Influence of Creativity and Adversity Quotient on Career Success of Organization’s Management in Automotive Parts Manufacturing Industry in Amata City Chonburi Industrial Estate
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study were: 1) to study levels of creativity and adversity quotient on career success 2) to study the relationship between creativity and adversity quotient on career success, and 3) to study the predictive power of creativity and adversity quotient on career success. It was exploratory research. In the quantitative research, the sample group was the executives of the auto parts manufacturing organization in Amata City Chonburi Industrial Estate. The sample size was determined in the case of infinite population, so there were 385 people. Multi-stage sampling was used, starting with simple sampling through sampling without replacement and convenience sampling. The tool was a structured closed-ended questionnaire. The statistics were descriptive statistics including frequency, percentage, mean, standard deviation, and inferential statistics. The hypothesis was tested using Pearson's correlation coefficient and stepwise multiple regression correlation. In this research, the questionnaires were returned in 100% complete condition. The results of descriptive statistical analysis revealed that the organization's administrators had the highest level of adversity quotient. Creativity and career success were at a high level. The results of hypothesis testing using inferential statistics showed that the hypothesis was acceptable, i.e., creativity and adversity quotient had a high positive correlation with career success. Adversity quotient and creativity were statistically significant for predicting career success at 0.05, or 56.4%.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย. (2561). รายงานประจำปี 2561 การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2565, จาก http://www.ieat.go.th
กิ่งแก้ว ทรัพย์พระวงศ์. (2551). ความคิดสร้างสรรค์และความสามารถในการเอาชนะอุปสรรคของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี. BU Academic review, 7(2), 9-21.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2548). การคิดเชิงวิเคราะห์ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ซัคเซสมีเดีย.
ฆนัท ธาตุทอง. (2554). สอนคิด: การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาการคิด (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เพชรเกษมการพิมพ์.
ฉลอง สุนทรนนท์. (2558). ศิลปะสร้างสรรค์พัฒนา (EQ) เด็ก. กรุงเทพฯ: วาดศิลป์.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2553). เทคนิคการใช้คำถาม พัฒนาการคิด. นนทบุรี: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง.
ณกมล ปุญชเขตต์ทิกุล. (2546). บทวิพากษ์ลัทธิอำนาจเบ็ดเสร็จ ตามทัศนะนักปรัชญาสำนักเหตุผลนิยม: จุดเปลี่ยนเชิงรัฐศาสตร์จากระบบปรัชญาแบบปัญญานิยมสู่อำนาจนิยม. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ, 6(2), 103-111.
ทน เขตกัน. (2556). เทคนิคสอนศิลปะอย่างสร้างสรรค์ โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ: ธารอักษร.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์ (2560). รัฐบาลแบบเปิด (Open goverment): แนวคิดและความท้าทายของการบริหารงานภาครัฐในยุคดิจิทัล. วารสารการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน, 24(1), 41-62.
ธีรพงศ์ ประดิษฐ์กุล. (2563). การตลาดดิจิทัล หลังโควิด-19. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2565, จาก https://www.thaiprint.org/2021/05/vol130/knowledge130-03/
นภดล คำเติม. (2545). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่า อุปสรรค การสนับสนุนจากครอบครัวกับความสำเร็จในวิชาชีพของหัวหน้าผู้ป่วย โรงพยาบาลศูนย์ (วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นรินทร์ สุทธิศักดิ์. (2550). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ด้านพลศึกษาของนักศึกษาในสถาบันการพลศึกษา (วิทยานิพนธ์การอุดมศึกษาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ประทุมทิพย์ เกตุแก้ว. (2551). ความสัมพันธ์ระหวางการรับรู้คุณลักษณะงาน ความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคกับความสุขในการทำงานของพยาบาลงานการพยาบาลผ่าตัด (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2556). การพัฒนาการคิด (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
พรทิพย์ นาคพงศ์พันธ์. (2551). ความฉลาดทางจริยธรรม ความฉลาดทางความคิดสร้างสรรค์และความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคที่ส่งผลต่อความสำเร็จในอาชีพ (การศึกษาค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พิณผกา พิณวานิช. (2549). ความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคกับความสำเร็จในอาชีพของพนักงานบริษัทประกันภัย: ศึกษาเฉพาะกรณี บริษัท อเมริกันอินเตอร์แนชชั่นแนลแอสชัวรันส์ จำกัด (การศึกษาค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
มัณฑรา ธรรมบุศย์. (2554). การพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้โดยใช้ PBL (Problem-base-learning). วารสารวิชาการ, 5(2), 11-17.
