การตัดสินใจของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 2

chinnawach phunnarojjanasiri; Pimon  Wisetsang; Pongsak  Thongpanchang

Authors

chinnawach phunnarojjanasiri Master of Education, Degree Educational Administration, Sisaket Rajabhat University
Pimon Wisetsang Master of Education, Degree Educational Administration, Sisaket Rajabhat University
Pongsak Thongpanchang Master of Education, Degree Educational Administration, Sisaket Rajabhat University

Keywords:

Decision, Decisions of educational institution administrators, Effectiveness of the educational institution

Abstract

This research aimed to 1) study the decision-making level of school administrators, 2) study the effectiveness of the school, and 3) study the relationship between the decision-making of school administrators and the effectiveness of the school under the Office of the Primary Educational Service Area 2, Sisaket. The sample group used in this study was school administrators and teachers in the school. The sample size was determined using the Krejci and Morgan table. From a population of 2,105 people, the sample size was 327 people. The stratified random sampling was used and the number was determined according to the size of the school. The instrument used for data collection was a questionnaire with a reliability value of 0.99 for the entire questionnaire. The statistics used for data analysis were frequency, percentage, mean, standard deviation, and Pearson's product moment correlation coefficient. The result findings were as follows :
1. The decision-making of educational institution administrators in all 5 aspects was at the highest level. It was found that the decision-making aspect was at the highest level.
2. The effectiveness of educational institutions in all 4 aspects was at the highest level. It was found that the ability to use media, innovation and technology of teachers was at the highest level.
3. The decision-making of educational institution administrators in general was significantly related to the effectiveness of educational institutions at the 0.01 level, with the Pearson correlation coefficient of 0.343, 0.331, 0.588, 0.528 and 0.614, respectively, at the 0.01 level of significance.

Downloads

Download data is not yet available.

References

จุฑามาศ ดีแป้น. (2563). การตัดสินใจของผู้บริหารกับประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ : สุรีวิยาสาส์น.

ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2554). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ : ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.

วิมาลย์ ลีทอง. (2563). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ศิริขวัญ ศรีอินทร์สุทธิ์. (2562). การตัดสินใจตของผู้บริหารกับการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพครูในสถานศึกษา สังกัดเทศบาลกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนล่าง 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สมยศ นาวีการ. (2546). การบริหารโดยวัตถุประสงค์. กรุงเทพฯ : บรรณกิจ.

เสถียร เหลืองอร่าม. (2557). มนุษยสัมพันธ์ในองค์กร. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970). “Determining sample size for research

activities.” Educational and Measurement. (1) : 607 – 610.

Mailoo. (2020). The relationship between life affirming constructs and teachers' coping with job related stress and job satisfaction. Paper presented at the Society of Behavioral Medicine Scientific Session. Washington, DC. Retrieved from ERIC database.

Merley. (2003). The basic guide to supervision and instruction leadership.

The United States of America : Pearson.