ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยภูมิหลังครอบครัวด้านการได้รับการอบรมเลี้ยงดู ด้านประสบการณ์ความรุนแรงและด้านความสัมพันธ์เชิงอำนาจ กับพฤติกรรมความรุนแรงระหว่างคู่สมรสไทยมุสลิมในจังหวัดปัตตานี

ผู้แต่ง

  • เกษตรชัย และหีม คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
  • เก็ตถวา บุญปราการ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่

คำสำคัญ:

ความรุนแรงระหว่างคู่สมรส, ภูมิหลังครอบครัว, การอบรมเลี้ยงดู, ประสบการณ์ความรุนแรง, ความสัมพันธ์เชิงอำนาจ

บทคัดย่อ

          การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยภูมิหลังครอบครัว ด้านการได้รับการอบรมเลี้ยงดู ด้านประสบการณ์ความรุนแรง และด้านความสัมพันธ์เชิงอำนาจ กับพฤติกรรมความรุนแรงระหว่างคู่สมรสไทยมุสลิมในจังหวัดปัตตานี  โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 1,536 คน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้คอมพิวเตอร์โปรแกรมอาร์  เพื่อวิเคราะห์หาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน

          ผลของการวิจัยพบว่า การอบรมเลี้ยงดูแบบเข้มงวดกวดขัน  การอบรมเลี้ยงดูแบบปล่อยปละละเลย  การเคยถูกลงโทษอย่างรุนแรงในวัยเด็ก  การเคยเห็นพ่อแม่ทะเลาะตบตีในวัยเด็ก  การเคยมีพฤติกรรมรุนแรงในวัยเด็ก  สถานภาพที่ด้อยกว่าของผู้หญิง  และระบบความคิดที่เน้นอำนาจผู้ชายเป็นใหญ่ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมความรุนแรงระหว่างคู่สมรสไทยมุสลิมในจังหวัดปัตตานีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001  ในขณะที่การอบรมเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตยไม่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมความรุนแรงระหว่างคู่สมรสไทยมุสลิมในจังหวัดปัตตานี

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-12-30

รูปแบบการอ้างอิง

และหีม เ., & บุญปราการ เ. (2018). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยภูมิหลังครอบครัวด้านการได้รับการอบรมเลี้ยงดู ด้านประสบการณ์ความรุนแรงและด้านความสัมพันธ์เชิงอำนาจ กับพฤติกรรมความรุนแรงระหว่างคู่สมรสไทยมุสลิมในจังหวัดปัตตานี. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 10(2), 411–437. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-la/article/view/164116

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย