ผลของการสอนวากยสัมพันธ์แบบชัดแจ้งและแบบนัยต่อความถูกต้องทางไวยากรณ์ของนักศึกษาวิชาเอกภาษาอังกฤษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ประสิทธิผลเชิงเปรียบเทียบของการสอนวากยสัมพันธ์แบบชัดแจ้งและแบบนัยยังคงเป็นประเด็นสำคัญในด้านการเรียนรู้ภาษาที่สอง โดยเฉพาะในบริบทการเรียนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ (EFL) ระดับอุดมศึกษา ซึ่งการเรียนการสอนในชั้นเรียนเป็นแหล่งป้อนข้อมูลทางภาษาหลักของผู้เรียน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการสอนวากยสัมพันธ์แบบชัดแจ้งและแบบนัยต่อความถูกต้องทางไวยากรณ์ของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาภาษาอังกฤษในบริบทระดับอุดมศึกษาของประเทศไทย และตรวจสอบการรับรู้ของผู้เรียนต่อประสิทธิผลของการสอนในการทำนายการพัฒนาความถูกต้องทางไวยากรณ์ กลุ่มตัวอย่างนี้ถูกเลือกเนื่องจากมีพื้นฐานทางไวยากรณ์ใกล้เคียงกัน และลงทะเบียนเรียนในรายวิชา Introduction to Syntax ซึ่งเป็นรายวิชาบังคับในหลักสูตรสาขาวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี (PBRU) ในภาคเรียนที่ 1/2568 งานวิจัยใช้รูปแบบกึ่งทดลอง ที่ได้ทำแบบทดสอบก่อนและหลังเรียน โดยใช้กลุ่มตัวอย่างจากชั้นเรียนจริงจำนวน 2 ห้องเรียน (N = 60) กลุ่มที่ได้รับการสอนแบบชัดแจ้งได้รับการสอนเชิงกฎเกณฑ์ทางภาษาร่วมกับการอธิบายเชิงอภิมโนทัศน์และการทำแบบฝึกหัดที่มีลักษณะเชิงโครงสร้างทางไวยากร ขณะที่กลุ่มแบบนัยเข้าร่วมกิจกรรมการสื่อสารที่เน้นความหมายโดยไม่มีการอธิบายไวยากรณ์โดยตรง ในการวิเคราะห์ข้อมูล ใช้การทดสอบทีแบบกลุ่มตัวอย่างสัมพันธ์กัน (paired-sample t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) การคำนวณขนาดอิทธิพล (effect size) และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้น (linear regression)
ผลการวิจัยพบว่าผู้เรียนทั้งสองกลุ่มมีพัฒนาการด้านความถูกต้องทางไวยากรณ์อย่างมีนัยสำคัญ โดยกลุ่มที่ได้รับการสอนแบบชัดแจ้งมีผลการเรียนสูงกว่ากลุ่มแบบนัย นอกจากนี้ยังพบว่าการรับรู้ของผู้เรียนต่อประสิทธิผลของการสอนมีความสัมพันธ์กับการพัฒนาความถูกต้องทางไวยากรณ์ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการสอนแบบชัดแจ้งช่วยส่งเสริมการพัฒนาความถูกต้องทางไวยากรณ์ในระยะสั้นได้ดีกว่า ขณะที่การรับรู้ของผู้เรียนมีบทบาทสำคัญต่อกระบวนการเรียนรู้ อย่างไรก็ตาม ผลการวิจัยนี้ควรตีความด้วยความระมัดระวัง เนื่องจากระยะเวลาการทดลองที่ค่อนข้างสั้น และการใช้ตัวชี้วัดเพียงรูปแบบเดียว ซึ่งอาจจำกัดขอบเขตในการสะท้อนพัฒนาการทางภาษาในระยะยาวหรือในหลายมิติได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความรู้ใด ๆ ตลอดจนข้อคิดเห็นใด ๆ เป็นของผู้เขียนแต่ละท่านโดยเฉพาะ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และกองบรรณาธิการวารสารมนุษยศาสตร์ฯ ไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วย
เอกสารอ้างอิง
Altun, L., & Dinçer, R. (2020). A comparison of implicit and explicit teaching in terms of grammar and writing skills of intermediate learners. Bartın University Journal of Faculty of Education, 9(1), 96-105. https://doi.org/10.14686/buefad.601184
Andringa, S., & Rebuschat, P. (2015). New directions in the study of implicit and explicit learning. Studies in Second Language Acquisition, 37(2), 185-196. https://doi.org/10.1017/S027226311500008X
DeKeyser, R. M. (2003). Implicit and explicit learning. In C. J. Doughty & M. H. Long (Eds.), The handbook of second language acquisition (pp. 312-348). Blackwell.
DeKeyser, R. M. (2007). Practice in a second language: Perspectives from applied linguistics and cognitive psychology. Cambridge University Press.
