การศึกษาวิเคราะห์ทางภาษาศาสตร์เชิงประวิติศาสตร์ของภาษาตระกูลไท-จีน เรื่อง ความสัมพันธ์ของเสียง /h/ ในภาษาไทยถิ่นอีสานกับเสียง /h/ ในภาษาจีน

ผู้แต่ง

  • เมชฌ สอดส่องกฤษ สาขาภาษาและวรรณคดีตะวันออก คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

คำสำคัญ:

ภาษาอีสาน, ภาษาตระกูลไท, คำศัพท์ร่วมเชื้อสายไท – จีน

บทคัดย่อ

            วัตถุประสงค์ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้คือ การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของภาษาไทยถิ่นอีสานกับภาษาจีนในฐานะภาษาร่วมตระกูลไท-จีน โดยมุ่งวิเคราะห์และอธิบายให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของเสียง /h/ ในทั้งสองภาษา วิธีการศึกษาวิจัยในครั้งนี้คือ คัดเลือกคำศัพท์ที่มีพยัญชนะต้นเสียง /h/ ในภาษาไทยถิ่นอีสาน เปรียบเทียบกับคำศัพท์ที่มีพยัญชนะต้นเสียง /h ,k/ ในภาษาจีน ผลการศึกษาวิจัยพบว่า รายการคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นอีสานที่เลือกมา ถือว่าเป็นคำศัพท์ร่วมแท้กับภาษาจีน เสียง /h/ ในภาษาอีสานเป็นเสียงร่วมตระกูลกับภาษาจีน ในขณะที่เมื่อเปรียบเทียบกับภาษาไทยกลับพบว่ามีความสัมพันธ์ที่เบาบางกว่า กล่าวคือเป็นเพียงเสียงปฏิภาคกับเสียง /r/ ในภาษาไทยเท่านั้น   ผลการวิจัยนี้เป็นหลักฐานอีกข้อหนึ่งที่สนับสนุนได้ว่าคนไทยลาว หรือคนอีสานนั้นเป็นกลุ่มชนที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาตระกูลไทที่อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีนอย่างใกล้ชิด แสดงให้เห็นว่า ภาษาอีสานมีความเกี่ยวข้องกับภาษาจีน ดังข้อเท็จจริงที่ว่าบรรพบุรุษของชาวอีสานที่แต่เดิมกระจายตัวอยู่ทางตอนใต้ของจีน ได้ขยายเขตที่อยู่อาศัยลงมาถึงตอนเหนือของลาว แล้วเลยเข้าสู่ภาคอีสานของไทย  

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-08-25

รูปแบบการอ้างอิง

สอดส่องกฤษ เ. (2025). การศึกษาวิเคราะห์ทางภาษาศาสตร์เชิงประวิติศาสตร์ของภาษาตระกูลไท-จีน เรื่อง ความสัมพันธ์ของเสียง /h/ ในภาษาไทยถิ่นอีสานกับเสียง /h/ ในภาษาจีน. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2(2), 68–90. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-la/article/view/93786

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย