Human Capital Management of Ready-To-Drink Milk Production Industry in Thailand
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This Article aimed to study 1) develop an action research model, 2) study the appropriateness of the management manual, and 3) assess the employee characteristics for organizational management using the prototype of the human capital management manual of the ready-to-drink milk industry in Thailand. The research model is a research and development model using the concept or theory of human capital management as the research framework. The research area is a sample of 45 people: 25 employees, using a multi-stage random sampling method, and 20 executives and academics, selected purposively according to the specified criteria. The research instruments are questionnaires, manual appropriateness assessment forms, and data analysis by finding percentages and standard deviations. The research results found that:
Research results according to objective number A suitable human capital management system has 4 steps: 1) planning, 2) implementation and observation, namely, knowledge creation and management, employee engagement and potential development.
Research results according to objective number 2: The improved manual is consistent with personnel development, consisting of planning, manual creation, implementation, and evaluation of the human capital management manual.
Research results according to objective number 3: The action research model for human capital management resulted in supervisors having the most leadership communication skills and abilities (=4.21), followed by leadership skills. Creativity and innovation at a high level (
=4.18) and thinking to solve preventive problems at a high level (
=4.06), respectively. After operating, it was found that corporate executives were satisfied with the manual. Improved human capital management is consistent with personnel development by reducing work processes. at the highest level (
=4.73), followed by labor with a high level of potential (
=4.16) and labor with high levels of creativity and innovation (
=4.23), respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จีระ หงส์ลดารมภ์. (2555). ทุนมนุษย์ของคนไทยรองรับประชาคมอาเซียน. กรุงเทพฯ: เอเชียแปซิฟิคคอนซัลแตนท์.
ธนวัฒน์ ศรีไพโรจน์, ดุษฎี โยเหลา และ ปิยดา สมบัติจินดา. (2561). อิทธิพลของโปรแกรมการโค้ชการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานที่มีต่อสมรรถนะของครูผู้สอน. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 11(2), 96-110.
นิลาวัลย์ สว่างรัตน์. (2561). การพัฒนาทุนมนุษย์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน ของพนักงานอุตสาหกรรมการบินและโลจิสติกส์ในประเทศไทย เพื่อมุ่งสู่อุตสาหกรรมสร้าง สรรค์ที่สมดุลและยั่งยืน. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 11(2), 2136-2152.
บริษัทพาร์ทเนอร์ชิพ เซอร์วิส เซ็นเตอร์ แอนด์ แมนเนจเมนท์ จำกัด. (2566). เอกสารประกอบการฝึกอบรมเรื่องรูปแบบสร้างทุนมนุษย์เพื่อยกระดับฝีมือแรงงานสถานประกอบการ. (เอกสารอัดสำเนา).
พรธิดา วิเชียรปัญญา. (2547). การจัดการความรู้: พื้นฐานและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: ธรรมกมล.
พสุธิดา ตันตราจิณ และคณะ. (2559). ทุนมนุษย์: การจัดการทุนมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. วารสารสุทธิปริทัศน์, 30 (พิเศษ), 117-123.
ภวินท์ธนา เจริญบุญและสุวิตา พฤกษอาภรณ์. (2565). การพัฒนาทุนมนุษย์เพื่อเพิ่มขีดความสามารถของวิสาหกิจชุมชนด้วยทุนวัฒนธรรมหลังวิถีใหม่ของจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(5). 398 -415.
วาสนา ศรีอัครลาภ และจิราวรรณ คงคล้าย. (2559). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในองค์การแห่งยุคสารสนเทศสู่องค์การยุคใหม่ในอนาคต. Veridian E-Journal, 9(2), 328-338.
สุจินต์ พูลบุญ. (2565). การพัฒนาการพัฒนาทุนมนุษย์์ภาครัฐเพื่อการบริหารงานในรูปแบบดิจิทัลของประเทศไทยกับความปกติิใหม่จากสถานการณ์ณ์์การแพร่พร่่ระบาดดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารพัฒนศาสตร์, 5(1), 141 – 174.
องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ. (2565). แผนกลยุทธ์การบริหารและพัฒนาทุนมนุษย์ ประจำปี2565 – 2569. สืบค้น 12 สิงหาคม 2566, จาก https://www.nsm.or.th/ita/report/2023-04
อรวรรณ ไพโรจนวุฒิพงศ์. (2558). อิทธิพลของการจัดการทุนมนุษย์ในฐานะปัจจัยคั่นกลางที่ถ่ายทอดอิทธิพลของการจัดการความรู้และการจัดการผลงานสู่ผลการดำเนินงานขององค์การธุรกิจบริการที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
อรุณเดช มารัตน์. (2565). การจัดการทุนมนุษย์ของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ).
Berger, A.L. & Berger, R.D. (2004). The Talent Management Handbook: Creating Organizational Excellence by Identifying, Developing, and Promoting Your Best People. New York: McGrew-Hill.
Bateman, T.S. & Snell, S.A. (2014). Management: Leading and Collaborating in a Competitive World. 11th Edition. Burr Ridge, IL: McGraw-Hill Higher Education, Inc., forthcoming.
Gilley, J. W. and Eggland, S. A. (1989). Principles of Human Resource Development. New York: Addison-Wesley.
Gratton, L. and Ghoshal, S. (2003). Managing personal human capital New ethos for the Volunteer employee. European Management Journal, 21, 1-10.
Jamal, W.; & Saif, M. I. (2011). Impact of human capital management on organizational performance. European Journal of Economics, Finance and Administrative Sciences, 34, 55– 69.
Mondy, R. W. and Noe, R. M. (2005). Human Resource Management. 9th ed. Upper SaddleRiver, N.J.: Prentice Hall.
Michaels, E., Helen Handfield-Jones, H. and Beth Axelrod, B. (2001). The War for Talent. Boston. USA: Harvard Business School Press.
Rao, M.S. (2010). Soft Skills - Enhancing Employability: Connecting Campus with Corporate. New Delhi: I. K. International Publishing House Pvt Ltd.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. London: Century Press.
Tarus, B. K. (2014). Effects of Job Rotation Strategy on High Performance Workplace, in Lake Victoria North Water Services Board, Kenya. International Journal of Business and Management, 9(11), 139.
Tay Lee Chin. (2017). Ability, Motivation, Opportunity Enhancing Human Resource Management and Corporate EnvironmentalCitizenship: What’s the Connection?. Global Business and Management Research. An International Journal, 9(1), 299-312.
Weiss, S. Davic and Legand, P. Claude. (2011). Innovative Intelligence. Ontario: John Wiley & Sons Canada, Ltd.
