Guidelines for Developing the Bureaucratic System in Thailand Based on the New Public Management Theory
Keywords:
New Public Management theory, Bureaucratic development, Bureaucratic reformAbstract
The objectives of this academic article were to examine the New Public Management theory, explore bureaucratic reforms in Thailand and other countries inspired by the New Public Management theory, and propose guidelines for developing Thailand’s bureaucratic system based on the New Public Management theory. A review of documents revealed that the New Public Management theory emphasized the application of private sector tools and mechanisms to public administration to enhance agility and promote an outcome-driven approach within the bureaucratic system. Thailand’s bureaucratic reform efforts focused on restructuring government agencies, privatizing state enterprises, transforming government units into public organizations, decentralizing authority, and increasing private sector involvement. Similarly, the bureaucratic reforms in Singapore and China shared a common emphasis on applying the New Public Management theory. Concentrated on downsizing and reorganizing government entities, decentralizing power, and integrating information technology into public administration. Based on these findings, this study proposed guidelines for developing Thailand’s bureaucratic system in alignment with the New Public Management theory to ensure that the actual challenges and needs of the population are addressed. The proposed guidelines include downsizing and restructuring government organizations, decentralizing administrative power, fostering an outcome-driven bureaucratic system, enhancing transparency and public participation, developing human resources, and integrating information technology into public administration.
References
จุมพล หนิมพานิช. (2553). การบริหารจัดการภาครัฐใหม่ หลักการ แนวคิด และกรณีตัวอย่างของไทย.
พิมพ์ครั้งที่ 3. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ธงชัย วินิจจะกูล. (2540). การเมืองไทยสมัยรัตนโกสินทร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ศยาม.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2557). รัฐไทยในบริบทโลก. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประภาส ปิ่นตบแต่ง. (2560). การบริหารรัฐกิจเชิงนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิชาการ.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2545). แนวทางการจัดบทบาท ภารกิจ และโครงสร้างองค์กรภาครัฐสู่ “ราชการยุคใหม่”. นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สุเนตร ชุตินธรานนท์. (2556). พัฒนาการประวัติศาสตร์การเมืองไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
อิสระ สุวรรณบล. (2545). ระบบราชการและกระบวนการบริหารการปกครอง. เอกสารการสอนชุดวิชาสถาบันและกระบวนการทางการเมืองไทย (ฉบับปรับปรุง). สาขารัฐศาสตร์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Burns, J. P. (2003). China’s Administrative Reforms. London: Routledge.
Chan, H. S., & Chow, W. (2007). Public Sector Reform in China: Problems and Prospects. Singapore: World Scientific Publishing.
Christensen, T., & Lægreid, P. (2001). New Public Management: The Transformation of Ideas and Practice. London: Routledge.
Dunleavy, P., Margetts, H., Bastow, S., & Tinkler, J. (2006). Digital Era Governance: IT Corporations, the State, and E-Government. Oxford: Oxford University Press.
Gruening, G. (2001). Origin and Theoretical Basis of New Public Management. International Public Management Journal, 4(1), 1-25.
He, X. (2012). The Role of Information Technology in Reforming Chinese Bureaucracy. Beijing: Tsinghua University Press.
Hood, C. (1991). A Public Management for All Seasons? Public Administration, 69(1), 3-19.
Hughes, O. E. (2003). Public Management and Administration: An Introduction. New York: Palgrave Macmillan.
Lim, L. (2005). Managing for Results: Lessons from Singapore. Singapore: Civil Service College.
Lynn, L. E. (1996). Public Management as Art, Science, and Profession. Chatham: Chatham House.
Mahbubani, K. (2013). The Great Convergence: Asia, the West, and the Logic of One World. New York: PublicAffairs.
OECD. (1991). Public Management Development. Paris: OECD.
Osborne, D., & Gaebler, T. (1992). Reinventing Government: How the Entrepreneurial Spirit is Transforming the Public Sector. Reading: Addison-Wesley.
Pei, M. (2016). China’s Crony Capitalism: The Dynamics of Regime Decay. Cambridge: Harvard University Press.
Pollitt, C., & Bouckaert, G. (2004). Public Management Reform: A Comparative Analysis. Oxford: Oxford University Press.
Quah, J. S. T. (2001). Combating Corruption: Singapore's Success. Singapore: Times Academic Press.
Quah, J. S. T. (2010). Public Administration Singapore-style. Bingley: Emerald Group Publishing.
Zhu, J. (2009). China's Special Economic Zones: A Look Back and Forward. Singapore: Cengage Learning.
