การออกแบบสถาปัตยกรรมเชิงพุทธตามแนวสัปปายธรรมเพื่อสุขภาวะองค์รวม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การออกแบบสถาปัตยกรรมเชิงพุทธตามแนวสัปปายธรรมเพื่อสุขภาวะองค์รวม เป็นแนวทางที่มุ่งพัฒนาสภาพแวดล้อมทางกายและจิตใจให้เกื้อกูลต่อการฝึกสติ การภาวนา และการดำเนินชีวิตอย่างสมดุล บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอกรอบแนวคิดการออกแบบสถานปฏิบัติธรรมร่วมสมัย โดยบูรณาการหลัก สัปปายธรรม 7 ได้แก่ อาวาสสัปปายะ โคจรสัปปายะ ภัสสสัปปายะ ปุคคลสัปปายะ โภชนสัปปายะ อุตุสัปปายะ และอิริยาปถสัปปายะ เข้ากับแนวคิด สุขภาวะองค์รวม
บทความสะท้อนให้เห็นว่าสัปปายธรรมแต่ละด้านสามารถถ่ายทอดเป็นคุณลักษณะทางสถาปัตยกรรมร่วมสมัยได้อย่างเป็นระบบ ไม่ว่าจะเป็นการจัดพื้นที่ที่เอื้อต่อความสงบและสมาธิ การวางผังที่เหมาะสมต่อการใช้ชีวิตประจำวัน การออกแบบสภาพแวดล้อมที่สนับสนุนปฏิสัมพันธ์เชิงบวก การคำนึงถึงอาหาร สุขภาพ ภูมิอากาศ ธรรมชาติ และอิริยาบถของผู้ใช้พื้นที่ ซึ่งล้วนส่งเสริมสมดุลระหว่างกาย จิต และปัญญา
อย่างไรก็ตาม การออกแบบสถานปฏิบัติธรรมในปัจจุบันยังขาดกรอบแนวคิดเชิงบูรณาการที่เชื่อมโยงหลักสัปปายธรรมทั้ง 7 ด้านกับสุขภาวะองค์รวมอย่างเป็นระบบ บทความนี้จึงเสนอแนวคิด “กรอบแนวคิด สัปปายธรรมเพื่อสุขภาวะองค์รวม” เพื่อใช้เป็นแนวทางในการออกแบบและพัฒนาสถานปฏิบัติธรรมร่วมสมัยให้เป็นสถาปัตยกรรมเชิงพุทธที่เกื้อกูลต่อการปฏิบัติธรรมและสุขภาวะองค์รวมของผู้ใช้พื้นที่
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
Buddhadasa Bhikkhu. (2000). Mindfulness With Breathing: A Manual for Serious Beginners. Surat Thani: Suan Mokkh International Dharma Hermitage.
DeVito, J. A. (2016). The Interpersonal Communication Book. (14th ed.). Boston, MA: Pearson Education.
Dewey, J. (1934). Art as Experience. New York, NY: Minton, Balch & Company.
Galtung, J. (1996). Peace by Peaceful Means: Peace and Conflict, Development and Civilization. Oslo, Norway: International Peace Research Institute (PRIO).
Kabat-Zinn, J. (1994). Wherever You Go, There You Are: Mindfulness Meditation in Everyday Life. New York, NY: Hyperion.
Kaplan, R., & Kaplan, S. (1989). The Experience of Nature: A Psychological Perspective. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
Kellert, S. R. (2018). Nature by Design: The Practice of Biophilic Design. New Haven, CT: Yale University Press.
Lefebvre, H. (1991). The Production of Space. Oxford, UK: Blackwell Publishing.
Mahachulalongkornrajavidyalaya University. (2013). Tipitaka, Vol. 10: Digha Nikaya Mahavagga (Mahasatipatthana Sutta). Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.
Norberg-Schulz, C. (1980). Genius Loci: Towards a Phenomenology of Architecture. New York, NY: Rizzoli.
Norman, D. A. (2013). The Design of Everyday Things (Rev. & expanded ed.). New York, NY: MIT Press.
Phra Brahmagunabhorn (P. A. Payutto). (1999). Dictionary of Buddhist Doctrine: Compendium Edition. Bangkok: Mahamakut Buddhist University.
Phra Brahmagunabhorn (P. A. Payutto). (2002). Buddhadhamma. Bangkok: Buddhadhamma Foundation.
Phra Brahmapundit (Prayoon Dhammacitto). (2012). Buddhism for Peace and Harmony. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.
Phramaha Hansa Dhammahaso. (2013). Buddhist Peace Methods. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Phramaha Hansa Dhammahaso. (2022). Mindful Innovation for Sustainable Peace. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Shen, J., & Saijo, T. (2008). Reexamining the Relations between Socio-Demographic Characteristics and Individual Environmental Concern: Evidence from Shanghai Data. Journal of Environmental Psychology, 28(1), 42–50.
Thích Nhất Hạnh. (1991). Peace Is Every Step: The Path of Mindfulness in Everyday Life. New York, NY: Bantam Books.
Thích Nhất Hạnh. (2015). How to Eat. Berkeley, CA: Parallax Press.
World Health Organization. (2018). Constitution of the World Health Organization (Basic Documents). Geneva, Switzerland: World Health Organization.
World Health Organization. (2020). Urban Health and Well-Being Report. Geneva, Switzerland: World Health Organization Press.