การพัฒนาปัญญามนุษย์เชิงบูรณาการแนวพุทธ

Main Article Content

รัฐรพี พิพัฒน์ธนวงศ์
พระเมธาวินัยรส (สุเทพ ปสิวิโก)
พระศรีวินยาภรณ์ สายรุ้ง อินฺทาวุโธ
สุวิญ รักสัตย์

บทคัดย่อ

           การวิจัยเรื่องการพัฒนาปัญญามนุษย์เชิงบูรณาการแนวพุทธ มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดและทฤษฎีการพัฒนาปัญญามนุษย์ 2) เพื่อศึกษาการพัฒนาปัญญามนุษย์ในพระพุทธ ศาสนาเถรวาท 3) เพื่อบูรณาการแนวคิดและทฤษฎีการพัฒนาปัญญามนุษย์ด้วยพุทธธรรม และ 4) เพื่อเสนอ “รูปแบบการพัฒนาปัญญามนุษย์เชิงบูรณาการแนวพุทธ” ในการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเอกสาร และทำการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth interview) จากนั้นทำการสนทนากลุ่ม (Focus Group) เพื่อยืนยันผลการวิจัย


            ผลการวิจัยพบว่า พหุปัญญาสามารถนำมาพัฒนาในกรอบของจิตชำนาญการและจิตเคารพ เพื่อพัฒนาความชำนาญในศาสตร์ต่าง ๆ และจริยธรรมไปพร้อมกัน โดยนำพุทธธรรม 7 ขั้นตอนมาพัฒนาพหุปัญญากลุ่มทักษะการเรียนรู้ 6 ด้านให้เกิดความชำนาญการ และนำพหุปัญญาที่เกี่ยวกับมนุษยสัมพันธ์และการดำเนินชีวิต 4 ด้านมาบูรณาการกับหลักธรรมเพื่อสร้างจิตเคารพ โดยเริ่มจากการสร้างสัมมาทิฏฐิให้มีความเห็นที่ถูกต้อง มีความเคารพในพระรัตนตรัยและศึกษาพระธรรมอย่างต่อเนื่อง สามารถพิจารณาสิ่งต่าง ๆ อย่างลึกซึ้งด้วยโยนิโสมนสิการ หมั่นเจริญสติตามหลักธรรมอนุสติ 10 และดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท เมื่อปฏิบัติดังนี้จะสามารถปฏิสันถารกับผู้อื่นได้อย่างเหมาะสม ทั้งนี้จะมีหลักธรรมอินทรีย์ 5 เป็นตัวชี้วัดและสร้างความสมดุลให้การพัฒนาปัญญาดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ความชำนาญในศาสตร์ต่าง ๆ พร้อมด้วยคุณธรรมจะทำให้บุคคลสามารถสังเคราะห์และสร้างสรรค์สิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตนเองและสังคมได้ กล่าวได้ว่าเป็นผู้ที่ได้รับการพัฒนาปัญญาตามรูปแบบองค์ความรู้ใหม่ BWD Model


 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

พระเมธาวินัยรส (สุเทพ ปสิวิโก), มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

พระศรีวินยาภรณ์ สายรุ้ง อินฺทาวุโธ, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

Dean of the Graduate School, Mahamakut Buddhist University.

สุวิญ รักสัตย์, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

Lecturer, Graduate School, Mahamakut Buddhist University.

เอกสารอ้างอิง

Channarong Pornrungroj. (2015). Ten Problems with the Thai Education System, Matichon Online, 26 June 2015, ttp://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1435302805.

Howard Gardner. (1983). Frame of mind. New York: Basic book.

Howard Gardner. (1999). Intelligence Reframed. New York: Basic book.

Howard Gardner. (2011). Multiple Intelligences Theory and Five Minds Theory for Success in Globalization. The 4th Annual Congress for Teacher Professional Development.

Howard Gardner. (2011). 21st Century Skills: Rethinking How Students Learn. Bangkok: Openworlds publishing house.

Mahachulalongkornrajavidyalaya University. (1996). The Tipitaka in Thai Version belonging to Mahachulalongkornrajavidyalaya University. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.

Ministry of Education. (2008). The Basic Education Core Curriculum B.E. 2551 (A.D. 2008). No. OBEC 293/2551.
Phrarajavoramuni (Prayoon Dhammacitto). (2000). The learning process in Buddhism. Bangkok: Kurusapa Printing Ladphrao.

Richard MacEwan. (2008). Reading between the Lines: Knowledge for Natural Resource Management. Landscape analysis and visualization.

Symantec Corporation. (2014). Internet Security Threat Report 2014: Volume 19. (Published April 2014).
Tisana Khammanee. (2012). Pedagogy. Bangkok: Chulalongkorn University Press.