การพัฒนาบทบาทของพระสงฆ์ในการเสริมสร้างสัมมาชีพ แก่ประชาชนในจังหวัดราชบุรี

Main Article Content

พระมหาคำพันธุ์ รณญฺชโย
พระสุธีวีรบัณฑิต ทสฺสนีโย
พระมหาสุนันท์ สุนนฺโท

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน บทบาทพระสงฆ์ และการพัฒนาบทบาทของพระสงฆ์ในการเสริมสร้างสัมมาชีพแก่ประชาชนในจังหวัดราชบุรี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ สัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 25 รูป/คน และสนทนากลุ่มเฉพาะกับผู้เชี่ยวชาญ 10 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสัมภาษณ์ และแบบสนทนากลุ่มเฉพาะ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัจจุบันมีการดำเนินการครอบคลุมงาน 6 ด้าน คือ 1) ด้านการพัฒนาผู้นำสัมมาชีพ 2) ด้านการประชุมเชิงปฏิบัติการวิทยากรสัมมาชีพชุมชนระดับจังหวัด 3) ด้านการเตรียมความพร้อมทีมวิทยากรสัมมาชีพชุมชนระดับหมู่บ้าน 4) ด้านการเตรียมความพร้อมครัวเรือนเป้าหมาย 5) ด้านการสร้างสัมมาชีพชุมชนในระดับหมู่บ้าน และ 6) ด้านการจัดตั้งและพัฒนากลุ่มอาชีพ 2. พระสงฆ์สามารถร่วมเป็นวิทยากรสัมมาชีพชุมชนโดยรับผิดชอบเกี่ยวกับสาระความรู้ ปรัชญา หลักการ และแนวคิดสัมมาอาชีวะที่เป็นต้นแบบของการพัฒนามาสู่แนวคิดสัมมาชีพชุมชน 3. การพัฒนาบทบาทของพระสงฆ์ในการเสริมสร้างสัมมาชีพแก่ประชาชนในจังหวัดราชบุรี พบว่า 1) มีการจัดทำหลักสูตรสังฆวิทยากรสัมมาชีพ 2) มีการตั้งทีมสังฆวิทยากรสัมมาชีพ 3) มีการประชาสัมพันธ์และคัดเลือกหมู่บ้านที่มีความพร้อม 4) มีการลงพื้นที่ตรวจเยี่ยมหมู่บ้านเป้าหมาย 5) มีการฝึกอบรมสัมมาชีพชุมชนเชิงพุทธ และ 6) มีการติดตามประเมินผลอย่างเป็นรูปธรรมและการจัดตั้งกลุ่มพัฒนาสัมมาชีพเชิงพุทธ

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาชุมชน. กระทรวงมหาดไทย. (2559). แนวทางการสร้างสัมมาชีพชุมชน. กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาชุมชน. กระทรวงมหาดไทย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
บูรกรณ์ บริบูรณ์ และวิบูลย์ แมนสถิตย์. (2554). รูปแบบการนำตนเองเข้าไปผูกพันกับชุมชนของพระสงฆ์ในการแก้ไขปัญหาสังคม (รายงานผลการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ประเวศ วะสี. (2552). สร้างสัมมาชีพเต็มพื้นที่. กรุงเทพฯ: บริษัท ที คิว พี จำกัด.
พรปวีณ์ หวานขมและคณะ. (2558). การบริหารจัดการการเรียนรู้ชุมชนเพื่อประกอบสัมมาชีพ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม. วารสารช่อพะยอม, 26(2), 209-222.
พระครูอุดมจารุวรรณ คำไล้ จารุวํโส. (2560). การพัฒนาบทบาทพระสงฆ์ในการส่งเสริมโครงการตลาดประชารัฐเพื่อประชาชนในกรุงเทพฯ (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระจิตศิลป์ เหมรํสี. (2560). การจัดการสินค้าชุมชนวิถีพุทธในจังหวัดกาญจนบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2553). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 18). นนทบุรี: เพิ่มทรัพย์การพิมพ์.
________. (2555). พุทธธรรมฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 35). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พระราเชนทร์ วิสารโร และพระมหานรากร วรเมธี. (2556). การบูรณาการหลักพุทธธรรมในการแก้ปัญหาความยากจนของพระสงฆ์ในจังหวัดอุดรธานี: ศึกษาเฉพาะกรณีพระเทพรัตนมุนี (รายงานผลการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาคำพันธุ์ รณญฺชโย. (2562). การพัฒนาบทบาทของพระสงฆ์ในการเสริมสร้างสัมมาชีพแก่ประชาชนในจังหวัดราชบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วศิน อินทสระ. (2554). หลักธรรมอันเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ธรรมดา.
ศุภมาส เหล็นเรือง และคณะ. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการขับเคลื่อนสัมมาชีพชุมชน ศึกษากรณีอำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: สถาบันดำรงราชานุภาพ.
อภิชัย พันธเสน. (2544). พุทธเศรษฐศาสตร์: วิวัฒนาการ ทฤษฎี และการประยุกต์กับเศรษฐศาสตร์สาขาต่างๆ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อมรินทร์.