือง โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 2. ปัจจัยส่วนบุคคลต่างกันมีความคิดเห็นแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 จึงยอมรับสมมติฐานที่ตั้งไว้ 3. ปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะ การเลือกตั้งเป็นเรื่องไกลตัวขาดความเข้าใจในหลักอปริหานิยธรรม การเข้าร่วมมีบทบาทในชุมชนเป็นไปได้ลำบาก การติดต่อกับราชการมีปัญหาเรื่องความล่าช้า การนำเสนอข่าวไม่มีการประยุกต์หลักธรรมที่เหมาะสม จึงต้องให้ความรู้ถึงความสำคัญของการเลือกตั้งว่าเป็นสิทธิของประชาชนทุกคน ปรับปรุงภาพลักษณ์การเข้าร่วมมีบทบาทในชุมชนให้เป็นเรื่องง่าย พัฒนารูปแบบการปฏิบัติงานปรับเปลี่ยนให้ครอบคลุมมีความรวดเร็ว ประยุกต์หลักธรรมที่เหมาะสมมาประกอบเพื่อสร้างสังคมที่คนคุ้นชินกับการวิพากษ์วิจารณ์ ความเห็นต่าง โดยไม่ใช้อารมณ์แต่ใช้เหตุผลความรู้ให้มากขึ้น

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กิตติ ศรีสมบัติ. (2559). การประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรมในการบริหารงานของเทศบาลตำบลสันผักหวาน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
จักษ์ พันธ์ชูเพชร. (2549). การเมืองการปกครองของไทยจากยุคสุโขทัยสู่สมัยทักษิณ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: พั้นช์ กรุ๊ป Punch Group.
จุฬีวรรณ เติมผล. (2561). การมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. (2549). ประวัติการเมืองไทย 2475-2500 (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: พิมพ์ลักษณ์.
ทวีศักดิ์ ตั้งปฐมวงศ์. (2542). การเปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475 : การปฏิวัติที่ถูกนิยามใหม่ The changing of the ruling in 1932 : The new definition revolution. วารสารมหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 31(3), 18-20.
ทัพกฤษฏิ์ สุวรรณวัฒน์. (2554). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของนักศึกษาระดับปริญญาโท มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ทินพันธ์ นาคะตะ. (2517). ประชาธิปไตย : ความหมายปัจจัยเอื้ออำนวยและการสร้างจิตใจ. กรุงเทพฯ: ธรรมศาสตร์.
เทศบาลนครระยอง. (2562). ข้อมูลสำนักทะเบียนเทศบาลนครระยอง ประจำเดือนเมษายน พ.ศ.2562. สืบค้น 16 เมษายน 2562, จาก http://www.rayongcity.go.th /index.php/2016-07-22-06-13-38/2016-07-22-07-07-50/2016-07-22-07-57-46.
บรรจบ แก้วหน่อ. (2554). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของข้าราชการตำรวจ สถานีตำรวจภูธรแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2535). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สหวิริยาสาสน์.
พระชาญชัย ติสฺสวํโส. (2562). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตเทศบาลนครระยอง จังหวัดระยอง (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปริยัติโสภณ (วรวิทย์). (2548). การคณะสงฆ์และการพระศาสนา. กรุงเทพฯ: มหาเถรสมาคม.
พระอธิการปรีชา ติกฺขญาโณ (มาทา). (2560). ประสิทธิผลการบริหารงานตามหลักอปริหานิยธรรมของเทศบาลตำบลนาแก้ว อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วศิน อินทสระ. (2548). หลักธรรมอันเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: ธรรมดาการพิมพ์.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2549). การเมืองไทย. กรุงเทพฯ: เสมาธรรม.
สุรพล สุยะพรหม. (2553). ระเบียบวิธีวิจัยทางการจัดการ. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.