การบริหารโรงเรียนขยายโอกาสในยุคอนาคต : การบริหารเชิงนวัตกรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้ นำเสนอแนวทางการบริหารโรงเรียนขยายโอกาสในยุคอนาคต จากปัจจัยและองค์ประกอบที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหาร และเสนอแนวทางการพัฒนาการบริหารให้สอดคล้องกับบริบททางเทคโนโลยีและความต้องการของนักเรียนในศตวรรษที่ 21 การบริหารโรงเรียนขยายโอกาส มีความสำคัญเนื่องจากเป็นกลไกสำคัญในการขยายโอกาสทางการศึกษาให้กับผู้เรียนทุกกลุ่ม โดยเฉพาะกลุ่มที่มีข้อจำกัดด้านโอกาสทางการศึกษาและทรัพยากร ช่วยให้โรงเรียนสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารลดความซ้ำซ้อนในการจัดการ และตอบสนองความต้องการของผู้เรียนได้อย่างทันสมัยและเท่าเทียม เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีทั้งความสามารถในการทำงานและการดำรงชีวิตในโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การศึกษาในยุคอนาคต มิได้เป็นเพียงการต่อยอดจาก Education 4.0 ที่เน้นการเรียนรู้ผ่านเทคโนโลยี แต่เป็นการตอบสนองต่อคำถามเชิงจริยธรรมและเป้าหมายของชีวิตมนุษย์ในยุคที่ AI และระบบอัตโนมัติเข้ามาแทนที่แรงงานมนุษย์ในหลายมิติ ได้แก่ การบูรณาการเทคโนโลยีดิจิตอลในกระบวนการบริหาร โรงเรียนใช้เทคโนโลยีในการวางแผน การจัดการข้อมูลนักเรียน การติดตามผลการเรียน และการสื่อสารกับผู้ปกครองอย่างเป็นระบบ บทบาทสำคัญในการตัดสินใจและการปรับปรุงกระบวนการบริหาร ความรู้ด้านดิจิตอล เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการและการเรียนการสอน การติดตามและประเมินผล การใช้ระบบประเมินคุณภาพภายในและตัวชี้วัดที่ชัดเจน เพื่อตรวจสอบผลสัมฤทธิ์และปรับปรุงการบริหารอย่างต่อเนื่อง งานวิจัยสรุปว่าการนำแนวปฏิบัติการบริหารในยุคดิจิตอลมาประยุกต์ใช้ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารโรงเรียนขยายโอกาส สร้างความโปร่งใส ยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษา และขยายโอกาสทางการศึกษาให้กับผู้เรียนอย่างเท่าเทียม นอกจากนี้ยังช่วยพัฒนาความสามารถของบุคลากรและสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ร่วมกันภายในโรงเรียน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
Babu, B. V. (2024). Education 5.0: An Overview. In A. Garg, B. V. Babu, & V. E. Balas (Eds.), Advances in Technological Innovations in Higher Education: Theory and Practices. Boca Raton, FL: CRC Press.
Carayannis, E. G., & Morawska, A. (2023). Education 5.0, Higher Education 5.0, and the Future of the University. Cham, Switzerland: Springer International Publishing.
Dong, Y., Liu, F., & Wang, Q. (2024). Developing a Framework for Future-Ready Education: Integrating Education 5.0 and Sustainable Development Goals (SDGs). Sustainability, 16(1), 1–15.
Drucker, P. F. (2019). Innovation and Entrepreneurship. Abingdon, UK: Routledge.
Fayol, H. (1949). General and Industrial Management. London, UK: Pitman.
Heifetz, R. A., Grashow, A., & Linsky, M. (2009). The Practice of Adaptive Leadership: Tools and Tactics for Changing Your Organization and the World. Boston, MA: Harvard Business Review Press.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational Administration: Theory, Research, and Practice. New York, NY: McGraw-Hill.
Jarasnan Treeyang. (2023). Academic Management Innovation for Educational Opportunity Expansion Schools Based on the Concept of Valuable Life Designer. (Doctoral Dissertation). Chulalongkorn University. Bangkok.
Koetthip, Ch., & Chuliwan, U. (2017). Principles of Educational Administration. Bangkok: S. Asia Press.
Konkam. A. (2020). A Model for the Development of Administrative Strategies for Expanded Opportunity Schools in the Northeastern Region of Thailand. (Doctoral Dissertation). Mahasarakham University. Maha Sarakham.
Kulsuwanwong. A. (2021). A Model of Administration to Innovative Organization for Opportunity Extension Schools under the Office of Basic Education Commission. (Research Report). Phayao: University of Phayao.
Mezirow, J. (1995). Transformative Theory of Adult Learning. In M. Welton (ed.), In Defense of the Lifeworld. Albany: State University of New York Press.
Ministry of Education. (2007). Ministerial Regulation on Criteria and Methods for Decentralization of Educational Administration and Management B.E. 2550. Bangkok: Royal Gazette.
Ministry of Education. (2023a). Policies and Guidelines for Driving Quality Schools in the Sub-District. Bangkok: Ministry of Education.
Ministry of Education. (2023b). Policy and Guiding Principles for the Development and Implementation of the Competency-Based Curriculum for Basic Education. Bangkok: Ministry of Education.
Mintzberg, H. (1979). The Structuring of Organizations: A Synthesis of the Research. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Nachampa, T., Songbandit, A., & Srisopa, Y. (2022). Development of a School Administration Model in the Digital Age for Secondary Schools in the Central Region under the Office of the Basic Education Commission. Journal of Management Sciences, 6(4), 1806–1823.
Office of the Basic Education Commission. (2024). Policy and Focus Areas of the Office of the Basic Education Commission for Fiscal Year 2024. Bangkok: Ministry of Education.
Office of the Education Council. (2019). A Study of the Guidelines for Developing Thai People in the 21st Century for Thailand 4.0. Bangkok: Ministry of Education.
Office of the Education Council. (2023). Strategies and Guidelines for Promoting Innovative School Management in Thailand. Bangkok: Ministry of Education.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2023). The Thirteenth National Economic and Social Development Plan (B.E. 2566–2570). Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Council.
Schleicher, A. (2018). World Class: How to Build a 21st-Century School System. Paris, France: OECD Publishing.
Srithep, W. (2024). A Framework for Developing School Administrators’ Readiness in the Education 5.0 Era: The 6G and 4M Model. Journal of Interdisciplinary Development, 1(2), 1–13.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st Century Skills: Learning for Life in Our Times. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
World Economic Forum. (2023). Future of Jobs Report 2023. Geneva, Switzerland: World Economic Forum.