DeKeyser, R. M. (2015). Skill acquisition theory. In B. VanPatten & J. Williams (Eds.), Theories in second language acquisition: An introduction (2nd ed., pp. 94-112). Routledge.
Dörnyei, Z. (2019). The psychology of second language acquisition (2nd ed.). Routledge.
Ellis, R. (2005). Principles of instructed language learning. System, 33(2), 209-224. https://doi.org/10.1016/j.system.2004.12.006
Ellis, R. (2006). Current issues in the teaching of grammar: An SLA perspective. TESOL Quarterly, 40(1), 83-107. https://doi.org/10.2307/40264512
Ellis, R. (2009). Implicit and explicit learning, knowledge and instruction. In R. Ellis, S. Loewen, C. Elder, R. Erlam, J. Philp, & H. Reinders (Eds.), Implicit and explicit knowledge in second language learning, testing and teaching (pp. 3-25). Multilingual Matters.
Ellis, R. (2010). Epilogue: A framework for investigating oral and written corrective feedback. Studies in Second Language Acquisition, 32(2), 335-349. https://doi.org/10.1017/S0272263109990544
Ellis, R. (2015). Understanding second language acquisition (2nd ed.). Oxford University Press.
Ellis, R., Loewen, S., & Erlam, R. (2006). Implicit and explicit corrective feedback and the acquisition of L2 grammar. Studies in Second Language Acquisition, 28(2), 339-368. https://doi.org/10.1017/S0272263106060141
Goo, J., Granena, G., Yilmaz, Y., & Novella, M. (2015). Implicit and explicit instruction in L2 learning: Norris and Ortega (2000) revisited and updated. In P. Rebuschat (Ed.), Implicit and explicit learning of languages (pp. 443-482). John Benjamins Publishing Company. https://doi.org/10.1075/sibil.48.18goo
Khamkhien, A. (2010). Teaching English speaking and English speaking tests in the Thai context: A reflection from Thai perspective. English Language Teaching, 3(1), 184-190. https://doi.org/10.5539/elt.v3n1p184
Krashen, S. D. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Pergamon.
Noom-Ura, S. (2013). English-teaching problems in Thailand and Thai teachers’ professional development needs. English Language Teaching, 6(11), 139-147. https://doi.org/10.5539/elt.v6n11p139
Norris, J. M., & Ortega, L. (2000). Effectiveness of L2 instruction: A research synthesis and quantitative meta-analysis. Language Learning, 50(3), 417-528. https://doi.org/10.1111/0023-8333.00136
Polio, C., & Shea, M. (2014). An investigation of current measures of accuracy in second language writing research. Journal of Second Language Writing, 26, 10-27. https://doi.org/10.1016/j.jslw.2014.09.003
Reber, A. S. (1993). Implicit learning and tacit knowledge: An essay on the cognitive unconscious. Oxford University Press.
Robinson, P. (2003). Attention and memory during SLA. In C. J. Doughty & M. H. Long (Eds.), The handbook of second language acquisition (pp. 631-678). Blackwell.
Schmidt, R. (1990). The role of consciousness in second language learning. Applied Linguistics, 11(2), 129-158. https://doi.org/10.1093/applin/11.2.129
Schmidt, R. (2001). Attention. In P. Robinson (Ed.), Cognition and second language instruction (pp. 3-32). Cambridge University Press.
Shintani, N. (2015). The effectiveness of input-based and production-based instruction for L2 grammar acquisition: A meta-analysis. Applied Linguistics, 36(3), 306-325. https://doi.org/10.1093/applin/amu067
Spada, N., & Lightbown, P. M. (2008). Form-focused instruction: Isolated or integrated? TESOL Quarterly, 42(2), 181-207. https://doi.org/10.1002/j.1545-7249.2008.tb00115.x
Spada, N., & Tomita, Y. (2010). Interactions between type of instruction and type of language feature: A meta-analysis. Language Learning, 60(2), 263-308. https://doi.org/10.1111/j.1467-9922.2010.00562.x
Ur, P. (2012). A course in English language teaching (2nd ed.). Cambridge University Press.
VanPatten, B. (Ed.). (2004). Processing instruction: Theory, research, and commentary. Lawrence Erlbaum Associates.
VanPatten, B. (2015). Input processing in adult SLA. In B. VanPatten & J. Williams (Eds.), Theories in second language acquisition: An introduction. (2nd ed., pp. 113-134). Routledge.
Wesche, M., & Skehan, P. (2002). Communicative, task-based, and content-based language instruction. In R. Kaplan (Ed.), The Oxford handbook of applied linguistics (pp. 207-228). Oxford University Press.
Williams, J. (2005). Learning without awareness. Studies in Second Language Acquisition, 27(2), 269-304. https://doi.org/10.1017/S0272263105050138
Zhao, Y., & Ellis, R. (2022). The relative effects of implicit and explicit corrective feedback on the acquisition of 3rd person -s by Chinese university students: A classroom-based study. Language Teaching Research, 26(3), 361-381. https://doi.org/10.1177/1362168820903343
