SANGHA’S PARTICIPATION IN THE WORLD HERITAGE AREA MANAGEMENT IN AYUTTHAYA PROVINC

Authors

  • Phrapalad Opas Obhaso Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Phrametidhammajan (Prasarn Chanthasaro) Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Phramaha Nigorn Thanuttaro Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

Participation, Management, World Heritage Area

Abstract

Objectives of this article were to study Sangha’s participation in the World Heritage management in Ayutthaya Province. Methodology was the mixed methods: the qualitative method collected data from document and 20 key informants by in-depth-interview, non-participatory observation and focus group discussion with 16 participants and analyzed the data by systematically descriptive interpretation. The quantitative research by survey method, collected data from 183 samples who were monks resided in various monasteries in the areas of the World Heritage sites and analyzed data with frequencies, percentage, mean, standard deviation and Pearson’s correlations. Findings were as follows: Factors affecting the Sangha’s participation in the World Heritage management in Ayutthaya Province were that the Sangha’s participation had correlation with the World Heritage management at high level (r = 0.844, p-value = 0.000) and the factor of Buddhadhamma, Padhan4 and the World Heritage management had correlation at high level (r = 0.867, p-value = 0.000)The development of Sangha’s participation in the World Heritage management in 4 areas: Participation in decision making Participation in the implementation of the plan Participation in monitoring and evaluation Participation in receiving benefits.

References

ธาตรี มหันตรัตน์และคณะ. (2559). แนวทางการอนุรักษ์และคุ้มครองแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม กรณีนครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยาและเมืองบริวาร. วารสารวิชาการอยุธยา, 8(2), 184.

พระครูพิศิษฎ์ประชานาถ (ประยูร นนฺทิโย) และคณะ. (2563). การพัฒนาการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ ในการพัฒนาชุมชนตามแนววิถีพุทธในจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 9(1), 23-36.

พระครูวิสุทธินนทคุณ (ทวี สุทฺธิวํโส). (2557). บทบาทของวัดในการอนุรักษ์โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูสิทธิวชิรโสภิต. (2562). การพัฒนาบทบาทของพระสังฆาธิการในการอนุรักษ์พุทธสถาน ในจังหวัดกำแพงเพชร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(4), 61-72.

พระปลัดโอภาส โอภาโส. (2562). การมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการจัดการพื้นที่มรดกโลกจังหวัดพระนครศรีอยุธยา (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหากฤษฎา กิตฺติโสภโณ, ผศ.ดร. (2561). ระเบียบวิธีวิจัยทางการจัดการเชิงพุทธ. พระนครศรีอยุธยา: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

รจณา คูณพูล และประครอง คูณพูล. (2551). ศึกษารูปแบบการบูรณะกุฏิทรงไทยเรือนหมู่วัดท้ายยอ อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา (รายงานผลการวิจัย). สงขลา: คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย.

สมหวัง แสงไสย. (2542). การศึกษาหอพระไตรปิฎกในจังหวัดเพชรบุรี (รายงานผลการวิจัย).เพชรบุรี: สำนักวิจัยและบริการวิชาการสภาบันราชภัฏเพชรบุรี.

สาธิต กฤตตาลักษณ. (2551). การศึกษารูปแบบการอนุรักษ์ ฟื้นฟู และพัฒนาโบราณสถานในเขตทุ่งกุลาร้องไห้โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2558). ทิศทางของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

Downloads

Published

2020-06-18

How to Cite

Obhaso, P. O., (Prasarn Chanthasaro), P., & Thanuttaro, P. N. (2020). SANGHA’S PARTICIPATION IN THE WORLD HERITAGE AREA MANAGEMENT IN AYUTTHAYA PROVINC. Journal of MCU Social Science Review, 9(2), 73–83. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/238516