รักชนก แสวงกาญจน์. (2555). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จในอาชีพของผู้บริหารโรงเรียนอาชีวศึกษาเอกชน. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 6(1), 171-85.
ลวิตรา ผิวงาม. (2548). ปัจจัยด้านภาวะผู้นำ เชาว์อารมณ์ และความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคที่มีผลต่อความสำเร็จในการประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วันวิสาข์ ฤทธิธาดา. (2549). ความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคที่ส่งผลต่อความสำเร็จในอาชีพของพนักงานขาย: กรณีศึกษา พนักงานขายเครื่องถ่ายเอกสาร บริษัท ไทยฟูจิ
ชีร็อกซ์จำกัดในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิทยา นาควัชระ. (2557). เลี้ยงลูกให้เก่ง ดี มี สุข (IQ EQ MQ AQ) (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: Goodbook.
วิทยา นาควัชระ. (2544). อยู่อย่างสง่า. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
วุฒิเกียรติ เตชะมงคลาภิวัฒน์. (2561). โรบินสัน จัดหนัก 5 ปีทุ่ม 1.5 หมื่นล้านโหมตะวันออกลุยโอซเลอีคอมเมิร์ซ. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2565, จาก https://mgronline.com/business/detail/ 9610000023048
ศันสนีย์ ฉัตรคุปต์. (2545). เทคนิคการสร้าง IQ EQ AQ: 3Q เพื่อความสำเร็จ. กรุงเทพฯ: สถาบันสร้างสรรค์ศักยภาพสมองครีเอทีฟเบรน.
สุคนธ์ สินพานนท์. (2555). พัฒนาทักษะการคิดตามแนวปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
อัชรา เอิบสุขสิริ. (2556). จิตวิทยาสำหรับครู. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อารี พันธ์มณี. (2545). ฝึกคิดให้เป็น คิดให้สร้างสรรค์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ใยไหมเอดดูเคท.
อารี พันธ์มณี. (2557). ฝึกให้คิดเป็นคิดให้สร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Dubrin, A. J. (1990). Effecting business psychology (3rd ed). Englewood Cliffs, N. J.: Prentice-Hall.
Gattiker, U. E., & Larwood, L. (1986). Subjective career success: A studey of manager and support personnel. Journal of Business and Psychologym, 1, 78-94.
Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. New York: McGraw-Hill Book.
Harris L. C., & Ogbonna, E. (2006). Service sabotage: A study of antecedents and consequences. Journal of the Academy of Marketing Science, 34, 534-558.
Judge, T. A., et al. (1995). An empirical investigation of the predictors of executive career success. Personal Psychology, 48, 485-591.
Lau, V. P., & Shaffer, M. A. (1999). Career success: The effects of personality. Career Development international, 4(4), 225-231.
Melamed, T. (1995). Career success: The moderating effect of gender. Journal of Vocational Behavior, 47, 35-60.
Seibert, S. E., & Kraimer, M. L. (2001). The five-factor model of personality and carees success. Journal of Vocational Behavior, 58(1), 1-21.
Stoltz, P. G. (1997). Adversity quotient: Turning obstacles into opportunities. New York: John Wiley Son.
Walton, R. E. (1975). The diffusion of new work structures: Explaining why success didn’t take. Organizational Dynamics, 3(3), 2-22.
