ผลของความถี่การทำกิจกรรมทางกายต่อความสามารถการบริหารจัดการขั้นสูง ในวัยรุ่น

ปิยธิดา ต. ไชยสุวรรณ; วัฒนารี อัมมวรรธน์; ปิยะ ทองบาง; นิรุติ ผึ่งผล; ชนิตา รุ่งเรือง; พูลพงศ์ สุขสว่าง

ผู้แต่ง

ปิยธิดา ต. ไชยสุวรรณ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตบางพระ
วัฒนารี อัมมวรรธน์ สาขาวิชากิจกรรมบำบัด คณะกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยมหิดล
ปิยะ ทองบาง ภาควิชาสาธารณสุขชุมชน วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดสุพรรณบุรี
นิรุติ ผึ่งผล ภาควิชาการแพทย์แผนไทย วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดชลบุรี
ชนิตา รุ่งเรือง ภาควิชาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
พูลพงศ์ สุขสว่าง วิทยาลัยวิทยาการวิจัยและวิทยาการปัญญา มหาวิทยาลัยบูรพา

คำสำคัญ:

กิจกรรมทางกาย, การเต้น, ความสามารถการบริหารจัดการขั้นสูง, วัยรุ่น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบของการทำกิจกรรมเวลาว่างและความสามารถการบริหารจัดการขั้นสูง เปรียบเทียบความแตกต่างของระดับความถี่ในการทำกิจกรรมทางกายกับความสามารถการบริหารจัดการขั้นสูง และศึกษาอิทธิพลของการทำกิจกรรมทางกายร่วมกับการทำกิจกรรมอื่นๆ ต่อความสามารถการบริหารจัดการขั้นสูงในวัยรุ่น กลุ่มตัวอย่างจำนวน 228 คน ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่มีความถี่ในการทำกิจกรรมทางกายสูง และกลุ่มที่มีความถี่ในการทำกิจกรรมทางกายต่ำ โดยทดสอบความสามารถการบริหารจัดการขั้นสูงด้วย Digit Span และ Trail Making Test วิเคราะห์ข้อมูลโดยการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยคะแนนและเวลาในการตอบสนองของความสามารถการบริหารจัดการขั้นสูง และวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุคูณ 2 ทาง (Two-way MANOVA)

ผลการวิจัยพบว่า วัยรุ่นที่มีความถี่ทำกิจกรรมทางกายสูงมีความสามารถการบริหารจัดการขั้นสูง แตกต่างจากวัยรุ่นที่มีความถี่ทำกิจกรรมทางกายต่ำ โดยเฉพาะความจำขณะทำงานจากการทดสอบ Digit Span Backward (DB; F = 11.346, p = .001, $gif.latex?\eta&space;^{2}$ = .048) และการสลับความคิดจากการทดสอบ Trail Making Test part B (TMT B; F = 10.964, p = .001, $gif.latex?\eta&space;^{2}$ = .047) รวมทั้ง หากวัยรุ่นทำกิจกรรมทางกายสูงและมีการเต้นสูงร่วมด้วย จะมีอิทธิพลร่วมกันต่อความสามารถการบริหารจัดการขั้นสูงตามมาด้วย โดยคะแนนจากการทดสอบ DB และเวลาในการตอบสนองจากทดสอบ TMT B (F = 7.989, p = .005, = .34 และ F = 5.304, p = .022, $gif.latex?\eta&space;^{2}$ = .023 ตามลำดับ) วัยรุ่นที่มีความถี่ทำกิจกรรมทางกายสูงจะมีความสามารถด้านความจำขณะทำงาน และการยั้บยั้ง/การสลับความคิดดีกว่า รวมทั้งหากทำกิจกรรมการเต้นร่วมด้วยยิ่งเป็นการส่งเสริมความสามารถการบริหารจัดการขั้นสูงของวัยรุ่นมากขึ้น ดังนั้น การส่งเสริมให้วัยรุ่นทำกิจกรรมทางกายทั้ง การออกกำลังกาย การเล่นกีฬา การเต้นเชียร์ลีดเดอร์ หรือเต้นรำในวงดนตรี จะช่วยให้เด็กมีกระบวนการทำงานของสมองระดับสูงที่ดี ส่งผลต่อการคิดวิเคราะห์ การให้เหตุผล และการเรียนรู้ต่อไป