Effective Management Practices in Successful Community Enterprises
Keywords:
Community enterprise, Business management, Best practices, Product development, Local economyAbstract
This research, titled “Effective Management Practices in Successful Community Enterprises”, has two main objectives (1) To study the successful operations of community enterprises, and (2) To investigate the good practices in the management of successful community enterprises. This research used a mixed-methods approach by collecting quantitative and qualitative data from four outstanding community enterprises. The key informants were the chairpersons and executive committee members, a total of 8 people. The instruments used for quantitative research included structured questionnaire. Quantitative data were analyzed using frequency, percentage, minimum, maximum, and mean. For the qualitative research, data were collected through in-depth, semi-structured interviews and analyzed using content analysis to synthesize the insights and reflect the critical success factors (CSFs) in the management of exemplary community enterprises. The research findings revealed that (1) management practices of successful community enterprises showed clear planning in business planning, organizational structuring, member management, coordination with external agencies, and systematic financial control. (2) They also conducted market and customer analysis, developed products that are aligned with local identity, established marketing networks, and applied technology and innovation appropriately. The key success factors for included member collaboration, support from government and private sectors, members’ knowledge and skills, and strategic organizational vision. This study has both academic and practical significance. It provides guidance for developing other community enterprises to enhance management efficiency, product development, marketing networks, and local economy for sustainable growth.
References
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2557). การประกอบกิจการวิสาหกิจชุมชนเพื่อรองรับการเข้าสู่ AEC. กรุงเทพฯ:
กรมส่งเสริมการเกษตร.
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2562). คู่มือการส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการเกษตร.
กองส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. (2565). รายงานสถานภาพวิสาหกิจชุมชน พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการเกษตร.
กัญญาภัทร มณีล้ำ. (2568). บทบาทผู้นำสตรีจิตอาสากับการเสริมสร้างชุมชนสันติสุข: กรณีศึกษาตำบลสวาย อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 18(3), 20–32.
ชารินี ใจเอื้อ และนิศานาถ มั่งศิริ. (2567). การพัฒนาศักยภาพธุรกิจชุมชนอย่างยั่งยืนของชุมชนนาหมื่นศรี อำเภอนาโยง จังหวัดตรัง. สหวิทยาการและความยั่งยืนปริทัศน์ไทย, 13(1), 163–170.
นพวรรณ พึ่งพา. (2563). การจัดการเชิงนวัตกรรมของวิสาหกิจชุมชนในเขตพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออกของประเทศไทย. ชลบุรี: คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา .
นันทกาญจน์ เกิดมาลัย, ชนินทร์ วะสีนนท์, นิรมล เนื่องสิทธะ, และสาคร อินทะชัย. (2568). สภาพปัญหาและการพัฒนายกระดับรายได้วิสาหกิจชุมชนผงผักสู่ผลิตภัณฑ์ชงดื่มตามเกณฑ์มาตรฐานเชิงพาณิชย์. วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 14(2), 241–253.
เพ็ญศิริ ไพจิตร. (2568). การบริหารวิสาหกิจชุมชนสู่ความสำเร็จ. วารสารเกษตร มสธ, 8(2), 22–31.
ภาณุพงษ์ ณาภูมิ, สันติ ศรีสวนแตง, และประสงค์ ตันพิชัย. (2568). การพัฒนาศักยภาพการตลาดของวิสาหกิจชุมชนด้วยการเสริมพลังจากภาคธุรกิจ: กรณีศึกษา กลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกษตรอินทรีย์ บ้านบางแตน. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(6), 260–272.
มณีธร ภีมภณ และคณะ. (2568). การพัฒนาความเข้มแข็งของวิสาหกิจชุมชนอย่างยั่งยืนด้วยวิธีคิดแบบผู้ประกอบการ. วารสารวิทยาการจัดการและการสื่อสาร, 4(1), 95–122.
ฤทัยภัทร ให้ศิริกุล. (2563). แนวทางการบริหารจัดการกลุ่มวิสาหกิจชุมชนสมุนไพรบ้านบัว ตำบลบ้านบัว อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 15(2), 9–23.
ศศิพร ต่ายคำ, ฐานะวัฒนา สุขวงศ์, และบุศรินทร์ ชื่นศิลป์. (2568). รูปแบบการสื่อสารการตลาดออนไลน์สินค้าเกษตรอินทรีย์ของวิสาหกิจชุมชน. วารสารเกษตรพระจอมเกล้า, 43(2), 149–158.
ศิรินทิพย์ กุลจิตรตรี, ชมพูนุท โภคณิตถานนท์, ณัฐชา ธำรงโชติ, มันทนา รังสีกุล, และนพดล เดชประเสริฐ. (2568). การพัฒนาบรรจุภัณฑ์และนวัตกรรมการเก็บรักษาผลิตภัณฑ์แปรรูปปลาสลิดเพื่อการส่งออก. Rajapark Journal, 19(64), 22–35.
สัญญา เคณาภูมิ, สนธยา บัวผาย, ณัฏฐวิชฌ์ ราชแก้ว, และวริสรา มีชัย. (2567). ทิศทางการเติบโตของธุรกิจชุมชนในประเทศไทย. วารสารพิพัฒนสังคม, 1(1), 1–15.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Favia, C., Germani, M., and Marconi, M. (2017). A 4M approach for a comprehensive analysis and improvement of manual assembly lines. Procedia Manufacturing, 11, 1510–1518.
Fayol, H. (1949). General and industrial management. Pitman.
Koontz, H., & O’Donnell, C. (1976). Principles of management: An analysis of managerial functions. McGraw-Hill.
Kotler, P. (1997). Marketing management: Analysis, planning, implementation, and control. 9th ed. Prentice Hall.
Paijit, P., Toomhirun, C., Khlibtong, J., and Limunggura, T. (2024). Extension model of administration and management for business of community enterprise. Asia Social Issues, 17(3), e264610.
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2018). Management. 14th ed. Pearson.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research, 2(2), 49–60.
Sparviero, S. (2019). The case for a socially oriented business model canvas: The social enterprise model canvas. Journal of Social Entrepreneurship, 10(1), 1–36.
